tag:blogger.com,1999:blog-15608746988710800272012-01-20T06:57:49.778-08:00മണ്ണിലാഴത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചത്... തിരിച്ചു വരുമെന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത ഏകാന്തദേശത്തിലേയ്ക്ക്...M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.comBlogger1041100tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-58395871708329684792011-10-29T23:09:00.000-07:002011-10-29T23:09:05.615-07:00നമ്മൾ<br />രണ്ടു വാഹനങ്ങളാണ്.<br />കുത്തിയൊലിയ്ക്കുന്ന തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ<br />നാമിനിയും<br />പലവട്ടം കണ്ടുമുട്ടേണ്ടി വരും<br /><br />എന്നെ ഞാനോ<br />നിന്നെ നീയോ അല്ല <br />നയിക്കുന്നതെങ്കിലും<br />കണ്ടുമുട്ടുകയോ<br />ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയോ<br />പിന്തുടരുകയോ ചെയ്യുന്നത്<br />എപ്പോഴും <br />നമ്മൾ തന്നെയാണെന്നോർക്കുക<br /><br />നിന്റെ ഒരു ചൂളമടിയിൽ<br />എനിയ്ക്കു കാതോർക്കാതെ വയ്യ<br /><br />ഏതു തിരക്കിലും<br />നിന്റെ ശബ്ദം,<br />നിന്റെ പുകമണം,<br />നിന്റെ കിതപ്പ്<br />എന്റെ മുന്നിലോ പിന്നിലോ <br />അരികിലോ വന്നു നിൽക്കും<br /><br />നിയമത്തിന്റെ കനത്ത പെൻസിലു കൊണ്ട്<br />അമർത്തിയമർത്തിക്കറുപ്പിച്ച <br />ഒരു പാതയിലൂടെയാണ്<br />നാം വഴിതെറ്റാതെ,വരിതെറ്റാതെ <br />സിഗ്നലുകൾക്കൊത്ത്<br />ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നത്<br /><br />വളവുതിരിവുകളിൽ<br />നാം മുന്നിലും പിന്നിലുമായി<br />പലവട്ടം <br />അറിയാതെ കടന്നു പോയിട്ടുണ്ട്<br /><br />നിന്റെ ഭ്രാന്തമായ ഹൃദയവേഗങ്ങളോട്<br />ഭയന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഞാൻ<br />അരുതെന്നു ചിലനേരങ്ങളിൽ<br />വിലക്കിയിട്ടുമുണ്ട്<br /><br />ഒരിക്കൽ നാം <br />അശ്രദ്ധമായ <br />ഒരു നിയമലംഘനത്തിൽ പെട്ട് <br />കൂട്ടിയിടിയ്ക്കും.<br />അതുവരെ നമ്മൾ രണ്ടു വാഹനങ്ങളാണ്;<br />തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ<br />ഒഴിഞ്ഞൊഴുഞ്ഞുപോകുന്ന<br />രണ്ടപകടങ്ങൾ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5839587170832968479?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-48833585599589137772011-10-25T10:22:00.000-07:002011-10-25T10:22:17.211-07:00പച്ചമാങ്ങയെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ<br />എന്റെ വായിൽ <br />പുളിരസമുള്ള ഉമിനീരൂറിവരും<br /><br />പച്ചമാങ്ങ എന്ന വാക്കിനും<br />പച്ചമാങ്ങയെപ്പോലെ തന്നെ പുളിയുണ്ടോ<br />എന്നാലോചിച്ചിരിക്കും ഒരു വേള<br /><br />മാങ്ങയെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ<br />പുളിയ്ക്കുന്നത് എന്റെ പല്ലിലും<br />എന്റെ നാവിലും<br />എന്റെ വായിലുമാണല്ലോ<br /><br />അപ്പോൾ ഞാനെങ്ങാനുമില്ലാതായാൽ<br />പച്ചമാങ്ങയെന്ന വാക്കിന്റെ <br />പുളിയും എന്നോടൊപ്പമില്ലാതാകുമല്ലോ<br /><br />നോക്കണേ കൂട്ടുകാരാ<br />എന്റെയൊരു പ്രത്യേകത!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4883358559958913777?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-46113048147132016442011-09-15T01:06:00.000-07:002011-09-15T01:06:10.372-07:00കണ്ടു കണ്ട്<br />മടുത്തപ്പോൾ,<br />നാട്യശാസ്ത്ര വിധിപ്രകാരം<br />ഒരാളെ <br />എങ്ങനെയാണ്<br />കാവ്യാത്മകമായി<br />കൊല്ലാൻ കഴിയുകയെന്നതായി<br />എന്റെ ചിന്ത:<br /><br />ചില കവികൾ<br />പുണ്ണുപുഴുക്കളുള്ള വാക്കുകളാൽ<br />തെരുവു വേശ്യാലയങ്ങളിൽ<br />ദമിതവികാരങ്ങളെ ഹിംസിക്കുന്ന പോലെ<br />മ്ലേച്ഛമായിട്ടാവരുത്<br /><br />ചിത്രരേഖകൾക്കുള്ളിൽ<br />ജലച്ചായം കൊണ്ട്<br />നിറം കൊടുക്കുമ്പോൾ<br />ശ്രദ്ധയെ ജലത്തിൽ മുക്കി മുക്കി<br />ശ്വാസം മുട്ടിയ്ക്കുന്ന മാതിരിയുമാവരുത്<br /><br />നമ്മുടെ കാലത്ത്<br />ഒട്ടുമൊഴിവാക്കാനാവാത്ത<br />ഒരാഢംബരമാകയാൽ<br />കൊലപാതകങ്ങളെല്ലാം <br />കുറേക്കൂടി കാവ്യാത്മകമാകേണ്ടതുണ്ട്<br /><br />കൂടുതൽ നടനചാരുതയോടെ വേണം<br />കൈകാലുകൾ<br />വെട്ടിമുറിക്കുവാൻ,<br />കൊലവിളിയ്ക്ക് ഇത്തിരി കൂടിയാവാം ട്ടോ<br />വള്ളുവനാടൻ സ്വരശുദ്ധി.<br /><br />ആഞ്ഞു വെട്ടുമ്പോൾ<br />ഒരു റാപ്പ് മ്യൂസിക്ക് ആൽബത്തിലേതുപോലെ<br />വിചിത്രസുന്ദരമായി<br />അവിചാരതകളിലേയ്ക്ക്<br />അറ്റുവീണ് ത്രസിക്കണം<br />കൈ, കാൽ , ഉടൽ ഒക്കെ വെവ്വേറെ<br /><br />കൂട്ടം ചേർന്നുള്ള<br />കൊലപാതകമാകുമ്പോൾ<br />ഒരു വൃന്ദവാദ്യം, ഓർക്കസ്ടേഷൻ, തായമ്പക<br />ഒക്കെ പരീക്ഷിക്കാവുന്നതേയുള്ളു<br /><br />വയറും തുടയും കീറിയാണ് <br />തീർക്കുന്നതെങ്കിൽ<br />പച്ച വേഷത്തിനു മീതെ<br />രക്തത്തിന്റെ ഒരു പൂങ്കുല വിടർത്തിക്കെട്ടണം<br />കഥകളിയിലെ ഭീമനായങ്ങനെ വാഴണം<br />നൂറു പേരെക്കൊന്നവൻ<br /><br />സെയിൽസ് എക്സിക്യുട്ടീവിനെപ്പോലെ<br />മുറ്റത്തു വന്നു നിന്ന്<br />ഇരകൾക്കു മരണത്തെ വാചാലമായി<br />പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കണം <br />ഓരോ കൊലയാളിയും,<br />ഓരോരുത്തർക്കും തോന്നണം<br />അവനവന്റെ ആർഭാടം നിറഞ്ഞ<br />മരണങ്ങൾ <br />നല്ല വിലകൊടുത്തു<br />വാങ്ങേണ്ടവ തന്നെയാണെന്ന്<br /><br />നമ്മുടെ കാലത്ത്<br />പ്രേക്ഷകർക്കുള്ള <br />വലിയൊരാഢംബരമാകയാൽ<br />കൊലപാതകങ്ങളെല്ലാം <br />കുറേക്കൂടി കാവ്യാത്മകമാകണം<br />നാടൻ പാട്ടുപോലെ ലളിതവും<br />ഭക്തിഗാനം പോലെ <br />സുഗന്ധപൂരിതവും<br /><br />(ബൂലോക കവിത -<br />അരാജ്യകകവിതകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4611304814713201644?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-44276620036978718992011-09-15T01:01:00.000-07:002011-09-16T03:38:31.075-07:00അച്ഛന്റെ <br />പഴയ 'ലാമ്പട്ര' വിറ്റിട്ടാണ്<br />ഒരു വഴിത്തിരിവിൽ നിന്ന് ശങ്കരേട്ടൻ <br />പുതിയ ഒരോട്ടോ വാങ്ങിയത്<br /><br />അന്നുമുതൽ<br />ട ട്ട് ട്ട് ട്ട് ട്ട്രാന്ന് ഓടാത്ത ഓട്ടമില്ല<br />കയറാത്ത കയറ്റമില്ല<br />ഇറങ്ങാത്ത ഇറക്കമോ<br />വളയാത്ത വളവുകളോ<br />കാണാത്ത 'പോം വഴികളോ'<br />കേൾക്കാത്ത പരിഭവങ്ങളോ<br />കുണ്ടുകുഴികളിൽ രം നരം നരമെന്നു<br />ഉരഞ്ഞുപോകാത്ത<br />രാപ്പകലുകളോ <br />ഭൂമിമയാളത്തിലില്ല<br /><br />പണ്ടൊക്കെ ഇതിൽക്കേറുന്നത്<br />റവന്യൂ ഇൻസ്പെക്ടർ രാഘവൻ നായരോ<br />വട്ടിപ്പണക്കാരൻ വർക്കിച്ചൻ മുതലാളിയോ <br />മാത്രമായിരുന്നു<br />ഉൽസവത്തിനോ ഓണത്തിനോ<br />കൂലിപ്പണിക്കാരാരെങ്കിലും<br />ഇപ്പുറത്തു നിന്നു കേറി <br />അപ്പുറത്തിറങ്ങിയെങ്കിലായി<br /><br />അപ്പോളൊക്കെക്കാണണം<br />കുട്ടികളുടെ ഒരുൽസാഹം<br />ചെവിയിലും കവിളിലും നുള്ളി വേദനിപ്പിയ്ക്കും.<br />പോകുന്ന പോക്കിൽ,<br />റബർ പന്തുപോലുള്ള<br />ഹോണിൽ ഞെക്കിപ്പിടിച്ച് കരയിച്ചിട്ടേ പോകൂ<br />അശ്രീകരങ്ങൾ.<br /><br />കുംഭാരന്മാരടവിടത്തെ സജിമോൻ<br />കല്യാണം കഴിച്ച് <br />പുതുപ്പെണ്ണിനേം കൊണ്ട് പോന്നത് <br />ഇതിൽത്തന്നെയായിരുന്നു...<br />സെന്റടിച്ച് പൂമാലയൊക്കെ <br />വെച്ചലങ്കരിച്ചങ്ങനെ <br />കുതിരവണ്ടിയായെന്നൊരാലങ്കാരികമായ ഓർമ്മയിൽ...<br /><br />പിന്നെപ്പിന്നെ<br />റോഡടക്കിപ്പിടിച്ച് ശ്വാസം മുറുക്കിപ്പിടിച്ച്<br />രാധാമണിയേയും കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിലേക്ക്...<br />അവളു പെറ്റതും കേശവേട്ടൻ മരിച്ചതും<br />ഒക്കെ ഇതിനകത്തുതന്നെയായിരുന്നു<br /><br />അത്യാസന്ന നേരങ്ങളിൽ<br />പിടഞ്ഞുപിടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ജീവന്റെ <br />പലമാംസക്കഷണങ്ങൾ വാരിയെടുത്ത് <br />കാഷ്വാൽറ്റിയിലേയ്ക്ക്...<br /><br />വയസായപ്പോൾ<br />കയറ്റാത്ത ചരക്കുകളില്ലെന്നായി<br />പച്ചക്കറി പലചരക്ക് പലവ്യഞ്ജനക്കടയാകെ<br />ആട്ട മുട്ട കോഴി താറാവുകളൊക്കെ<br />ജൈവവളം,കോഴിക്കാട്ടം, കാലിത്തീറ്റ <br /><br />മോൾടെ മംഗലത്തിനു<br />ശങ്കരേട്ടൻ ഓട്ടോവിറ്റതോടെയാണ്<br />ഉറക്കവും മാനവും ഒരു പോലെ കെട്ടത്<br /><br />രാത്രിയിൽ എവിടെല്ലാം പോയിക്കിടക്കണം<br />അകത്തിരുന്ന് കുടിച്ചിട്ട് ഓരോരുത്തന്മാർ<br />അകത്തേയ്ക്കു തന്നെ<br />ഛർദ്ദിച്ചിടും <br />കെട്ടമണമുള്ള കള്ളൂം അഴുകിയ കോഴിറച്ചിയും<br /><br />രാവുകത്തുന്ന തെരുവിൽ നിന്നു <br />വന്നുകേറുന്നവർ<br />പെണ്ണുങ്ങളെ സീറ്റിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി<br />കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നതൊക്കെക്കണ്ട്<br />അറപ്പില്ലാതെ കിടക്കണം<br /><br />ഇപ്പോളിതാ<br />മനുഷ്യജന്മങ്ങൾ നാറുന്ന റെയിൽപ്പാളത്തിനരുകിൽ<br />ആളുകൾ തിരക്കുപിടിച്ച് പോകുന്ന,<br />അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ പെരുകിപ്പെരികി വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന<br />വഴിയരുകിൽ <br />മൂക്കുപൊത്തി <br />കാത്തുകിടക്കുകയണ്<br /><br />വലിയൊരു കടലാസുപെട്ടി <br />ഉള്ളിലിട്ടിട്ട് <br />ഇപ്പോ വരാമെന്നു പറഞ്ഞുപോയ<br />ചെറുപ്പക്കാരൻ<br />മൊബൈലിലൂടെ എല്ലാം ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന്<br />പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?<br /><br />അയാൾ പോയിട്ട് വളരെ നേരമായല്ലോ<br />പെട്ടിക്കുള്ളിൽ മിടിയ്ക്കുന്നതെന്താണ്?<br />വടക്കോട്ട് പരശുറാം എക്സ്പ്രസു വരുന്നുണ്ടല്ലോ<br />തെക്കോട്ട് ഐലന്റ് എക്സ്പ്രസ് പോകുന്നുണ്ടല്ലോ<br />യാത്രക്കാർ <br />പലതരം വിചാരങ്ങൾ ചുമന്നുകൊണ്ട്<br />തിക്കിത്തിരക്കി വരുന്നുണ്ടല്ലോ!<br />വരാമെന്നു പറഞ്ഞുപോയവനെവിടെ?<br /><br />ദൈവമേ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നു<br />വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നു<br />വല്ലാതെ ദാഹിയ്ക്കുന്നു<br />വല്ലാതെ ഭയം തോന്നുന്നു<br /><br />(<i>മലയാളനാട് വെബ് പോർട്ടലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്</i>)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4427662003697871899?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-4955136890954988392011-09-11T07:46:00.000-07:002011-09-11T07:46:07.498-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-47tqRJ_ZG_8/TmzDMXFy4MI/AAAAAAAAAFU/ucGO4ce3jZc/s1600/vasco%2Bda%2Bgama.jpeg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="120" width="103" src="http://2.bp.blogspot.com/-47tqRJ_ZG_8/TmzDMXFy4MI/AAAAAAAAAFU/ucGO4ce3jZc/s320/vasco%2Bda%2Bgama.jpeg" /></a></div><br /><b>പു</b>റത്ത്<br />മുതിർന്നവർ<br />വലിയ നിഴൽ യുദ്ധങ്ങളിൽ <br />ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന<br />നല്ല മൂർച്ചയുള്ള ഒരു നട്ടുച്ചനേരത്ത്<br />കുട്ടികൾ മാത്രം താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലേയ്ക്ക്<br />വാസ്കോ ഡി ഗാമ <br />കയറിവന്നു<br /><br />അപ്പോൾ<br />കുട്ടികളൊക്കെ പൂക്കളായി<br />സോഫയിലും,കസേരയിലും,<br />ജനൽച്ചതുരങ്ങളിലും<br />ഗോവണിപ്പടവുകളിലും<br />പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു;<br />ചിലർ ചിത്രശലഭങ്ങളായി<br />പറന്നുനടക്കുകയും.<br /><br />ഗാമ <br />വലിയകണ്ണുകളുള്ള <br />പക്ഷിവേട്ടക്കാരനായി<br />അവരെയെല്ലാം വലവീശിപ്പിടിച്ചു.<br />വാ വാ മക്കളേയെന്നരുമയായപ്പോൾ<br />അയാളൊരു സാന്റാക്ലോസായി<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UfzGvX7nr7k/TmzGfb2UodI/AAAAAAAAAF8/xd1-3EQcyyI/s1600/santa-claus-pics-0112.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="212" src="http://4.bp.blogspot.com/-UfzGvX7nr7k/TmzGfb2UodI/AAAAAAAAAF8/xd1-3EQcyyI/s320/santa-claus-pics-0112.jpg" /></a></div><br />കളിപ്പാട്ടശാലകളിലകപ്പെട്ട കുട്ടികൾ<br />തീർത്തും <br />സാധാരണക്കാരായ പിച്ചക്കാരെപ്പോലെ<br />ശരീരംകൊണ്ടാകെ യാചിച്ചു<br /><br />സാന്റാക്ലോസ് <br />ഉള്ളംകൈയ്യിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു<br />ദൂരദൂരെയുള്ള ദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് കൂകിപ്പായുന്ന<br />ഒരു തീവണ്ടി!<br /><br />ജലദേവതകളെ വഹിക്കുന്നതെന്ന് <br />സംഗീതം പൊഴിയ്ക്കുന്ന ഒരു കപ്പൽ!<br />യക്ഷദേവകിന്നര ഗന്ധർവന്മാരെയും<br />ദേവതാരുമരങ്ങളേയും<br />ആകാശഗംഗയേയും <br />മറികടന്നു പോകുമെന്നൊരു <br />കഠിനമിന്നലായി <br />ഒരു മഹാവിമാനം!<br /><br />[മുതിർന്നവർ <br />ഒന്നുമറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല<br />അവരൊക്കെ <br />ഓരോ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളായിരുന്നല്ലോ]<br /><br />അയാളുടെ <br />സാന്താക്ലോസ് ചിരികളിൽ<br />ഇനിയും അതിസുന്ദരങ്ങളായ ഉൽപ്രേക്ഷകൾ<br />ഒളിച്ചിരിരിപ്പുണ്ടെന്ന് കുട്ടികൾ <br />വിചാരിച്ചു.<br /><br />അയാളപ്പോൾ <br />യൂറോപ്യൻ കഥകളിലെ<br />മാന്ത്രികനായ പൈഡ് പൈപ്പറായി.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EdLtx5ss-WI/TmzH8flKeDI/AAAAAAAAAGE/3AEFW7sPGeE/s1600/Immigration-Pied-Piper.gif.png" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="237" src="http://2.bp.blogspot.com/-EdLtx5ss-WI/TmzH8flKeDI/AAAAAAAAAGE/3AEFW7sPGeE/s320/Immigration-Pied-Piper.gif.png" /></a></div><br /><br />കടലിലേയ്ക്കയാൾ<br />നടന്നപ്പോൾ<br />കുട്ടികൾ ഗംഗയായി യമുനയായി <br />അതി പ്രശാന്തയായ നിളയായി<br />കടലിലേയ്ക്കൊഴുകിപ്പോയി<br /><br />പിന്നെ അവർ <br />ഏഴുഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലും <br />പറ്റിപ്പിടിച്ചു വളർന്നു<br /><br /><br />അപ്പോഴും<br />മുതിർന്നവർ <br />നിഴൽ യുദ്ധങ്ങളിൽ<br />മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു<br /><br /><i>ചിത്രങ്ങൾക്ക് ഗൂഗിൾ ഇമേജസിനോട് കടപ്പാട്</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-495513689095498839?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-87620956333983208302011-09-07T02:42:00.000-07:002011-09-07T02:48:14.192-07:00എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ<br />ഇപ്പോഴും <br />വിരലീമ്പുന്ന പ്രായം കടന്നിട്ടില്ല<br /><br />കിടക്കയിൽക്കിടന്ന് <br />മൂത്രമൊഴിച്ചും<br />അപ്പിയിട്ടും <br />അതിപ്പോഴും പരിസരമാകെ നാറ്റിയ്ക്കും<br /><br />കട്ടിലിൽ നിന്ന്<br />ഏതോ <br />ഒരദൃശ്യ ചിത്രശലഭത്തെപ്പിടിക്കാനാഞ്ഞ്<br />നിരങ്ങിനിരങ്ങിപ്പോയി<br />തലയടിച്ച് താഴെ വീഴും.<br />പിന്നെ നിർത്താതെ<br />കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും <br />ചന്നം പിന്നമെന്നൊരു<br />പിഞ്ചുമഴ.<br /><br />പണ്ടാരടങ്ങാൻ<br />ഒരു സ്വൈര്യവും തരില്ലെന്ന്<br />വായിലേയ്ക്ക് തിരുകുന്ന മുലക്കണ്ണീമ്പി<br />കണ്ണുപാതിയടച്ചങ്ങനെ <br />നിദ്രയുടെ കളിത്തൊട്ടിലിലേയ്ക്ക്<br />കൈവിട്ടുകളയും <br />അതിന്റമ്മ.<br /><br />ഏതുപ്രളയത്തിനും മീതെ<br />ഒരരയാലിലയിൽ <br />വിരലീമ്പിക്കൊണ്ടങ്ങനെ കിടക്കും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8762095633398320830?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-56961339291306548152011-08-13T05:43:00.000-07:002011-08-13T05:43:48.324-07:00കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ<br />എനിയ്ക്കിഷ്ടമായിരുന്നു<br />കാറ്റിനെ കുളിരിനെ മഴയെ മഞ്ഞിനെ<br />കാ കാ എന്നു കാക്ക കൊത്തി<br />താഴേയ്ക്കിടുന്ന വെയിലിനെ<br /><br />അന്നു കാറ്റിനോ കുളിരിനോ<br />മഴയ്ക്കോ മഞ്ഞിനോ<br />അകം പുറങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ല<br />അകത്തൊന്നും പുറത്തൊന്നുമെന്ന്<br />അവ യാതൊന്നുംതന്നെ<br />ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്നില്ല<br /><br />ഇങ്ങനെ പ്രദർശിപ്പിച്ചു നടക്കുന്നതുകൊണ്ട്<br />എനിയ്ക്കിഷ്ടമായിരുന്നു<br />സുതാര്യമായ <br />കാറ്റിനെ കുളിരിനെ മഴയെ മഞ്ഞിനെ.<br /><br />ഞാനവരെ<br />അമ്മേ,ഏട്ടത്തീ,അയൽക്കാരീ, കൂട്ടുകാരീ<br />എന്നൊക്കെ <br />പല ഈണങ്ങളിൽ <br />അർത്ഥഭേദങ്ങളിൽ വിളിച്ചിരുന്നു.<br /><br />വളർന്നപ്പോളാണ്<br />മരങ്ങളുടെ മറവിലൂടെ<br />ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു വന്ന ഒരു കാറ്റ് <br />ആദ്യമായി <br />മാറിടം വിവൃതമാക്കി <br />ഒരു നിശബ്ദതയെ കാണിച്ചു തന്നത്<br /><br />മഞ്ഞു മൂടിയ അചലശൈലങ്ങൾ പോലെ<br />ഘനീഭവിച്ചതടവറയിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച<br />കൊടുങ്കാറ്റിനെ അന്നാണു ഞാൻ<br />നേരിട്ടുകണ്ടത്<br /><br />പിന്നൊരിക്കൽ പാതിരാക്കുളിര്<br />ഉള്ളംകൈ വിടർത്തിക്കാണിച്ചപ്പോൾ<br />ഇളം ചൂടുള്ള ഒരു കമ്പിളിവീടുണ്ടതിനുള്ളിൽ<br />ഉടുത്തൊരുങ്ങി നിൽക്കുന്നു.<br /><br />മഴ മറ്റൊരു ഋതുവിലേയ്ക്ക്<br />പുറം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ കണ്ടു ഞാൻ<br />വേനൽ വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞ<br />പിൻ കഴുത്തിന്റെ നഗ്നത<br /><br />വെയിലിന്റെ കണ്ണിലുമ്മ വെയ്ക്കുമ്പോൾ<br />കണ്ടു,<br />രാത്രിയുടെ ശിരോ വസ്ത്രത്തിനു താഴെ<br />തണുത്തുറഞ്ഞു പോകുന്നു<br />പേടിയുടെ ഒരു പുഴ<br /><br />ശീതഭൂതത്തിന്റെ മഞ്ഞിലൂടെ<br />വിരലോടിക്കുമ്പോൾ<br />ഒരു നീരുറവയുടെ ചൂടേറ്റ്<br />വിരലുകൾ പൊള്ളിപ്പനിക്കുന്നതും കണ്ടു<br /><br />മരണം തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ<br />പലലോകങ്ങളെന്ന പോലെ<br />മഞ്ഞിനും മഴയ്ക്കും <br />വെയിലിനുമുണ്ട്<br />അകം പുറങ്ങളുള്ള പലതരം <br />ജീവിതങ്ങൾ<br /><br />കാറ്റിലൂടെ വരും പനിച്ചു പനിച്ച് മഴകൾ<br />കുളിരിലൂടെത്തന്നെ വരും<br />തുളച്ചുതുളച്ചു കേറുന്ന വെയിൽവിശപ്പുകൾ<br /><br />കൂട്ടുകാരീ നീയെന്നാണ്<br />അകം പുറങ്ങൾ മടക്കിവെച്ച്<br />എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തേയ്ക്കു<br />മടങ്ങിവരിക?<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5696133929130654815?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-85681410403074787662011-05-13T22:18:00.000-07:002011-05-13T22:18:48.735-07:00ഞാനായിരുന്നു അവനെങ്കിൽ <br />പറക്കുന്ന പക്ഷികളെയല്ല <br />ആകാശത്തിൽ തൂങ്ങി<br />ചരടിലാടിക്കളിക്കുന്ന <br />കിളികളേയാവും <br />സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക<br /><br />എല്ലാവരുടേയും <br />ഉടലും തലകളൂം മാത്രമല്ല <br />അവയവങ്ങൾ തന്നെയും <br />നിമിഷങ്ങൾ തോറും <br />മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നേനെ, <br />(ഞാനത്രമേൽ നീതിമാനാണെന്ന് <br />നിനക്കറിയാമല്ലോ)<br /><br />മനുഷ്യന്റെ <br />കൈയ്യെത്താവുന്ന ദൂരത്തിനും <br />മുകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന <br />വൃക്ഷങ്ങളേയും <br />ആകാശത്തേയ്ക്ക് <br />ലംബരേഖയിൽ നടന്നു പോകുന്ന <br />മൃഗങ്ങളേയും <br />നിർമ്മിച്ചേനെ<br /><br />ദാ ഈ മലയുടെ <br />ചെരുവിൽക്കോർത്ത് <br />ഭൂകമ്പം,യുദ്ധം, മരണം, പ്രളയം<br />മഹാമാരിയെന്നൊക്കെയുള്ള ചിത്തഭ്രമങ്ങളെ <br />ചങ്ങലക്കിട്ടേനെ<br /><br />എല്ലാം ഉത്സവങ്ങളും മടുത്തവർക്കായി <br />ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാൻ കഴിയാത്ത <br />ഒരിടത്തേയ്ക്കുള്ള <br />അവസാനമില്ലാത്ത <br />ഒരിടനാഴി പണിയുമായിരുന്നേനെ<br /><br />മടുപ്പിൽ നിന്ന് <br />ഉത്സാഹപൂവം നടന്നുപോകുന്നവരുടെ <br />നിഴലുകളെ <br />വട്ടമിട്ടുപിടിച്ചേനെ<br /><br />ഞാനായിരുന്നു അവനെങ്കിൽ <br />ചുമരുകളും മതിലുകളും പണിയുന്നവനെ <br />ആരോരുമില്ലാത്ത <br />ഒരു തുറസ്സിൽകൊണ്ടു ചെന്നു <br />തള്ളിയേനെ...<br />(അവനുമറിയട്ടേ ചുമരുകൾ <br />ഇണകളാണെന്ന്,<br />ഉയർന്നുയർന്നു പോകുന്ന <br />നിശ്ചലമായ പ്രതീക്ഷകളാണെന്ന്)<br /><br />ഞാനായിരുന്നു അവനെങ്കിൽ<br />മേഘങ്ങളെ <br />മധുരമുള്ള പലഹാരങ്ങളായി <br />താഴേയ്ക്കു പൊഴിച്ചിട്ടേനെ, <br />ഒരു കുഞ്ഞുങ്ങളും <br />വിശന്നുകരയാതിരുന്നേനെ<br /><br />ഞാനായിരുന്നു അവനെങ്കിൽ <br />ജീവിതത്തേക്കാൾ മനോഹരമായ <br />ഒരു മരണത്തെ <br />ആവിഷ്കരിച്ചേനെ<br />പുഷ്പങ്ങൾക്കു പകരം <br />ചുണ്ടുകൾക്ക് സുഗന്ധം കൊടുത്തേനെ,<br />നോട്ടങ്ങളിൽ <br />ആയിരം വർഷത്തെ പഴക്കമുള്ള <br />വീഞ്ഞിന്റെ ലഹരികൾ <br />നിറച്ചേനെ, <br />ഭൂമിയെ <br />ഇതിലും ചെറുതാക്കി ചെറുതാക്കി <br />ഒരു മൺതരിയോളം ചെറുതാക്കി <br />നാവിൻ തുമ്പിൽ വെച്ചേനെ.<br /><br />ഞാനായിരുന്നു അവനെങ്കിൽ <br />ഈവിധം <br />എന്നെത്തന്നെ <br />ഉന്മാദലിപികളിൽ <br />ആവിഷ്കരിക്കാതിരുന്നേനെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8568141040307478766?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-16487876622429038652011-04-19T01:28:00.000-07:002011-04-19T20:07:48.732-07:00അസമയങ്ങളിൽ <br />വന്നു കയറി <br />ഉച്ചയുറക്കമോ ഊണോ <br />രതിലാളനകളോ കളിതമാശകളോ <br />ദേശകാലങ്ങൾ മറന്നുള്ള <br />കൂട്ടുകൂടലോ <br />അലങ്കോലമാക്കും <br />ചില <br />തെമ്മാടിക്കവിതകൾ!<br /><br />അതിനാൽ <br />ഞാൻ വളർത്തുന്നുണ്ട് <br />ചില നായ്ക്കളെ<br /><br />യുക്തിയെ കൊഞ്ഞനംകുത്തി<br />പ്രാന്തിപ്പൂച്ച മാതിരി<br />വീട്ടിനുള്ളിലങ്ങുമിങ്ങുമോടി,<br />എലിയുടേയോ പാറ്റയുടേയോ <br />ഒരു ബിംബം പോലുമില്ലാത്ത<br />മുക്കിലും മൂലയിലുമിരുന്ന് <br />പരിഹാസപൂർവം <br />എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന<br />ചികിൽസയില്ലാത്ത കവിതകളെ <br />നേരിടാൻ<br />അരയാൾ പൊക്കത്തിലൊരു <br />അൾസേഷ്യനെ<br /><br />ചാരുകസേരയിൽ മയങ്ങുമ്പോൾ<br />ആൾമാറാട്ടക്കാരിയായി വന്ന്<br />നെഞ്ചിലൊരു പന്തംകുത്തി <br />ഫെമിനിസം പറഞ്ഞ് <br />പുരയെരിക്കുന്ന കവിതകളെ <br />നേരിടാൻ<br />ചതഞ്ഞമുഖമുള്ള <br />ലാബ്രഡോറിനെ<br /><br />ക്രുദ്ധമായി മുഖം ചോപ്പിച്ച്<br />വല്ലപ്പോഴും വന്നു കയറി<br />മുഖത്തേയ്ക്ക് മുറുക്കിത്തുപ്പുന്ന<br />വിപ്ലവ കവിതകളെ നേരിടാൻ<br />കൂർമ്മബുദ്ധിയായ<br />ഡോബർമാനെ, <br />ഹൊറേഷ്യസ്!<br /><br />വല്ലാതെ തളർന്നെന്ന <br />നാട്യത്തിലെത്തി <br />കണ്ണീരുവീഴ്ത്തി <br />കൊലയും കവർച്ചയും നടത്തി<br />ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ<br />മടങ്ങിപ്പോകുന്ന ദുരന്തകവിതകളെ <br />നേരിടാൻ<br />നിർദ്ദയം<br />ജർമ്മൻ ഷെപ്പേർഡിനെ<br /><br />ഇനി<br />അസമയങ്ങളിൽ വന്നു കയറുന്ന<br />കവിതകളേ സൂക്ഷിക്കുക,<br />നായ<br />അകത്തുണ്ട്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1648787662242903865?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-47403031185276501822011-04-06T23:05:00.000-07:002011-04-07T08:16:18.085-07:00കാണാതെപോയ<br />ഒരാട്ടിൻകുട്ടിയെ <br />തിരഞ്ഞുപോയ <br />ഇടയന്റെ പ്രേതം <br />വാതിൽതള്ളിത്തുറന്നു വരുമ്പോൾ <br />നമ്മൾ <br />ആട്ടിറച്ചിയുടെ മണമുള്ള പാത്രം <br />ധൃതിയിൽ <br />മൂടിവെച്ചിട്ട് <br />അവനെ <br />'ഹലോ' എന്നു <br />വിരുന്നു മേശയിലേയ്ക്ക് <br />ക്ഷണിയ്ക്കും<br /><br />അവൻ <br />വിളറിയനോട്ടം കൊണ്ടെഴുതിയ <br />ഒരു കുറ്റപത്രം <br />നമ്മുടെ മുഖത്തു വെയ്ക്കും<br /><br />പിന്നെ <br />സൗമ്യഭാഷണങ്ങളുടെ <br />പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ <br />അവൻ പറയും <br />കാണാതെ പോയ <br />എന്റെ ആട്ടിൻകുട്ടി <br />നീയാണെന്ന്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4740303118527650182?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-88405165906798154932011-04-06T06:47:00.000-07:002011-04-06T06:47:03.845-07:00പണ്ട്<br />ഭഗവതിയൊഴിഞ്ഞുപോയ <br />തട്ടിൻപുറത്തായിരുന്നു <br />വിപ്ളവകാരികൾ കുടിയിരുത്തപ്പെട്ടത്. <br /><br />ഉണ്ടുമുറങ്ങിയും <br />പുകച്ചു മുറുക്കിയും <br />ഓർമ്മകളയവിറക്കി അയവിറക്കി <br />അവരൊളിവുദിനങ്ങളോരോന്നും <br />കരണ്ടുതിന്നിരുന്നു.. <br /><br />അവിടെത്തന്നെയായിരുന്നു <br />കുറിഞ്ഞിപ്പൂച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ <br />പെറ്റുകൂട്ടിയിരുന്നതും; <br />പൊലീസുകാരെപ്പോലെ <br />ഇരതേടി <br />പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി <br />നടന്നിരുന്നതും...<br /><br />അബോധത്തിൽ <br />അങ്ങനെയൊരു <br />തട്ടിൻപുറമുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />ഒളിച്ചു വെയ്ക്കപ്പെട്ട വിപ്ളവങ്ങളെല്ലാം <br />അവിടുത്തെ <br />ഇരുൾത്തുരങ്കത്തിലേയ്ക്ക് <br />ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് <br />നൂഴ്ന്നുകയറി;<br /><br />പൊലീസുകാരോ<br />ഒറ്റുകാരോ<br />മറ്റു ചെരിപ്പനക്കങ്ങളോ<br />കാലടിച്ചെത്തങ്ങളോ,<br />(കൊലുസിന്റേയോ ഞൊറിപ്പാവാടയുടേയോ)<br />മൃദുകവിതകളോ, <br />എതാണേതാണെന്ന് <br />മിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു കാതുകൾ!<br /><br />പിന്നെ <br />സ്വപ്നജീവികളുടെ വംശവൃക്ഷങ്ങളെയെല്ലാം<br />കടപുഴക്കി<br />ചോരക്കനൽക്കാലമൊഴുകി വന്നു...<br /><br />തട്ടുമ്പുറം <br />കൊച്ചുപുസ്തകങ്ങൾ<br />വായിക്കാനുള്ള ഒരൊളിയിടമായി.<br />അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു, <br />'സ്റ്റണ്ട്', 'മേള', 'പൗരദ്ധ്വനി' എന്നിങ്ങനെ<br />പലതരം രതിമദ്ധ്യാഹ്നങ്ങൾ,<br />കൈപ്പടങ്ങളിലമർന്ന്<br />തടിച്ച ചുണ്ടുള്ള സീമയോ<br />ഉള്ളിലേയ്ക്ക് തുളുമ്പി വീഴുന്ന <br />ജയഭാരതിയോ...<br /><br />പുതിയ വീടുവെച്ചപ്പോൾ <br />തട്ടിൻപുറമാകെ <br />ഓർമ്മയിലേയ്ക്ക് പൊളിച്ചിട്ടു<br />കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ നിന്നൊളിച്ചെത്തിയ<br />ശത്രുക്കൾ!<br /><br />പുതിയ ബാൽക്കണിയിലിരുന്നു<br />കാണാം<br />താഴെ അയൽക്കാരന്റെ വീട്ടിലെ <br />കറുത്ത സ്കോഡ<br />നാക്കു നീട്ടിപ്പിടിച്ച ജർമ്മൻ ഷെപ്പേർഡ്<br />തടിച്ച കഴുത്തുള്ള വൈഫ്...<br />റാമ്പിലെന്ന വണ്ണം <br />ചെടിച്ചട്ടിയിലാടുന്ന,<br />വാടാത്ത ഓർക്കിഡുകൾ<br /><br />വെട്ടിപ്പൊളിച്ചിട്ട തട്ടിൻപുറം <br />തലയിലേറ്റി <br />വയസ്സെണ്ണി വയസ്സെണ്ണി <br />ഒരേയിരിപ്പാണിപ്പോഴും <br />ഊഞ്ഞാൽക്കസേരയിൽ <br />തട്ടുമ്പുറത്തപ്പൻ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8840516590679815493?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-69132039322993967582011-04-03T22:03:00.000-07:002011-04-03T22:03:49.146-07:00മുറ്റത്തേയ്ക്കു നോക്കി<br />പൂക്കളെ വരയ്ക്കുവാനുള്ള<br />ഒരു സൂക്ഷ്മജാഗ്രതയിലായിരുന്നു<br />ഞാൻ <br /><br />ഇതളുകളുടെ<br />അതിസൂക്ഷ്മമായ അരികുകൾ<br />അവളുടെ<br />നനുത്ത കവിൾരോമങ്ങൾ പോലെ<br /><br />വാൻഗോഖിന്റെ പൂക്കളിൽ നിന്ന്<br />ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന്<br />അവന്റെ മുറിച്ചെവിയിൽ നിന്ന്<br />രക്തം പഴുത്ത<br />അനന്തമായ മഞ്ഞ വർണ്ണങ്ങളിൽ നിന്ന്<br />എന്റെ ബോധത്തിലേക്ക്<br />മടങ്ങി വരുമ്പോഴേയ്ക്കും<br />ഒരു പറവ<br />എന്റെ ബ്രഷും<br />ജലച്ചായങ്ങളും<br />കൊത്തിയെടുത്ത് <br />പറന്നു പോയിരുന്നു..<br /><br />പടിഞ്ഞാറൊരു <br />ക്യാൻവാസ് വിടർത്തിക്കെട്ടി <br />ഇതൾ വിരിച്ചിട്ട സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട്<br />അതിലൊരു ചിത്രം വരച്ചിട്ടു.<br /><br />പടിഞ്ഞാറെപ്പാടത്ത്<br />സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾക്കു മീതെ<br />ഞാനെന്റെ സൂര്യന്റെ ചോരച്ചെവി<br />കടല്പ്പാത്രത്തിലേയ്ക്കു<br />മുറിച്ചിട്ടു<br /><br />നിനക്കറിയാമോ<br />നിന്നെ ഞാൻ അത്രമേലനുരാഗിയായി <br />പ്രണയിച്ച പോലെ<br />മറ്റൊരാളും പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല<br />മുറിച്ചിട്ടത് ചെവികളല്ല,<br />നിന്റെ നൂറുനൂറു ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിട്ടും <br />മതിവരാത്ത<br />ഹൃദയത്തിന്റെ വിരലുകളാണ്‌<br /><br />ഇറ്റുവീണ രക്തം കൊണ്ട് <br />ഞാൻ നിനക്ക് <br />ഒരു വിശുദ്ധപ്രണയവും <br />മറവികളില്ലാത്ത കാലത്തിലേയ്ക്കുള്ള <br />വഴിയടയാളങ്ങളുമിടുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6913203932299396758?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-75076498744435375012011-03-19T09:06:00.000-07:002011-03-19T09:06:08.590-07:00അപ്പന്റെ പേര്‌<br />എഴുതുകയോ പറയുകയോ <br />ചെയ്യേണ്ടി വരുമ്പോഴെല്ലാം<br />സതീശൻ <br />അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരെപ്പറ്റിയോർത്ത് <br />ചുട്ടുപഴുത്തിരുന്നു.<br /><br />അപ്പന്റെ പേരുകേൾക്കുമ്പോൾ <br />ക്ളാസ് മുറിയിൽ <br />ഹോസ്റ്റലിൽ ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിൽ <br />ഓഫീസ് മുറിയിൽ <br />അങ്ങനെ പലയിടങ്ങളിൽ വെച്ച് <br />ആളുകളുടെ പുരികത്തിനുമീതെ <br />പുഴുവരിച്ചുപോകുന്നത് <br />പലവട്ടം കണ്ടതാണ്‌.<br /><br />അത്തരം ഘട്ടത്തിൽ <br />നല്ലൊരു പേരുപോലുമില്ലാതിരുന്ന <br />അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരെപ്പറ്റി <br />ആർക്കായാലും <br />അറപ്പുതോന്നുമായിരുന്നു.<br /> <br />അലോഷ്യസെന്നോ <br />വിജയകുമാരൻ നായരെന്നോ, <br />നീലകണ്ഠൻ നമ്പൂതിരിയെന്നോ <br />അസ്ഗാർ അലിയെന്നോ, <br />പിതൃനാമങ്ങൾ <br />പലതു കേൾക്കുമ്പോൾ <br />സ്വന്തമപ്പന്റെ പേര്‌ <br />ഒരു കരിക്കലത്തുണികൊണ്ടെടുത്ത് <br />മുറ്റത്തിനപ്പുറത്ത്,<br />തൊടിയിലേയ്ക്ക് <br />അല്ലെങ്കിൽ മതിലിനപ്പുറത്തേയ്ക്ക്<br />വലിച്ചെറിയാനാണ്‌ തോന്നുക. <br /><br />അവിടെക്കിടന്ന്<br />ചത്തോ ചീഞ്ഞോ വളമായിപ്പോകട്ടെ! <br />ചിലപേരുകൾ <br />ചിലനേരങ്ങളിൽ <br />വൃത്തികെട്ട പൂച്ചകളാണ്‌<br /> <br />ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ <br />ഗസറ്റിൽക്കൊടുത്ത് <br />പലതരത്തിലുള്ള അലങ്കാരങ്ങളിട്ട് <br />അണിയിച്ചൊരുക്കാമായിരുന്നു<br /><br />മരിച്ചവന്റെ പേരുമാറ്റാൻ <br />ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് <br />അവകാശമില്ലെന്നു പറയുന്ന <br />വിചിത്രവാദമാണ്‌ <br />സതീശന്‌ തീരെ മനസ്സിലാവാത്തത്‌. <br /><br />കുഞ്ഞിന്റെ പേരിടാൻ <br />അപ്പനവകാശമുണ്ടെങ്കിൽ <br />മരിച്ചവന്റെ പേര്‌ മാറ്റാൻ <br />മക്കൾക്കും കുഞ്ഞുമക്കൾക്കുമുണ്ടാകണ്ടേ <br />എന്തെങ്കിലുമവകാശം?<br /><br />നല്ലൊരു പേരുപോലും <br />ബാക്കിവെയ്ക്കാതെ പോയ എന്റെ അപ്പനേ <br />നിന്നെ ഞാൻ <br />ഏതുദൈവത്തിൽ മുക്കിയാണ്‌ <br />ഇനി<br />സംസ്കരിച്ചെടുക്കുക?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7507649874443537501?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-44354126973739098942011-01-29T06:36:00.000-08:002012-01-12T09:09:36.836-08:00വറ്റിയ പുഴയുടെ കരയിൽ <br />മരിച്ചുപോയവന്റെ മകനെപ്പോലെ <br />ഒരു മരമുണ്ടായിരുന്നു <br />ഓരോ ഇലകൾക്കുമിടയിലെ <br />നിശ്ശബ്ദതയിൽ <br />സങ്കടങ്ങളടക്കിപ്പിടിച്ച്...<br /><br />എനിയ്ക്ക് <br />പുണരണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു അതിനെ <br />നെഞ്ചിനോടു ചേർന്നു നിന്നപ്പോൾ <br />അതിന്റെയുള്ളിൽ <br />ഒരു പുഴ <br />തടംതല്ലി ഇരമ്പിയാർക്കുന്നതു കേട്ടു<br /><br />ഞാനതിന്റെ <br />നാട്ടുനെല്ലിക്കാ മണമുള്ള തണൽകുടിച്ച് <br />മലർന്നു കിടന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ <br />വറ്റിപ്പോയ പുഴ <br />ആകാശത്ത് <br />ഗതികിട്ടാതെ പലതിരകളിൽ <br />പല ചുഴികളിൽ <br />ചുറ്റിത്തിരിയുകയായിരുന്നു<br /><br />ഉള്ളിലെ പുഴക്കരയിൽ <br />വെള്ളത്തിലൊലിച്ചുപോയ <br />അമ്മയെ നോക്കി <br />ഒരുണ്ണി <br />വിതുമ്പി വിതുമ്പിക്കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... <br /><br />ഞാനവന്റെ നിലവിളിയാണെന്ന് <br />ഞാനവന്റെ ഉള്ളിലെ വീർപ്പുമുട്ടലാണെന്ന് <br />ഞാനവനെ പുഴയിലേയ്ക്ക് തള്ളിയിട്ട് <br />രക്ഷപ്പെടേണ്ടവനാണെന്ന് <br />കൈകളിൽ വിറ, <br />കാലുകളിൽ കനലിലെന്നപോലൊരാവേഗം, <br />ഹൃദയത്തിൽ പുലി നഖങ്ങളാൽ വരഞ്ഞിട്ട <br />മുറിവുകളിൽ നിന്നൊഴുകി വരുന്ന <br />അതിവേഗ ശരഗതിയാർന്ന <br />ഒരു രക്തനദി<br /><br />സമയം പലനിറങ്ങളായി <br />പൊട്ടിയൊഴുകിയ <br />ഒരത്ഭുതനിമിഷത്തിൽ <br />വറ്റിപ്പോയ പുഴ <br />മരിച്ചവരുടെ ഒരരൂപശിഖരമായി<br /><br />അവനവളെ <br />കാറ്റെന്നുംകുളിരെന്നും പേരുള്ള <br />എന്റെയമ്മേയെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് <br />ഇരുളിലേയ്ക്ക് <br />ഇരുളിലേയ്ക്ക് <br />പിന്നെയുമിരുളിലേയ്ക്ക് <br />മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ടു<br /><br />കുളിരുള്ള കാറ്റിന്റെ രൂപമണിഞ്ഞ <br />ഒരു പുഴ <br />ഞാനാണു മോനേ <br />ഞാനാണു മോനേയെന്ന് <br />പാലുകിനിഞ്ഞൊഴുകുന്ന മുലകളുമായി <br />അവനു പിന്നാലെ <br />തിരക്കിട്ടൊഴുകുവാൻ തുടങ്ങി...<br /><br />മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ടവനേ <br />പൊങ്ങി വാ <br />പൊങ്ങി വായെന്ന് <br />ഒന്ന്... രണ്ട്... മൂന്ന്... <br />എന്നിങ്ങനെ <br />ശ്വാസം വിടാതെ ഞാനിപ്പോഴും <br />എണ്ണിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4435412697373909894?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-6094401350344273832011-01-21T21:27:00.000-08:002011-01-21T21:27:09.384-08:00പോത്തിന്റെ ചൂര്‌...<br />കാലനാണെന്നു തോന്നുന്നു...<br />ഇനിയെങ്കിലും<br />എല്ലാം മറന്ന്<br />ആളിക്കത്താതെ വയ്യാ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-609440135034427383?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-68507057434661228262011-01-21T21:25:00.001-08:002011-01-21T21:25:26.187-08:00ആഹ്ളാദിക്കേണ്ടി വരുമ്പോഴെല്ലാം<br />ഈയുള്ളവന്റെ ശരീരം<br />ഒരു ജഡമാകും..<br /><br />വേദനിയ്ക്കേണ്ടിവരുമ്പോഴാണ്‌<br />രക്തം<br />ശരീരത്തെയാകെ<br />ഒരു പൂമരമാക്കുന്നത്.<br /><br />അപ്പോൾ<br />വസന്തമായെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച്<br />എണ്ണമറ്റ പറവകൾ<br />എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ചില്ലകളിൽ<br />പറന്നിറങ്ങും<br />തുടുത്ത ആപ്പിളിന്റെ<br />നിറമുള്ള ലിപികളിൽ<br />പലതരം പ്രശംസകൾ<br />അവരെന്റെ കവിളിൽ കൊത്തി വെയ്ക്കും<br />ഞാൻ പിന്നെയും ആഹ്ളാദവാനാകും<br /><br />അത്തരം സമയങ്ങളിൽ<br />ശരീരം<br />എന്നോട് പിണങ്ങി<br />ഒരു ജഡമാകും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6850705743466122826?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-61708406486813335512011-01-21T21:21:00.001-08:002011-01-21T21:21:25.708-08:00മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കാലുകൾ<br />എവിടെക്കണ്ടാലും<br />ആഞ്ഞുകൊത്തി വിഷം കേറ്റിയിരുന്നു<br />സഖാവ് കണ്ണേട്ടൻ<br /><br />പാടത്തൊരൊളിപ്പോരാളിയായി<br />പുല്പടർപ്പുകൾക്കിടയിൽ പുതഞ്ഞുകിടക്കും<br />തണുപ്പാസ്വദിച്ച് ,<br />പുന്നെല്ലിന്റെ മണമാസ്വദിച്ച് ,<br />നെല്ലിൻപാലിന്റെ രുചിയാസ്വദിച്ച് ,<br />ചാഴിമണം കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ്...<br /><br />ചിലപ്പോൾ ഉയരമുള്ള കയ്യാല നുഴഞ്ഞുകയറി<br />വേലിത്തറിവിടവുകൾ വകഞ്ഞു മാറ്റി<br />ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിനരുകിലേയ്ക്കോ<br />ഓവുചാലിലേയ്ക്കോ<br />പനിച്ചൂടുള്ള ഉറവവെള്ളത്തിലേയ്ക്കോ<br />അരുവിക്കുളിരിന്റെ വളയങ്ങളിയ്ക്കോ<br />ഒന്നു മുങ്ങിയമരും<br /><br />വെഷമുള്ള ജാതിയല്ലേന്ന്<br />കരുതിയിരിയ്ക്കും<br />ചുറ്റിലുമുള്ള ജന്തുക്കൾ<br />അന്നൊക്കെ<br />ഭയം എല്ലാവർക്കും<br />ഒരപ്രതീക്ഷിത വിരുന്നുകാരൻ തന്നെ<br /><br />എന്നിട്ടും<br />അവരു പോലും<br />അതിന്റെ ഒരു ഞെട്ടലിലേയ്ക്ക്<br />ചിലപ്പോൾ കയ്യോ കാലോ തലയോ വെച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു<br /><br />നല്ല ലോഹദ്രവം പോലുള്ള നട്ടുച്ചയ്ക്കോ<br />ഒരപ്രതീക്ഷിത പാതിരാവിലെ നീലജലാശയത്തിലോ,<br />നാട്ടുമങ്ങൂഴച്ചാരം മൂടിയ കുണ്ടനിടവഴിയിലോ വെച്ച്<br />സഖാവ് പത്തിവിരിച്ചവതരിയ്ക്കും<br /><br />വർഗ്ഗസമരത്തിന്റെ ഒരാട്ടമാടും ,<br />ഒരാൾപ്പൊക്കത്തിൽ വാലുകുത്തിയുയർന്ന്<br />ഉണർത്തുപാട്ടിന്റെ ഒരു സീൽക്കാരമിടും<br /><br />തെരുവുകടകളിലെ വിളക്കുകൾ<br />ഒന്നൊന്നായി ഇരുട്ടിലേയ്ക്കു തന്നെ തല പിൻവലിയ്ക്കുമ്പോൾ<br />പാമ്പുകൾക്ക് മാളമുണ്ട് പറവകൾക്കാകാശമുണ്ട്<br />എന്നൊരു റേഡിയോപ്പാട്ട് കേട്ട്<br />പത്തിതാഴ്ത്തി<br />തലതാഴ്ത്തി<br />മാളത്തിലേയ്ക്കു തന്നെ മടങ്ങും.<br /><br />തൊണ്ണൂറുകളിൽ<br />ഉദാരവൽക്കരണമെന്നൊരു കൂടയുമായി<br />പാമ്പുവേലായുധനിറങ്ങിയപ്പോൾ<br />സമയം പന്തിയല്ലെന്ന്<br />ആരോ സഖാവിനു<br />കള്ളിൽ കൈവിഷം കൊടുത്തു<br /><br />അങ്ങനെ കൂട കിടന്നിടത്ത്<br />പടം പൊഴിച്ചിട്ട്<br />കടന്നു കളഞ്ഞു കണ്ണേട്ടൻ<br /><br />ഏഴാംനാളിൽ പൊങ്ങിയത്<br />പെട്ടിപൊളിച്ച്<br />ഉഗ്രവിഷമുള്ളൊരണലിയായി<br />ഗൽഫിലൊരു മണൽപ്പൊത്തിൽ,<br />മുതലാളിത്തത്തിന്റെ കയ്യോ കാലോ കണ്ണില്പെടാതിരിക്കാൻ<br />മണലിലങ്ങനെ പുതച്ചുമൂടി...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6170840648681333551?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-42604315398964429122011-01-21T21:15:00.001-08:002011-01-21T21:15:34.373-08:00ഒരപ്രതീക്ഷിത സ്ഫോടനത്തിൽ<br />വൻ നഗരമാകെ<br />തകർന്നടിഞ്ഞു.<br /><br />ഒരാൾ മരിച്ചു<br />മറ്റേയാൾ<br />രക്ഷപെട്ടു<br /><br />രണ്ട് പേർക്കുമാത്രമായി<br />ഇത്ര വലിയ നഗരമോ<br />എന്ന്<br />മറ്റു വാർത്തകൾ<br />അത്ഭുതംകൂറി നിന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4260431539896442912?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-81364046305334089032011-01-11T09:28:00.000-08:002011-01-11T09:28:28.063-08:00ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ <br />മനോഹരമായ <br />ഒരു പ്രണയമിന്നലിൽ <br />എന്റെ ഹൃദയവും <br />ശരീരവും <br />കത്തിക്കരിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു<br /><br />മരിച്ചടക്കിനു വരുന്നവരേ <br />ദയവായി <br />പുഷ്പചക്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവരരുത്<br /><br />ഇനി <br />ഒരു പൂക്കളുടേയും <br />സുഗന്ധഭാരം ചുമക്കുവാൻ <br />എനിയ്ക്കാവതില്ല<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8136404630533408903?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-43998281772663351412011-01-07T23:28:00.000-08:002011-01-07T23:34:31.786-08:00മൊഹാലിയിൽ <br />ഒരു സെഞ്ച്വറി <br />ഗ്വാളിയോറിൽ ഡക്കൗട്ട്<br /><br />സ്റ്റേഡിയം മാറുന്നതുപോലെയാണ്‌ <br />ഒരു പ്രണയത്തിൽ നിന്ന് <br />മറ്റൊരു പ്രണയത്തിലേയ്ക്ക് <br />ഒരുവൻ <br />കളിക്കളം മാറ്റുന്നത്<br /><br />സ്ലിപ്പിൽ പിടികൊടുത്ത് <br />സെഞ്ച്വറി നഷ്ടപ്പെടുന്നതിൽ <br />ദുഃഖഭരിതമാകും <br />ചില കൂറ്റൻ സ്ട്രോക്കുകൾ, <br />കൊച്ചിയിലായാലും <br />മെൽബണിലായാലും.<br /><br />വരമുറിച്ചുകടന്ന് <br />അതിർത്തിഭേദിയ്ക്കും <br />ചിലത് <br /><br />ആകാശത്തേയ്ക്ക് <br />നടുവളഞ്ഞുയർന്ന് <br />മഴവില്ലിന്റെ <br />നഗ്നമായ ഒരുടൽ വരച്ചു വെയ്ക്കും <br />വേറെ ചിലത്<br /><br />ഈഡൻ ഗാർഡനിലോ <br />പെർത്തിലോ <br />ഇടവഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ <br />അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരാൾ റണ്ണൗട്ടാകും..<br /><br />സിഡ്നിയെന്നോ <br />ലാഹോറെന്നോയില്ല <br />അപ്രതീക്ഷിത ബൗൺസറുകൾ <br />പിൻകഴുത്തിലുരസ്സി<br />കീപ്പറുടെ കൈയ്യിലൊതുങ്ങാൻ<br /><br />ഇരട്ടസെഞ്ച്വറിയുടെ ആഹ്ളാദം <br />കൈയ്യടിച്ചു തീരും മുൻപേ <br />ഒരു യോർക്കറിൽ <br />മിഡിൽ സ്റ്റമ്പ് തെറിപ്പിയ്ക്കും <br />ചില പ്രണയ ബോളുകൾ <br /><br />ആളൊഴിഞ്ഞ പവലിയനിൽ <br />ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് <br />മനോഹരമായ ആ ഒരിന്നിങ്ങ്സിനെപ്പറ്റി <br />എന്റെ പിഴ എന്റെ പിഴ <br />എന്റെ വലിയ പിഴ എന്ന് <br />ഒരിയ്ക്കലെങ്കിലും<br />കരയാതിരിക്കില്ല <br />വിരമിയ്ക്കുന്നതിൻ മുൻപ് <br />ഓരോ കളിക്കാരനും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4399828177266335141?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-24475702326205041652010-12-29T04:28:00.000-08:002010-12-29T04:28:32.992-08:00ഒരോരോ കാലത്ത് <br />ഞങ്ങളുടേതോ <br />ഞങ്ങളുടേതല്ലാത്തതോ ആയ ഭൂമിയിൽ, <br />പുഴയുടെ കരയിലും, <br />വനത്തിനോടും വാനത്തിനോടും ഇണപ്പൊരുത്തമുള്ള <br />പെരുമലയുടെ മുലച്ചെരുവിലും, <br />കുന്നിന്റെ അടിവയർച്ചെരുവിലും <br />എനിയ്ക്ക് <br />ഓലയോ പുല്ലോ മേഞ്ഞ <br />വീടുകളുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />ദേശാടനപ്പക്ഷികളായി <br />ഞങ്ങൾ നാലുകുട്ടികൾ <br />അച്ഛനമ്മമാരോടൊപ്പം <br />ഓരോ ജീവിത ഋതുവിലും <br />ഒരിടത്തുനിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേയ്ക്ക് <br />പറന്നുകൊണ്ടിരുന്നു... <br />വെള്ളം, വെളിച്ചം, അന്നം, തൊഴിൽ <br />അങ്ങനെയെന്തെങ്കിലും തേടി...<br /><br />പൂത്തുമ്പികളും കുഴിയാനകളും <br />മേലാകെ കന്മഷിപ്പൊട്ടുകുത്തിയ <br />ചുവന്ന പ്രാണികളും <br />വെട്ടിയെടുത്ത വർണ്ണയിലച്ചെടികളും <br />ചെറുവാഴത്തൈകളും <br />കൊക്കരക്കോഴികളും <br />വീടുമാറി <br />ഞങ്ങളോടൊപ്പം <br />പുതിയ മുറ്റത്തും <br />വന്നുകയറിയിരുന്നു.<br />തൊടിയിലെല്ലാമവറ്റകൾ <br />മക്കളേ ഞങ്ങളും വന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് <br />ഒരു ചിറകടിയോ ചൂളം വിളിയോ <br />ഇലയാട്ടിച്ചിരിയോ കൊണ്ട് <br />ഞങ്ങളെ കെട്ടിപ്പുണർന്നിരുന്നു<br /><br />പുഴയുടെ കരയിലോ <br />പെരുമലയുടെ ചുവട്ടിലോ <br />കുന്നിന്റെ പള്ളയിലോ <br />എനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന വീട്ടിനുള്ളിൽ <br />മഴക്കാലത്ത് കണ്ണീരിനോടും വിശപ്പിനോടുമൊപ്പം <br />മഴവെള്ളവും ഒരുടപ്പിറന്നവളെപ്പോലെ <br />തളംകെട്ടിക്കിടന്നിരുന്നു<br /><br />മഞ്ഞുകാലത്ത് <br />കൂർത്ത മുള്ളകളുള്ള റോസാച്ചെടിത്തണുപ്പ് <br />തീയും മോഹവും <br />ഒരുപോലെ കുത്തിക്കെടുത്തിയിരുന്നു.<br /><br />അന്നൊക്കെ <br />മരുന്നോ മന്ത്രമോ ഇല്ലാതെ <br />പനിച്ചു വിറച്ച ഏഴുരാപ്പകലുകളിൽ <br />മരണം ഒരു മുത്തശ്ശനെപ്പോലെ അടുത്തിരുന്ന് <br />സന്ത്വനിപ്പിച്ചതും <br />ഇടിയും മയിൽപ്പീലിമിന്നലും വന്ന് <br />ദേഹത്ത് തൊട്ടുരുമ്മി <br />വാനത്തേയ്ക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുപോയതും <br />ഓർമ്മയുണ്ടെനിയ്ക്ക്:<br />തലയിണയ്ക്കടിയിൽ <br />ഒരു വെള്ളിക്കട്ടൻ പാമ്പ് <br />എന്നോടൊപ്പം ഒരു രാത്രി ഉറങ്ങിയെണീറ്റത്... <br />അനുജനുറങ്ങിക്കിടന്ന തൊട്ടിലിനരുകിൽ <br />ഒരു ഒരു വിഷപ്പാമ്പ് <br />അമ്മയില്ലാത്ത നേരത്ത്<br />കാവലിരുന്നതും ഒക്കെ <br /><br />അന്ന് <br />ശത്രുവായൊരാൾ <br />ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു <br />ഒരു നീണ്ടകുഴലിലൂടെ ഊതിയൂതി <br />വിശപ്പിനെ ആളിക്കത്തിയ്ക്കുവാൻ<br /><br />അന്നൊക്കെ <br />അരികടം വാങ്ങാൻ <br />അടുത്ത വീടിന്റെ പര്യാമ്പുറത്ത് <br />അമ്മ ചെന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ <br />എന്റെയുള്ളിൽ ലജ്ജയുടെ കയറിൽത്തൂങ്ങി <br />ഞാൻ പലവട്ടം മരിച്ചിരുന്നു<br /><br />എന്റെ പഴയവീടുകൾ <br />എന്റെ തന്നെ ശ്മശാനങ്ങളാണ്‌<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2447570232620504165?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-14303876778889597122010-12-28T07:51:00.000-08:002010-12-28T07:51:25.345-08:00അവനറിയാം<br />ഇര <br />ഒരു മിടിപ്പു ദൂരത്തിലുണ്ടെന്ന്<br /><br />പറക്കാനോ <br />പറക്കുമ്പോലെ <br />കുതികാലിലൂന്നി പാഞ്ഞുപോകാനോ <br />അതിനാവതില്ലെന്ന്<br /><br />കണ്ണിലേയ്ക്കടർന്നു <br />പതിയ്ക്കുമപ്രതീക്ഷിത വെളിച്ചത്തിൽ<br />പകച്ചു നിൽക്കും മുയലിനെപ്പോലെ<br />നിലാവിലേയ്ക്കുറ്റു നോക്കി<br />ആണി<br />യി<br />ൽ <br />തൂ<br />ങ്ങി <br />പി ട ഞ്ഞ്<br />പി ട ഞ്ഞ്<br />അതു <br />തളർന്ന് കിടക്കുകയാവുമെന്ന്<br />ഒരമ്പുപോലും <br />തൊടുക്കേണ്ടതില്ലെന്ന്<br /><br />ഒരുപിടി <br />കറുകമാത്രം മതിയാകുമെന്ന്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1430387677888959712?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-87622108510051033392010-12-24T03:25:00.000-08:002010-12-24T03:25:25.519-08:00പണ്ട്, <br />അമ്മ <br />മുറത്തിനുമുൻപിൽ <br />ഏറെനേരമിരുന്ന് <br />ഓരോ അരിമണികൾക്കിടയിലും <br />ശ്രദ്ധയോടെ പരതി <br />ചെറുചെറു കല്ലുകൾ <br />പെറുക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്നു;<br />അച്ഛനും മക്കളും <br />സ്നേഹത്തിന്റെ <br />നീണ്ട ദിനരാത്രങ്ങളുണ്ടുതീർക്കുമ്പോൾ <br />ഒരിക്കൽ പോലും <br />കല്ലുകടിക്കാതിരിയ്ക്കാൻ. <br /><br />സ്നേഹത്തിന്റെ രണ്ടാം വരവായി <br />അവളെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും <br />നിറപറയുടെ സോർട്ടക്സ് റൈസ് <br />പത്തുകിലോ പായ്ക്കറ്റിൽ <br />വീട്ടിലെത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു<br /><br />രുചിയും <br />മണവുമില്ലാതായിപ്പോയ <br />സ്നേഹത്തിന്റെ കാവൽക്കാരാ, <br />നീയായിരുന്നോ <br />ചെറുചെറു കൽമണികളായി <br />പണ്ട് <br />അരിമണികൾക്കിടയിൽ <br />ഒളിച്ചിരുന്നത്?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8762210851005103339?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-45620411530320803832010-12-19T09:30:00.000-08:002010-12-19T09:30:08.256-08:00മരിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ <br />അയാൾ ഒന്നുരണ്ടുദിവസം <br />അസ്വസ്ഥനായി <br />പെട്ടിയിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. <br />പരിചയമില്ലല്ലോ <br />ഇങ്ങനെയൊരു ജഡത്വം <br /><br />പെട്ടിയിൽ <br />ഉഷ്ണമാപിനി ഉരുകിയൊലിയ്ക്കും രാപ്പകലുകൾ <br />വാതിലോ ജനലോ ഇല്ലാത്ത അവിദഗ്ദ്ധവാസ്തു , <br />വൈദ്യുതിനിലച്ച ഉഷ്ണിതനഗരം<br />കുറച്ചു വെള്ളം തരൂ...<br />സോഡ...<br />കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും...<br />എന്നിങ്ങനെ ഉള്ളിലുണ്ട് <br />ഇനിയും പിരിഞ്ഞു പോകാത്ത ഉന്മാദങ്ങൾ<br /><br />ശവക്കല്ലറകൾ <br />ഭൂനിരപ്പിനു മുകളിൽ <br />ഫ്ളാറ്റിലേയ്ക്കോ <br />മൂന്നാം നിലയിലേയ്ക്കോ മാറ്റണം <br />സഹിക്കാനാവുന്നില്ല മണ്ണിനടിയിലെ മുഴക്കങ്ങളെ <br />എന്തെങ്കിലുമൊന്നുരിയാടാൻ ഒരാളുമില്ലല്ലോ..<br />ഫോൺനമ്പറുകൾ, <br />മെയിലുകൾ, <br />ഫെയ്സ്ബുക്കിലെ സ്റ്റാറ്റസ്ബാറിൽ നിന്ന് <br />ഹൃദയം വഴിഞ്ഞൊഴുകും <br />പ്രണയപദങ്ങൾ..<br /><br />കുറച്ചുകൂടിക്കഴിഞ്ഞാൽ<br />പെട്ടിയിൽ വന്നു മുട്ടും <br />രാത്രികളിൽ അനാഥ പ്രേതങ്ങൾ,<br />പണ്ടെന്നോ മരിച്ചവർ.<br /><br />വഴിതടഞ്ഞ്<br />വിശന്നിട്ടോ ദാഹിച്ചിട്ടോ <br />ഒന്നുമ്മ വെച്ചോട്ടേയെന്ന് <br />കാമത്തിലാളിപ്പടർന്നിട്ടോ <br />ഒരുവൾ<br /><br />മൂന്നാം ദിനം <br />ശവപ്പെട്ടിയിലെ പൂക്കളിൽ നിന്ന് <br />അവസാനത്തെ ബന്ധുവും <br />മറവിരോഗത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതി രക്ഷപെടും<br /><br />നാലാം ദിനം <br />മണ്ണിൽ നിന്ന് <br />മരിച്ചവരുടെ അച്ചടക്കമില്ലാത്ത പ്രജകൾ <br />മുഖത്തേയ്ക്ക് പുളഞ്ഞുകേറും <br />ശത്രുവിന്റെ പെണ്ണുങ്ങളിലേയ്ക്കിരച്ചെത്തും <br />സൈനികരെപ്പോലെ പുഴുക്കാലടികൾ <br /><br />വിരലുകൾ പൂവുകൾപോലെ ചീയും<br />കണ്ണുകൾ ഏറെപ്പഴകിയ മത്സ്യങ്ങളെപോലെയും<br />പണ്ട് ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കയറിപ്പോയ നല്ല ഗന്ധങ്ങൾ <br />മൂക്ക് ചീയുമ്പോൾ <br />മുഷിഞ്ഞുമുഷിഞ്ഞ് പുറത്തേയ്ക്കു വരും.<br />കുടലും മസിലുമഴുകും<br />മുടിയിഴകളുടെ കടയഴുകും<br />ജനനേന്ദ്രിയം ജീവൻ വരുന്ന വഴികളെല്ലാമടഞ്ഞ് <br />ദുസ്സഹഗന്ധമുദ്രിതമാകും.<br />ഉടലിന്റെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നും <br />അഴുകിയമണങ്ങൾ മാത്രം <br />വിരുന്നു മുറിയിലേയ്ക്കൊഴുകിയെത്തും <br />ഉടൽ അഴുകിയഴുകി ഒരു കടലാകും<br /><br />കണ്ണിൽ നിന്നൊരു പുഴ പുറപ്പെടും<br />നാവിൽ നിന്ന്<br />തൊലിയിൽ നിന്ന്<br />ചെവിയിൽനിന്ന്<br />മൂക്കിൽ നിന്ന് <br />അഴുകിയഴുകിയൊഴുകുന്ന <br />ഓരോരോ പുഴകൾ പുറപ്പെട്ടുതുടങ്ങും<br /><br />ദൈവമേ <br />മരിച്ചവരെ അടക്കേണ്ടത് <br />എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും കിട്ടുന്ന <br />സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലാകണം <br />നിന്റെ സൈനികരെക്കൊണ്ട് <br />ഇങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കുകയുമരുത്<br />ജീവിതത്തെ മാറ്റിത്തീർത്ത <br />ദയാപരനേ <br />മരണത്തേയും.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4562041153032080383?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-87154702950220290572010-12-16T12:29:00.000-08:002010-12-16T12:29:36.615-08:00ഒരേ ഗർജ്ജനമുള്ള കടലിനെ <br />മടുത്ത് <br />തിരിച്ചൊഴുകണമെന്നുണ്ട്<br /><br />അതുകൊണ്ടാണ്‌ <br />ആലോചനകളിൽ മുഴുകി <br />ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് <br />ഒഴുകാൻ മറന്നുപോകുന്നത്<br />വറ്റി വറ്റി <br />തീർന്നുപോകുന്നത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8715470295022029057?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-26502304853772881292010-12-15T09:24:00.000-08:002010-12-15T09:24:00.190-08:00ഇതെന്റെ <br />ഒടുവിലത്തെ <br />പ്രണയമാണെന്നു തോന്നുന്നു. <br />ഇനി ഞാൻ <br />ഒരു ചെറുകാറ്റടിച്ചാൽ <br />മരണത്തിലേയ്ക്ക് <br />കൊഴിഞ്ഞു വീഴും...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2650230485377288129?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-51822367047614069962010-12-15T09:14:00.001-08:002010-12-15T09:14:53.562-08:00ഞാനെന്റെ <br />ഹൃദയത്തിൽ നിറച്ചുവെച്ച <br />ഒരു പെഗ്ഗ് വികാരങ്ങളിലേയ്ക്ക് <br />നീ <br />നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ <br />രണ്ട് (അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന്) <br />ഐസ് ക്യൂബുകളിടുന്നു<br /><br />ആരാണിനി <br />ഇതു പാനം ചെയ്യുകയെന്ന് <br />സിഗരറ്റ് കുത്തിക്കെടുത്തി <br />ഒരു മുഷിഞ്ഞ നിഴൽ <br />കാലടികൾക്കു ചുവട്ടിലേയ്ക്ക് <br />ഇഴഞ്ഞെത്തുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5182236704761406996?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-35612494191841837132010-12-13T07:39:00.000-08:002010-12-13T07:39:46.578-08:00കവിതയുടെ <br />ഇടതൂർന്ന വനാന്തരത്തിലൂടെ <br />നടക്കുമ്പോൾ <br />കൂടെ ആരുമില്ലെന്ന ഭയപ്പെരുക്കങ്ങളിൽ <br />തള്ളിവന്നൂ <br />നിശ്ശബ്ദതയുടെ ഒരാഴക്കയം<br /><br />ഉള്ളിലെ ശ്വാസം മുഴുവൻ <br />വീണുമുങ്ങുന്ന ജലാശയത്തിൽ കിടന്നാണ്‌,<br />അതിവിദൂരതയിൽ നിന്ന് <br />ഒരു മഞ്ഞവേരുപോലെ <br />കൈകളെച്ചുറ്റിവരിഞ്ഞ് <br />നിന്റെ വിളിയോ പറച്ചിലോ കേട്ടത്<br />വാക്കുകൾ വറ്റിച്ചെടുത്ത <br />നിന്റെ ആശ്വാസ ജലശ്ളോകങ്ങളിൽ <br />അലിഞ്ഞുപോയി <br />ഏകാന്തവനാന്തരം<br /><br />ഞാനൊറ്റയ്ക്കു നിൽക്കുമ്പോൾ <br />ഒരു പച്ചിലക്കുടമരമായി, <br />മേലേ മേഘനിഴലായി <br />നീ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3561249419184183713?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-16198714455436133032010-12-10T22:32:00.000-08:002010-12-10T22:40:24.002-08:00ലിപികൾ <br />പുഴകളാണ്‌, <br />വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും <br />മുറിഞ്ഞുമൊഴുകുന്നവ<br /><br />ചിലനേരങ്ങളിൽ <br />നിറഞ്ഞൊഴുകും <br />അർത്ഥഗർഭമായി <br /><br />അടിയൊഴുക്കിലൊളിപ്പിയ്ക്കും <br />ഗൂഢപ്രണയങ്ങൾ<br /><br />നാമതിൽ <br />അണകെട്ടിനിർത്തും <br />വികാരപ്രവാഹങ്ങളെ<br /><br />മുങ്ങിനിവർന്ന് <br />മടിയും മടുപ്പും <br />മുഷിവുകളുമലക്കിയുണക്കും<br /><br />കുളിച്ചുകയറിവരും <br />ഈറനായി <br />ഒരു പുതുജീവിതം<br /><br />ചിലപ്പോൾ <br />അവയിലൂടെ ഒഴുകിവരും <br />പണ്ട് <br />പ്രതീക്ഷയുടെ <br />സ്നാനഘട്ടങ്ങളിലെവിടെയോ വെച്ച് <br />മുങ്ങിമരിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജഡം<br /><br />വനപർവ്വതങ്ങളിൽ തലതല്ലിമരിച്ച <br />ആർക്കും മനസ്സിലാകാതെപോയ <br />ഒരു ഭ്രാന്തൻ മഴയുടെ <br />ശവഘോഷയാത്ര<br /><br />ഒരുപാടു പേരുടെ <br />അഴിഞ്ഞുവീണ <br />നഗ്നതകൾ<br /><br />ലിപികൾ <br />പുഴകളാണ്‌, <br />അതിലൂടെ <br />ആരെങ്കിലും ഒഴുക്കി വിട്ടേക്കാം <br />പേരെഴുതിയ ഒരു കളിയോടം<br /><br />വേരുപറിഞ്ഞൊഴുകിവരാം <br />ചില വന്മരങ്ങൾ<br /><br />സ്നേഹിതേ, <br />പ്രണയിനീ... <br />എന്റെ ലിപിമാലയാണു നീ<br />വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും <br />ചിലപ്പോൾ <br />മുറിഞ്ഞുമൊഴുകുന്ന പുഴ<br /><br />ആവതില്ലെനിയ്ക്ക് <br />നിന്നിലൂടല്ലാതെ മറുകരയെത്തുവാൻ<br /><br />വരളാതിരിക്കട്ടെ <br />നിൻ ചുണ്ടുകൾ,<br />അതിഗ്രീഷ്മവേദനകളിൽ <br />വറ്റിവറ്റി <br />ഒഴുകാൻ മറന്ന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1619871445543613303?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-79825897417305444582010-12-06T05:35:00.000-08:002010-12-06T05:35:34.497-08:00കണ്ണ് <br />ഒരു സൂചിയും <br />നോട്ടം <br />നേർത്തൊരു നൂലുമാണ്‌<br /><br />അവളുടെ ഉടൽ <br />പാകത്തിനു വെട്ടിവെച്ച <br />പുത്തൻ തുണിയും<br /><br />കണ്ടുകണ്ട് <br />ഞാനവളെ നെയ്തെടുക്കുന്നു<br /><br />മാർക്കറ്റിലെത്തുമ്പോൾ <br />അവൾക്കുവേണ്ടി <br />അക്ഷമയുടെ ഒരു വലിയ ക്യൂ <br />പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്,<br />മാർക്വിസിന്റെ പുസ്തകത്തിനും <br />രജനീകാന്തിന്റെ <br />തിരയാട്ടജാലത്തിനും <br />വേണ്ടിയെന്ന പോലെ<br />അതിലേറെ സഹനപൂർവം. <br /><br />മഞ്ഞിലും മഴയിലും <br />അവളെച്ചേർത്തു തുന്നിക്കൂട്ടിയ <br />ചൂടുടുപ്പുകൾക്കു വേണ്ടി <br />എണ്ണമറ്റ നഗരങ്ങൾ <br />വരിവരിയായി നിൽക്കുന്നു,<br />മറ്റൊന്നിലും <br />കാഴ്ച കലർന്നുപോകാതെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7982589741730544458?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-85689846497101075172010-12-04T22:32:00.000-08:002010-12-04T22:32:35.614-08:00ശീതകാലങ്ങളിൽ <br />ഖരജലം,<br />തണുത്തുറഞ്ഞ് <br />ഉളളിലുള്ളിലേയ്ക്ക് ചിറകുകളൊതുക്കി <br />ഒരു നനഞ്ഞ കിളിയായി. <br /><br />ഹിമയുഗത്തിൽ <br />വിത്തുകളെല്ലാം<br />ഉള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചതുപോലെ <br />സ്വപ്നങ്ങളെയെല്ലാം <br />തന്മാത്രകൾക്കുള്ളിലൊളിപ്പിച്ചൊളിപ്പിച്ചു വെച്ച <br />ജലത്വം<br /><br />ഉഷ്ണവേനലിൽ <br />ദാഹനീരാവിയായി <br />കഠിന തന്മാത്രകൾ തമ്മിൽ <br />കൈപ്പടങ്ങൾ വിടുവിച്ച്, <br />വേർപെട്ടു പോകുന്നതിന്റെ <br />അനിശ്ചിത രൂപാന്തരങ്ങളിൽപെട്ടുഴറി,<br />ആരുമറിയാതെ <br />അന്തരീക്ഷപഥങ്ങളിലലഞ്ഞലഞ്ഞ്...<br /><br />മിതശീതോഷ്ണദിനങ്ങളിൽ <br />ആർദ്രതയുടെ ഒരിടനാഴിക്കാറ്റിലും <br />സ്നാനത്തിന്റെ കുളിരിലും <br />മുഖത്തേയ്ക്കു കുടഞ്ഞിടുന്ന ഉന്മേഷത്തിലും <br />മനസ്സിന്റെ <br />വരണ്ട കിണറ്റിലേയ്ക്ക് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന <br />ചുടുനീരുറവയിലും, <br />ജലരൂപങ്ങൾക്കുണ്ട് <br />പലതരം <br />പ്രണയകേളികൾ<br /><br />ജലം, <br />പ്രണയമെന്ന് <br />മറ്റൊരു പേരുള്ളവൾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8568984649710107517?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-22111818141335924992010-11-30T08:26:00.000-08:002010-11-30T08:26:18.550-08:00ഒരുവൾ <br />ഭർത്താവിന്റെ ചിതയ്ക്കരുകിൽ <br />നെഞ്ച് കത്തിച്ചു വെച്ച് <br />വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കരയുമ്പോൾ<br />കെട്ട്യോൻ ചത്ത് <br />പതിനെട്ടാണ്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടും <br />ഒറ്റയ്ക്കു പാർക്കുന്ന ശ്യാമളേടത്തി <br />പ്രേതബാധയൊഴിക്കാൻ <br />അവളുടെ ശിരസിൽത്തൊട്ട് <br />ഒരു നാട്ടുമന്ത്രം ചൊല്ലി <br />'ആദ്യം ചവർക്കും <br />പിന്നെ മതിരിയ്ക്കും <br />അത്രേള്ളൂ...'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2211181814133592499?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-71055059202383547692010-11-30T08:14:00.000-08:002010-11-30T08:14:53.806-08:00ഒരൊറ്റ ചുംബനം കൊണ്ട് <br />ഞാനവളെ <br />ഒരാദിമഭാഷയിലേയ്ക്ക് <br />വിവർത്തനം ചെയ്തു<br />എനിയ്ക്കോ <br />അവൾക്കോ <br />മറ്റൊരാൾക്കോ <br />വീണ്ടും വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ <br />കഴിയാത്ത വിധം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7105505920238354769?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-77958503340726280122010-11-30T07:38:00.000-08:002010-12-01T18:32:31.095-08:00പുറത്ത് <br />എല്ലാം അടുക്കടുക്കായി <br />വൃത്തിയായി വെടിപ്പായി <br />വെച്ചിട്ടുണ്ട്. <br /><br />കുളിമുറിയിൽ <br />സോപ്പ്,ഷാമ്പൂ, ഒഡോണിൽ സുഗന്ധം <br />എല്ലാം ശരിയ്ക്കും <br />അച്ചടക്കത്തോടെ തന്നെ<br /><br />അടുക്കളയിൽ ഭാര്യയുണ്ട് <br />കുളിച്ചും കുറിതൊട്ടും വിയർപ്പിൽ പോലും <br />സിന്ധൂരരേഖ മാഞ്ഞു പോവാതെയും <br /><br />അവളുണ്ടെങ്കിൽ <br />അടുക്കള <br />സ്കൂൾകുട്ടികളെപ്പോലെ അറ്റൻഷനിലാവും<br /><br />കിടപ്പറയിലുണ്ട് <br />രാത്രിമണം വറ്റിത്തീരാത്ത <br />മടക്കിവെച്ച പുതപ്പുകൾ,<br />അവസാനിക്കാത്ത രതിസുഖത്തിലെന്നപോലെ<br />കാറ്റിലിളകിയാടുന്നുണ്ട് <br />ഹാംഗറിൽ തൂക്കിയിട്ട നൈറ്റി, <br />പൊടിപോലും കടന്നുവരാൻ പേടിയ്ക്കുന്ന <br />നിശ്ശബ്ദത. <br />ഒരു നിമിഷം നിന്നാൽ കേൾക്കാം <br />ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷത്തീവണ്ടിയായി <br />കാതടപ്പിച്ച് കടന്നുപോകുന്നത്... <br />അല്ലെങ്കിൽ കാണാം <br />വികാരങ്ങൾ വേലിയേറുന്ന <br />കടലിരമ്പും പാതിരാ... <br /><br />പഠനമുറിയിലെ ഷെൽഫിലുണ്ട് <br />പട്ടാളച്ചിട്ടയിൽത്തന്നെ <br />പഴയതും പുതിയതുമായ പുസ്തകക്കോമ്രേഡുകൾ <br /><br />സ്വീകരണമുറിയിലുണ്ട് <br />എന്തുവേണമെന്നൊരു വിനയത്തിൽ <br />നടുവളച്ചു നിൽക്കുന്ന ഫ്രഞ്ച് സോഫ , <br />ചുമരിനോടുമ്മി നിൽക്കുന്ന <br />പ്ളാസ്മാ സ്ക്രീനുള്ള ലോകസുന്ദരി <br />അലങ്കാര പുഷ്പങ്ങൾ <br />ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ <br />നീലമത്സ്യങ്ങൾ <br />എല്ലാറ്റിലുമുണ്ട് മൊസാർട്ടിന്റെ ഒരു സിംഫണി. <br /><br />മുറ്റത്തെ <br />വെട്ടിനിർത്തിയ വർണ്ണച്ചെടികൾക്കു പോലുമുണ്ട് <br />യൂണിഫോമിട്ട <br />ഒരു ഒരുദ്യാനപാലകന്റെ പ്രൗഢി<br /><br />പക്ഷേ <br />ഉള്ളിൽ ഒന്നും അടങ്ങിക്കിടക്കില്ല<br />ജീവനുള്ളതുപോലെ <br />ചിതറിക്കിടക്കും ചില ഓർമ്മകൾ<br /><br />എത്ര അടുക്കിയാലും പെറുക്കിയാലും <br />വേദപുസ്തകത്തിലേയ്ക്ക് കയറിവരും <br />ഒഡോണിൽ സുഗന്ധം <br /><br />മാർക്സിന്റെ മൂലധനം <br />വേലക്കാരി വിറകുകടലാസാക്കി <br />വെള്ളം തിളപ്പിച്ചിട്ട് <br />പുറംചട്ടമാത്രം ഷെൽഫിലേയ്ക്ക് മടക്കിവെയ്ക്കും <br /><br />ഉണരുമ്പോൾ <br />മുറ്റത്താകെക്കൊഴിഞ്ഞുവീണ്‌ കിടക്കുന്നുണ്ടാകും <br />ഒരാകാശം മുഴുവൻ ഇലപൊഴിച്ച്... <br />പഴയ അടുക്കളഭരണിയിൽ നിന്നും <br />പുറത്തേയ്ക്ക് ചാടി കടുമാങ്ങയുടെ മണം <br />തൊടിയിലാകെ പരക്കും... <br />അടിച്ചുമരിൽ നിന്നിളകിവരും <br />കരിക്കട്ടച്ചിത്രങ്ങൾ, <br />കിണറ്റുകരയിലുപേക്ഷിച്ച <br />കരിക്കലത്തുണിയുടെ <br />ഒറ്റബട്ടണുള്ള കുഞ്ഞുടുപ്പിൽ നിന്നുയരും <br />ഒരുണ്ണിക്കരച്ചിൽ... <br />പുറപ്പെട്ടുപോയ വാക്കിൽ നിന്ന് <br />മടങ്ങി വരും <br />അർത്ഥങ്ങളെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരച്ഛൻ... <br />അന്യന്റെ മണ്ണിൽ <br />വിയർക്കുന്നൊരമ്മ<br /><br />എത്ര വൃത്തിയാക്കിയാലും <br />അണിഞ്ഞുമൊരുങ്ങിയും മെരുങ്ങുകില്ലെന്ന് <br />കടുമ്പിടുത്തമിട്ടുണ്ട് <br />ഒരു പഴയവീട് നനഞ്ഞൊലിയ്ക്കുന്നു... <br /><br />ഇലചൂടിനില്പുണ്ട് <br />എവിടെയൊക്കെയോ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്ന <br />ഒരു നാണമില്ലാക്കാറ്റ് <br />വിശക്കുന്നൂന്ന് ചൂളം വിളിച്ച്... <br />പനിച്ചു വിറച്ച് വഴിതെറ്റി വരും <br />ഒരനുജന്റെ ഗതികിട്ടാ സ്വപ്നങ്ങളുടെ <br />ഉടൽകീറിമുറിച്ച് <br />ഒരു നിലവിളി <br /><br />എനിയ്ക്കു വയ്യിനി <br />ഒന്നുമടുക്കിപ്പെറുക്കി വെയ്ക്കുവാൻ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7795850334072628012?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-54039187389888485752010-11-26T03:40:00.000-08:002010-11-26T03:56:50.600-08:00കവിയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടാണെന്നു<br />തോന്നുന്നു<br />അതിപുരാതന<br />ചിത്രകഥയില്‍ നിന്നൊരു രാജാവ്<br />എന്നെക്കാണാന്‍ വന്നു.<br /><br />എവിടെ ചെങ്കോല്‍?<br />കിരീടം?<br />സിംഹാസനം?<br />മൂന്നു ചോദ്യങ്ങളുടെ ചുവടുകൊണ്ട്<br />അദ്ദേഹം<br />എനിയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള<br />ഈരേഴ് പതിനാല്‌ ലോകങ്ങളുമളന്നു.<br /><br />എന്റെ<br />നിശ്ശബ്ദ നിസ്സഹായത കണ്ടിട്ടാവണം<br />നിരാശനായി<br />ചിത്രകഥയിലേയ്ക്കു തന്നെ<br />തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍<br />അദ്ദേഹം ആത്മഗതം ചെയ്തു:<br /><br />'ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു<br />നീയൊരു പ്രജാപതിയാണെന്ന്<br />വര്‍ണ്ണചിത്രകഥകളില്‍<br />വരാനിടയില്ലാത്ത<br />ഒരു രാജാവ്'<br /><br /><br /><br />*മലയാളനാട് വെബ് പോർട്ടലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5403918738988848575?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-9932548922687024622010-11-23T05:09:00.000-08:002010-11-23T07:22:37.480-08:00ഓ! <br />എന്നാ പറയാനാ മറിയാമ്മച്ചേടത്തീ<br /><br />പലരും <br />ചിരിയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു <br />പലരും <br />കരയുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു <br />പലരും <br />കോട്ടുവായിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു <br /><br />ആരും <br />പൂർണ്ണമായി വിജയിക്കുന്നില്ല<br />എന്നല്ലാതെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-993254892268702462?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-79573653225725837002010-11-23T04:38:00.000-08:002010-11-23T04:38:09.835-08:00സ്ത്രീയ്ക്കു പലതരത്തിലുള്ള പ്രണയങ്ങൾ <br />പുരുഷന്‌ പലനിറത്തിലുള്ള ബ്രാൻഡുകൾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7957365322572583700?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-75146143637821828952010-11-23T04:30:00.000-08:002010-11-23T21:28:14.043-08:00കള്ളച്ചൂതിൽ തോറ്റ <br />സോഷ്യലിസത്തിന്റെ <br />പെണ്ണിനെ <br />പണയം പിടിച്ച മുതലാളിത്തമേ <br />നീ തന്നെ വസനമുരിയുന്നു <br />വസനമുടുപ്പിക്കുന്നതും നീ തന്നെ.. <br /><br />നീ തന്നെ ദുശ്ശാസനൻ <br />നീ തന്നെ കൃഷ്ണനും <br />നീ തന്നെ<br />നീ തന്നെ മുതലാളിത്ത ചന്തേ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7514614363782182895?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-13347574539687330582010-11-20T07:03:00.001-08:002010-11-23T04:07:52.330-08:00ഒരൊളിയിടം തേടിയലയുകയാണു <br />ഞാൻ <br />എന്നിൽ നിന്നെന്നെയൊളിയ്ക്കുവാൻ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1334757453968733058?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-7946035338892827382010-11-20T06:14:00.000-08:002010-11-20T06:14:37.996-08:00ഞാൻ <br />മണ്ണിൽ പിറന്ന <br />ഖനിജം; <br />കറുത്തവൻ. <br /><br />നീ <br />നിഗൂഢതകളുടെ <br />മൂടൽ മഞ്ഞുപോലെ <br />വെളുത്തവൾ <br /><br />ഞാൻ: <br />വെറുക്കപ്പെടേണ്ടവയുടെ <br />പേര്‌ കൊത്തിയ കറുത്ത ശിലാപാളി, <br />ചെകുത്താന്റെ വിസ്മയ വേദപുസ്തകം <br />ശൂന്യതയുടെ പാനപാത്രം<br />നിലംപറ്റി മാത്രം വളരുന്ന വെള്ളരിവള്ളി <br />ശമനമില്ലാത്ത വികാരങ്ങളുടെ <br />കാട്ടുതീ <br />ആഘോഷങ്ങളുടെ കൊടിമരം<br /><br />നീയോ: <br />സുന്ദരനിലാവ്‌ <br />തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ച <br />വെളുത്തചിറകുകളുള്ള കൊടുമുടി <br />സ്ഫടികചഷകത്തിലിട്ട മഞ്ഞുകട്ട <br />ശാന്തസമുദ്രം പോലെ <br />ആഴവും പരപ്പും കൊണ്ട് <br />അപാരതയായവൾ <br />നിന്റെ അടിത്തട്ടു നിറയെ <br />പവിഴപ്പുറ്റുകൾ <br /><br />നമ്മളന്യോന്യ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ <br />ഉടൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞ<br />രാപ്പകലുകൾ<br /><br />എങ്കിലും <br />പ്രണയിയ്ക്കുന്നു നാം <br />പലയുഗങ്ങളുടെ പാതയോരങ്ങളിൽ <br />ഒറ്റയൊറ്റയായ മഴമരങ്ങൾക്കു ചുവട്ടിൽ <br />അരിച്ചരിച്ചെത്തുന്ന തണുപ്പിൽ <br />നനുനനെയുള്ള മഴയിൽ <br />കൊഴിയും നിഴൽ മധുരങ്ങളിൽ <br />ഇരുളും വെളിച്ചവും <br />കെട്ടുപിണയുന്ന ദിനം പോലെ <br />അനശ്വരപ്രണയ മിഥുനങ്ങൾ <br />ഒരിയ്ക്കലും ഒന്നിച്ചുപാർക്കാത്തവർ<br /><br />ഒരു <br />പ്രണയ <br />ദിനസ്വസ്തിക<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-794603533889282738?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-85895013841467243932010-11-17T03:42:00.000-08:002010-11-17T03:42:15.698-08:00<b>ഒന്ന്</b><br /><br />സെക്ഷൻ ബി-ടുവിലെ സരസ്വതി <br />കുറിപ്പെഴുതുന്നതിനിടയിൽ <br />ബി-ത്രീയിലെ ശാരദയോട് പറഞ്ഞു: <br />'അദ്ദേഹം ആകെ നരച്ചിട്ടാ <br />നാല്പത്തിമൂന്നേയുള്ളെങ്കിലും <br />നാലഞ്ച് വയസെങ്കിലും അധികം തോന്നിപ്പിയ്ക്കും<br />ഞാനെപ്പോഴും പറയും <br />ഡൈ ചെയ്യൂന്ന് <br />കേക്കണ്ടേ മൂപ്പര്‌'<br /><br />നാലഞ്ചു കസേരകൾക്കപ്പുറം <br />കരിങ്കാപ്പി പോലെ <br />കറുകറുത്ത മുടിയുള്ള <br />നാല്പത്തഞ്ചുകാരൻ <br />സുകുമാരേട്ടന്റെ ഹൃദയത്തിലേയ്ക്കാണ്‌ <br />സരസ്വതി ഫയലുകൾക്കിടയിലൂടെയിട്ട <br />ചുവന്ന വര <br />ഒരു കോരിത്തരിപ്പോടെ <br />ചെന്നു നിന്നത്<br /><br /><b>രണ്ട്</b><br /><br />അസ്സൈന്മെന്റ് പരിശോധിക്കുന്ന <br />അലസഗമനങ്ങൾക്കിടയിലാണ്‌ <br />ഒരൊഴിഞ്ഞ കടലാസിൽ <br />സ്വയംപ്രഭ ടീച്ചറ് <br />സത്യഭാമ ടീച്ചറെക്കാണിക്കാൻ <br />ഒരു ചിത്രം വരച്ചത്<br /><br />'വിശ്വേട്ടന്റെ കഷണ്ടിയിൽ <br />നെടുകേയും കുറുകേയും ഇടവിട്ടിടവിട്ട് <br />കറുത്ത വരയിട്ടാൽ <br />സത്യഭാമയ്ക്ക് ഭൂമിശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കാൻ <br />ഒരർദ്ധഗോളമായി...<br />മുടിഫിക്സ് ചെയ്യാൻ <br />പതിനായിരം രൂപതരാമെന്ന് <br />എന്റെ ഡാഡി പറഞ്ഞതാ... <br />കേൾക്കണ്ടേ വിശ്വട്ടൻ. <br />ദുരഭിമാനം, അല്ലാണ്ടെന്താ' <br /><br />ജനലിനപ്പുറത്തുകൂടി ഓടിനടന്ന് <br />അച്ചടക്കച്ചെടിയ്ക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചും വളമിട്ടും <br />പരിപാലിയ്ക്കുന്ന <br />പി.ടി മാഷിന്റെ <br />തഴച്ച മുടിക്കാടിനുള്ളിൽ <br />ഒരു നിമിഷം <br />സ്വയംപ്രഭ ടീച്ചർ <br />വെറുതേ സ്വപ്നാടകയായി<br /><br /><b>മൂന്ന് </b><br /><br />സ്കൂൾബസ്സിനിയുമെത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ <br />എന്നൊരാധി ചിന്തയിൽ തന്നെ <br />തറഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോഴും <br />മയൂരയോട് എന്തേലും പറയേണ്ടേന്ന് വിചാരിച്ച് <br />പലവട്ടം പറഞ്ഞ കാര്യം തന്നെ <br />മുക്ത പിന്നെയും പറഞ്ഞു: <br />'കുട്ടിയെ ബസ്സിൽ കേറ്റി വിട്ടിട്ട് വേണം...<br />ഏട്ടന്‌ ഓഫീസിൽ പോകാൻ വൈകി... <br />മയൂരകണ്ടിട്ടില്ലേ <br />അദ്ദേഹം മെലിഞ്ഞൊട്ടി വല്ലാതിരിക്കുന്നത്.<br />അരസുഖോല്ലാ <br />പിന്നെന്താ <br />ഹോർലിക്സും ഡേറ്റ് സിറപ്പും ബദാം പാലും എല്ലാം <br />ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ തന്നെയിരിയ്ക്കും.<br />ഒരു സാധനോം തൊട്ടുനോക്കില്ല <br />അച്ഛനും മക്കളും <br />ചെന്നിട്ടുവേണം കഴിപ്പിക്കാൻ...<br /><br />മുക്തയുടെ കള്ളച്ചിരിയ്ക്ക് <br />മയൂരവെറുതേ മറുചിരി ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ <br />ബസ്സെന്താണാവോ <br />ഇത്രേം വൈകുന്നതെന്നു കൂടിവെളിപ്പെടുന്നതിനിടയിൽ <br />ഒരുച്ചപ്പടത്തിലെന്നപോലെ <br />മിന്നിക്കടന്നു പോയ ഫ്ളാറ്റ് വാച്ച് മാൻ <br />പീതാംബരക്കുറുപ്പിന്റെ <br />എല്ലുറപ്പുള്ള ബോക്സർ ബോഡി <br />മുക്തയുടെ മനസ്സിലാകെ <br />ഒരവ്യക്ത മേഘ വിഷാദം പടർത്തി...<br />അന്നുമുഴുവൻ ആ ചിത്രം തന്നെ <br />പലവട്ടം വരച്ച് വരച്ച് <br />മുക്ത തളർന്നു പോയി<br /><br /><b>നാല്‌</b><br /><br />രാജേട്ടന്റെ വെള്ളമടിയെപ്പറ്റി <br />സരസ്വതിയോട് പറയുന്നത് കുറച്ചിലല്ലേ <br />എന്നൊരു ചിത്രം <br />ശാരദ വരച്ചു മായ്ച്ചതും <br />പണിയൊന്നുമില്ലാത്ത ഭർത്താവിനെക്കുറിച്ച് <br />ഇന്നലെ വന്ന സ്വയംപ്രഭ ടീച്ചറോട് പറഞ്ഞ് <br />സ്വന്തം വിലകളയേണ്ടെന്ന് <br />സത്യഭാമ ടീച്ചർ <br />ഒരു പെയിന്റിങ്ങ് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതും <br />സുഭാഷിന്റെ അവിഹിതബന്ധത്തെപ്പറ്റി <br />മുക്തയോട് പറഞ്ഞാൽപ്പിന്നെ <br />ഫ്ളാറ്റിലാകെ <br />സായാഹ്നപത്രമടിച്ചപോലാവുമെന്ന് <br />കുടുംബചിത്രത്തിൽ നിന്നൊരു കഷ്ണം <br />മയൂര സെൻസർ ചെയ്തുകളഞ്ഞതും <br />നമ്മളും <br />അറിഞ്ഞമട്ട് നടിയ്ക്കണ്ട<br /><br />എന്നാൽ എതാണ്ടെല്ലാ ചിത്രങ്ങളും തൂക്കിയിട്ട <br />ഒരാർട്ട് ഗാലറിപോലുള്ള മനസ്സുമായി <br />ഇൻഡസ്ട്രിയൽ എസ്റ്റേറ്റിലേയ്ക്കുള്ള <br />കമ്പനി വണ്ടി കാത്ത് <br />വിയർത്തുകുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന <br />മറിയ ജെൻസിനെ <br />ഏത് തിരക്കിനിടയിലും <br />കണ്ടില്ലെന്ന് നടിയ്ക്കാനാവില്ല. <br />ധൃതിപിടിച്ചോടുന്നതിനിടയിൽ <br />അങ്ങിങ്ങു വീണുപോകുന്ന <br />അവളുടെ ചായപ്പെൻസിലുകൾ <br />നമ്മുടെ കാലുകലിൽ വന്നുരുമ്മി നിൽക്കുന്നതും <br />കാണാതിരിക്കാനാവില്ല...<br />കൂട്ടുകാരികളില്ലാത്ത അവളും <br />വണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്ന <br />അവളുടെ ഏകാന്തതയും...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8589501384146724393?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-88475808954008035452010-11-11T01:05:00.000-08:002010-11-11T01:05:42.768-08:00കിടക്കാൻ നേരത്ത്<br />എല്ലാ അവയവങ്ങളും <br />കൂട്ടിൽ തിരിച്ചു കയറിയ <br />നായ്ക്കളെപ്പോലെ <br />അതാതിടങ്ങളിൽ തന്നെയില്ലേ <br />എന്നു തിരയുകയായിരുന്നു ഞാൻ <br /><br />പരതിനോക്കുമ്പോൾ <br />എന്റെ വിശ്വവിഖ്യാതമായ നാവ് <br />കാണാനില്ല <br /><br />എവിടെയെവിടെയെന്നൊരാന്തലായി <br />ഒരു രാത്രി അങ്ങനെതന്നെ <br />കുത്തിയൊലിച്ചു പോയി <br />പുലരിവരെ <br />കണ്ണടയ്ക്കാനാവാതെ...<br />മിഴിരണ്ടും <br />ചുവന്ന് ചുവന്ന്....<br /><br />ഒടുവിൽ <br />പരാതിയന്വേഷിച്ചു പോയ <br />പോലീസുകാർ <br />അതിന്റെ ഒരു തുമ്പ് കിട്ടിയെന്ന് പറഞ്ഞ് <br />സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു വന്നു....<br />ഏതോ ഒരുവന്റെ<br />ചെരുപ്പിന്മേൽ <br />പറ്റിപ്പിടിച്ച് <br />പതുങ്ങിയിക്കുകയായിരുന്നത്രേ <br />പാവം<br />തേഞ്ഞ്...തേഞ്ഞ്....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8847580895400803545?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-85738348555151169352010-11-06T09:06:00.000-07:002010-11-06T09:06:31.735-07:00തിളനിലയിലേയ്ക്കെത്താൻ <br />ഒന്നുരണ്ട് ഡിഗ്രി മാത്രം ബാക്കിയുള്ള <br />നല്ലവേനൽ പ്രായത്തിൽ <br />ഉഷ്ണമൊഴിയ്ക്കുവാൻ <br />പലയിടങ്ങളിലായിരുന്നു കുളി, <br />പുഴയുടെ പലകടവുകളിൽ <br />പല കാലടികൾ നനഞ്ഞു കേറിപ്പോകുന്ന <br />പല പല നേരങ്ങളിൽ<br /><br /><br />ഏറെപ്പുലർച്ചയ്ക്ക് <br />കേശവേട്ടന്റെ മോൾ രാധാമണി <br />എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന്<br />ഉറക്കച്ചടവോടെ<br />പടവുകളിറങ്ങി വന്ന് <br />മേലുടുപ്പുകളഴിച്ചുവെയ്ക്കുമ്പോൾ <br />താഴത്തെക്കടവിലായിരുന്നു <br />എന്റെയും കുളി<br /><br />മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നോക്കിയാൽ കാണാം <br />ശരിയ്ക്കും <br />ഒറ്റമുണ്ടുടുത്ത് മുങ്ങിനിവരുന്ന പുലരിയെ, <br />ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ <br />'അമ്പടാ' എന്ന് ചിതറിവീഴുന്ന <br />പകൽപ്പിശാചിന്റെ വെളിച്ചം <br />കണ്ണിലേയ്ക്ക് <br />മൂന്നുകട്ടയുടെ ടോർച്ചടിയ്ക്കും വരെ <br /><br />വൈകിട്ട് <br />ശാന്തേച്ചി കുളിയ്ക്കുമ്പോൾ <br />മേലത്തെക്കടവിലാണ്‌ എന്റേയും കുളി<br /><br />ജലമേത് ഉടലേതെന്ന് <br />ഒരത്ഭുതനീരാട്ടമാകും <br />ശാന്തേച്ചി <br /><br />ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും <br />സന്ധ്യയുടെ ചുവന്ന കരവരെ <br />നീന്തിയെത്തും അവരുടെ തൃഷ്ണകൾ <br />ഒരല്പവും കിതപ്പറിയാതെ <br /><br />നിഴലിൽ മുങ്ങിയ <br />മരക്കൊമ്പിന്റെ പെരുവിരലിലിരുന്നാൽ <br />ഈറൻ ത്രിസന്ധ്യ <br />ഉടലിനോടൊട്ടിപ്പോയ വെളിച്ചം പിഴിഞ്ഞ് കളഞ്ഞ് <br />പടിഞ്ഞാട്ടേയ്ക്ക് <br />തുള്ളിയും തുളുമ്പിയും മറയുന്നത് കാണാം <br />ദൂരെദൂരെ മറഞ്ഞാലും <br />മായാതെ..മായാതെ...<br /><br />അന്നൊക്കെ <br />എത്രവട്ടം കുളിച്ചാലും <br />ശരീരം പിന്നെയും വൃത്തികേടാവുമായിരുന്നു <br />അന്നൊക്കെ<br />ഇടവമാസത്തിലെന്ന പോലെ <br />വിടരാത്ത മൊട്ടക്കൂണുകൾ <br />ശരീരത്തിൽ ഇടിവെട്ടിമുളച്ചിരുന്നു <br />തുരുതുരെ...തുരുതുരെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8573834855515116935?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-23499426351182120592010-11-06T07:47:00.000-07:002010-11-06T07:47:21.610-07:00അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ <br />ഞാൻ പതിച്ച <br />പ്രണയമധുമുദ്രകൾ <br />മറ്റൊരാളുടെ ഉമിനീരുകൊണ്ട് <br />കഴുകിക്കളയുകയാണവൾ, <br />മറവുകളിലെവിടെയോ ഇരുന്ന് <br />കാറ്റ് ഇതളുകൾ അടർത്തിമാറ്റുന്ന മാതിരി <br />ചെറുഭയംകൊണ്ട് ഒട്ടൊക്കെ വിറയാർന്ന്...<br /><br />അവളുടെ ഉടലിന്റെ <br />വെൺപുറങ്ങളിൽ<br />ഞാൻ രചിച്ച അരൂപലിപികളിലുള്ള <br />ഗ്രീഷ്മകവിതകൾ <br />ഒന്നൊന്നായ് ജലംതൊട്ട് മായ്ച് <br />അവളെനിയ്ക്ക് <br />വിശുദ്ധയാക്കപ്പെട്ടവളുടെ <br />ഒരു വെളുത്ത വസ്ത്രം അയച്ചുതരാൻ മറന്നില്ല, <br />ഇനിയുള്ള <br />അവിരാമ ശീതരാത്രികളുടെ <br />ഏകാന്തതയിൽ <br />പുതച്ചുറങ്ങുവാൻ. <br /><br />അതിലവൾ <br />മറവിയെന്നോ <br />വെറുപ്പെന്നോ <br />ഏതോ ഒരു വാക്ക്<br />എഴുതാൻ മറന്നപോലെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2349942635118212059?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-20842990277208793272010-10-29T22:58:00.000-07:002010-11-01T21:59:50.445-07:00<i>സീൻ- </i><br /><i>മംഗലാപുരത്തെ ഒരു വാടകവീട്<br />പുലർച്ച</i><br /><br /><br />ദുരൂഹസാഹചര്യം <br />പ്രേതസിനിമകളിലെ ഇടനാഴി<br />മരണത്തിനു മീതെ <br />ഭയത്തിന്റെ ഒരു തരം മുറുകിയ നിശ്ശബ്ദത <br />വലിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. <br /><br />കുളിമുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് <br />ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ <br />നിലയ്ക്കാത്ത രക്തപ്രവാഹം....<br />വാതിൽകടന്ന് പടികളിറങ്ങി തെരുവിലേയ്ക്ക് <br />രക്തത്തിലലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നു <br />രണ്ട് കുഞ്ഞുകാലുകൾ<br /><br />ചുമരിലെല്ലാം കവിതകൾ<br />മുറിയിലാകെച്ചിതറിക്കിടക്കുന്നു <br />പുസ്തകങ്ങൾ<br />സർജിക്കൽ ഇൻസ്ട്രുമെന്റുകൾ<br /><br />സഹപാഠികൾ <br />സമയത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കി<br />അസ്വസ്ഥരായി മടങ്ങി<br /><br />സമയവിലയറിയാവുന്ന <br />ബിസിനസ് എക്സുക്യുട്ടീവിനെപ്പോലെ <br />ഒരുവളുടെ ഹൃദയം <br />വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു <br /><br />ഡയറിയെഴുതാൻ <br />തിടുക്കത്തിൽ നടന്നു പോകുമ്പോൾ <br />അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവസാനമായി <br />എന്റെ വസന്തമേ വിട എന്ന് <br />കൈവീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു<br /><br />ഡയറിയിലെ ഇന്നലത്തെത്താളിൽ <br />ഒരു കടൽ <br />തിരകളുടെ താളുകൾ മറിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു...<br />ചക്രവാളത്തിന്റെ ചെരുവിലേയ്ക്ക് <br />പ്രണയത്തിന്റെ ചുവന്ന ചായപ്പാത്രം <br />മറിഞ്ഞുവീണ ആ നേരത്ത് <br />കാലിൽ കരിന്തേള്‌ കടിച്ചവളപ്പോലെ<br />ഒരു നിഴൽ ഏതോ ഗുഹയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി...<br />പ്രണയം കൊണ്ട് മുറിവേറ്റ കവിത <br />ഇരുട്ടിലലഞ്ഞഞ്ഞ് <br />ആടിയാടി <br />മുറിയിലേയ്ക്ക് ....<br /><br />സൂര്യൻ എല്ലാവരോടും ചൂടായിക്കൊണ്ടിരുന്ന <br />പത്തരമണിനേരത്ത് <br />ഇന്റർവ്യൂവിനെന്ന പോലെ <br />പപ്പയും മമ്മിയും വന്നു. <br />വടിവൊത്ത മദ്ധ്യവയസ്കൻ <br />പട്ടുസാരിയും കല്ലുകമ്മലുമിട്ട് <br />തടിപിടിക്കുന്നൊരമ്മബിംബം. <br /><br />കുളിമുറിയിൽ നിന്നും അപ്പോഴും <br />ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്നെന്ന പോലെ <br />രക്തം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു...<br /><br />പൊലീസുകാർ <br />ആമ്പുലൻസ് വരുന്നതും കാത്ത് <br />ജനലിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് ...<br /><br />മരിച്ചവന്റെ കവിളിലെ<br />രണ്ടുവരിക്കവിതയും <br />വറ്റിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2084299027720879327?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-77281132922070945732010-10-28T07:40:00.000-07:002010-10-28T07:40:53.591-07:00കാത്തു നിൽക്കുകയാണവൾ <br />അക്ഷമയുടെ തള്ള വിരൽ <br />നിലത്തുരച്ചുരച്ച് <br />പുലർച്ചയ്ക്ക് <br /><br />ഏഴുമണിക്ക് വരാമെന്നു പറഞ്ഞവനെ <br />കാണുന്നതേയില്ല. <br />സമയം 7.30 <br />...... 8.30 <br />...... 11.30 <br />...... 2.30<br /><br />നിന്നു നിന്ന് <br />ഉടൽ ജലവാഹിനിയാകുന്നു<br />കാലിനു ചുവട്ടിലെ മണ്ണ് <br />ജലമാകുന്നു <br /><br />ചുറ്റിലും <br />വായുവിന്റെ മലിനമായ കരയിൽക്കിടന്ന് <br />ശ്വാസംമുട്ടിപ്പിടയുകയാണ്‌ <br />മനുഷ്യമത്സ്യങ്ങളുടെ ചാകര...<br />മണ്ണിനുള്ളിലേയ്ക്കൂളിയിട്ട് പോകുവാൻ വെമ്പുന്നു <br />പിടച്ചിലൊടുങ്ങാറായ <br />വെള്ളിപ്പരലുകൾ <br /><br />കാത്തുനിൽക്കുകയാണവൾ <br />വൈകുന്നേരവും <br /><br />വരാമെന്നു പറഞ്ഞവനെ <br />ഇത്രനേരമായിട്ടും<br />കാണുന്നതേയില്ല<br /><br />സമയം 6.30 <br />......7.30 <br />......8.30 <br /><br />ഒടുവിൽ <br />ഒൻപതരയ്ക്കു വന്നുകൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി <br />ഒരോട്ടോ റിക്ഷയിൽ <br /><br />ഒരുമണിക്കൂറ് കഴിഞ്ഞ് <br />രണ്ട് പൊറോട്ടയും ഒരൗൺസ് വോഡ്കയും <br />നൂറ് രൂപയും കൊടുത്ത് <br />കേറ്റിയേടത്തുതന്നെ <br />എറക്കിയും വിട്ടു<br /><br />അവൾ ഉപകാരസ്മരണയിൽ മതിമറന്ന് <br />ഒരു മെഴുകുതിരിയായി <br />ആ പാതിരാനേരത്ത് നിന്നു കത്തി:<br />ദൈവമേ <br />ഇന്നത്തേയ്ക്ക് രക്ഷപെട്ടു <br />എന്നെന്നുമിങ്ങനെ <br />നീ തന്നെ രക്ഷിക്കണേ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7728113292207094573?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-26578399186856011682010-10-16T03:57:00.000-07:002010-10-16T03:57:03.854-07:00കവി എന്നൊക്കെ നാമെഴുതാറില്ലേ <br />അതിലെ 'ക' എന്ന ലിപി <br />വിചാരിച്ചു: <br />താനൊറ്റയാണെന്നും <br />സ്വതന്ത്രനാണെന്നും <br />ഒരു വിശുദ്ധവാഗ്ദാനങ്ങളുടേയും <br />കയറ് കഴുത്തിൽക്കെട്ടി <br />നടക്കാത്തവനാണെന്നും ഒക്കെ<br /><br />അപ്പോളാണ്‌ കാന്ത എന്നൊക്കെ നാമെഴുതാറില്ലേ <br />അതിലെ <br />'കാ' എന്നൊരു സുന്ദരലിപി കടന്നു വന്ന് <br />ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റേതലവരെ <br />നിന്നെയിങ്ങനെ നീട്ടിവലിച്ചോണ്ട് പോകേണ്ടവളല്ലേ<br />ഞാനെന്ന് <br />മധുരമായി <br />ഊണുകഴിക്കാൻ വിളിച്ചത്. <br /><br />പുലർച്ചയ്ക്ക് <br />ഓർമ്മകളുടെ മഴക്കുളിരുള്ള <br />ജാലകത്തിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ<br />മഴയിലൂടെ കുടപിടിച്ച് <br />വെയിറ്റിങ്ങ് ഷെഡ്ഡിലേക്കു പോകുന്നു<br />'കി' എന്ന പഴയ കാമുകി. <br /><br />വിളക്കുകാലിനു ചുവട്ടിൽ <br />നീണ്ട സൗഹൃദ സ്വരമുള്ള <br />'കീ' എന്ന എന്ന ചങ്ങാതി <br />എതോ ഒരു കാലം മറന്നുവെച്ചതുപോലെ ,<br />ഒരു പത്രം പോലും നിവർത്തിപ്പിടിക്കാതെ <br />ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നു.<br /><br />കൂടെപ്പഠിച്ച 'ക്'എന്നൊരു കൂട്ടുകാരൻ <br />ഒരു കുട്ടമീനുമായി <br />പടിപ്പുര കടന്ന് <br />ഒരു കാർഡിയാക്ക് അറ്റാക്കുപോലെ<br />മുറ്റത്ത് <br /><br />പഴയലിപിയിലെഴുതിയ <br />കു എന്നൊരു കൂട്ടുകാരി <br />ഒറ്റവൃഷണം മാത്രമുള്ള ഭർത്താവിനോടൊപ്പം<br />രജിസ്ട്രേഷനില്ലാത്ത ഡോക്ടറെക്കാണാൻ <br />എവിടേയ്ക്കോ പോകുന്നു... <br /><br />'കൂ' എന്ന കൂത്തച്ചിപ്പെങ്ങൾ <br />വളവു തിരിഞ്ഞ് <br />കവലയിൽ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞ് <br />ആരോടൊപ്പമോ എതിർദിശയിലേയ്ക്ക്... <br /><br />കൃ എന്ന വഴികാട്ടി <br />തികച്ചും അലസനായി <br />പഴയ ഊഞ്ഞാൽക്കട്ടിലിൽത്തന്നെയിപ്പൊഴും...<br /><br />ഓർമ്മയിൽ 'കെ' എന്നൊരു വൃദ്ധലിപി <br />ചെറുമകന്റെ പിന്നാലെ <br />വേച്ചു വേച്ച് <br />കടലുകാണാനും കാറ്റുകൊള്ളാനുമിറങ്ങുന്നു <br />വരും കൊല്ലമാരെന്നുമെന്തെന്നുമാർക്കറിയാമെന്ന് <br />കക്കാടിനെ കടന്ന് ഒട്ടുദൂരം പോയി <br />ആരുമില്ലാത്ത ഭൂതകാലത്തിലേയ്ക്ക് <br />ഭയത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുന്നു... <br /><br />'കേ' എന്നൊരമ്മ <br />പഴയ ലാന്റ് ഫോൺ പിടിച്ച് <br />ദൂരദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് ചെവിയോർത്ത് നിൽക്കുന്നു...<br /><br />കൈ എന്നൊരു ദീർഘപാതയിൽ <br />പ്രകടനത്തിനുണ്ട് ഇപ്പോഴും ആ കഷണ്ടിത്തല <br />മുന്നിലോ പിന്നിലോ.. <br /><br />നഗരത്തിരക്കിലൂടെ <br />'കൊ'എന്നൊരു പരിചയക്കാരൻ <br />മുന്നിൽ കുട്ടിയും പിന്നിൽ ഭാര്യയുമായി <br />പെട്ടെന്ന് ബൈക്കോടിച്ച്....<br /><br />ഇടത്തും വലത്തും പൊലീസുകാരുമായി, <br />പണ്ട് പെൻസിലും പേനയും മാത്രം <br />മോഷ്ടിച്ചിരുന്ന, 'കോ' എന്ന <br />പിൻബഞ്ചുകാരന്റെ മങ്ങിയ ചിത്രം<br />പത്രത്തിന്റെ ഉൾപ്പേജിൽ വരുന്നു...<br /><br />'കൗ'എന്നൊരു ഭ്രഷ്ടകാമുകൻ<br />തകർന്നപ്രണയത്തിന്റെ <br />കീറച്ചിഹ്നത്തിലേയ്ക്കുറ്റു നോക്കി <br />ഒരേയിരുപ്പിൽ <br />ഒരു ജന്മം കുടിച്ചു തീർക്കുന്നു...<br /><br />ഇടയിൽ'ക്ത'പോലെ ചിലത് <br />കൂട്ടക്ഷരങ്ങളായി വർഗ്ഗവഞ്ചനയിലും , <br />കൂട്ടുവ്യാപാരത്തിലും, <br />മുഴുക്കുടിക്കൂട്ടങ്ങളിലും പെട്ടുപോകുന്നു. <br />'ഷ്ക്ക'പോലെ ചിലത് സംഘരതിയിലും <br />'ക്ക'പോലെ ചിലത് സ്വവർഗ്ഗരതിയിലും <br />തളർന്നുപോകുന്നു<br /><br />ഇങ്ങനെ 'ക' എന്ന ലിപി <br />ഓരോന്നാലോചിച്ച് <br />ഒടുവിലെ തിരിവിലെത്തുമ്പോൾ <br />'കം' എന്നൊരപരിചിതൻ <br />'ഠ' വട്ടത്തേക്കാൾ ചെറിയൊരു കുഴിയും കുഴിച്ച് <br />ഹലോ എന്നു പറഞ്ഞ് പരിചയം നടിക്കുന്നു... <br /><br />മനസിലായില്ലല്ലോയെന്ന് നെറ്റിചുളിയുമ്പോൾ <br />നിന്റെ പരമ്പരയിലെ <br />ഒടുവിലത്തെ കക്ഷിയാണെന്ന് <br />സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തും. <br /><br />അപ്പോൾ 'ക' എന്ന ലിപി <br />ഹാ എന്നൊരത്ഭുതം കലർന്ന് <br />'കഃ' എന്ന് രണ്ട് കണ്ണും തുറിച്ച് <br />മലർന്നടിച്ച് വീഴും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2657839918685601168?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-91224586571352343872010-10-13T09:19:00.000-07:002010-10-15T09:35:39.899-07:00അവൻ കല്പിച്ചു:<br />'പാലും വെള്ളവും പഞ്ചസാരയും തിളച്ച് <br />ചായയുണ്ടാകട്ടെ'<br />ആവിപറക്കുന്ന നല്ലചായ <br />മേശപ്പുറത്ത് വന്നിരുന്നു<br />അവനത് മൊത്തിക്കുടിച്ചു.<br />നല്ലതെന്ന് കണ്ട് അവനതിനെ <br />മോണിങ്ങ് ടീ എന്ന് പേരുവിളിച്ചു<br />സന്ധ്യയായി <br />ഉഷസായി;<br />ഒന്നാം ദിവസം.<br /><br />അവൻ അരുൾ ചെയ്തു:<br />'ദോശയുണ്ടാകട്ടെ'<br />ദോശയുണ്ടായി<br />ദോശ നല്ലത് എന്നവൻ കണ്ടു.<br />വട്ടവും വടിവുമൊത്ത ദോശ <br />ചട്ട്ണിയിൽ മുക്കി സാമ്പാറിൽ കുഴച്ച്<br />പാത്രം വടിച്ചു വെച്ച്<br />ഏമ്പക്കം വിട്ടെഴുന്നേറ്റു.<br />അങ്ങനെ സന്ധ്യയായി ഉഷസായി; <br />രണ്ടാം ദിവസം.<br /><br />അവൻ ഉത്തരവിട്ടു:<br />'ജനൽ തുറന്ന് വെളിച്ചമുണ്ടാകട്ടെ,<br />പങ്ക കറങ്ങി കാറ്റു വീശട്ടെ,<br />ഋതുക്കൾ, കാറ്റുകൾ, കടലുകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ,<br />ലോകം മുഴുവൻ നല്ല വൃത്തിയായിരിക്കട്ടെ'<br />-ഉണ്ടായവയെ നോക്കി <br />നല്ലതെന്നും വൃത്തിയുള്ളവയെന്നും <br />കരുതി അവൻ സന്തോഷിച്ചു.<br />അനന്തരം <br />സന്ധ്യയായി ഉഷസായി;<br />മൂന്നാം ദിവസം.<br /><br />അവൻ വിധിച്ചു:<br />'കാടും മരങ്ങളും മലകളും പുഴകളും <br />എന്നെ നമിക്കട്ടെ'<br />സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളും അവനെ നമിച്ചു.<br />അവന്‌ അഹന്തയായി<br />ശേഷം സന്ധ്യയായി<br />ഉഷസായി;<br />നാലാം ദിവസം.<br /><br />അവൻ ഭരണഘടനയിലെഴുതി:<br />'സിംഹാസനമുണ്ടാകട്ടെ'<br />സിംഹാസനമുണ്ടായി.<br />സിംഹാസനം<br />സ്വർണ്ണമയവും മനോഹരവും <br />കാന്തികവുമായതിൽ<br />അവനാനന്ദിച്ചു<br />പിന്നെ സന്ധ്യയായി ഉഷസ്സായി;<br />അഞ്ചാം ദിവസം.<br /><br />അവൻ ആജ്ഞാപിച്ചു:<br />'കിടപ്പറയിൽ സുഗന്ധവും ലഹരിയും <br />മക്കളുമുണ്ടാകട്ടെ'<br />കിടപ്പറയിൽ സുഗന്ധവും ലഹരിയും <br />അനേകം മക്കളുമുണ്ടായി.<br />തന്റെ ച്ഛായയിലും പ്രതിരൂപത്തിലും <br />അവരെ കാണുകയാൽ <br />അവൻ എത്രയുംസന്തുഷ്ടനായി<br />അങ്ങനെ സന്ധ്യയായി <br />ഉഷസായി;<br />ആറാം ദിവസം.<br /><br /><br />തന്റെ ഭവനം <br />പൂർത്തിയായതിൽ <br />അവൻ ആഹ്ളാദഭരിതനായി <br />തന്നെപ്പറ്റി അവനുതന്നെ <br />മതിപ്പു തോന്നി<br />ഏഴാമത്തെ ദിവസം <br />എന്തുകൊണ്ടും നല്ലതെന്നു കരുതി <br />അവനതിനെ വാഴ്ത്തി.<br />അതിനാൽ ആ ദിവസം <br />വിശ്രമിക്കാമെന്നു കരുതി <br />അതിന്മേൽ <br />ശയിയ്ക്കുവാനൊരുങ്ങി<br /><br />വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച്,<br />ആറ് ദിവസത്തെ വിഴുപ്പുകൾ മുഴുവൻ<br />അലക്കി വെളുപ്പിക്കുകയായിരുന്നു <br />അപ്പോഴുമവൾ.<br /><br />അനന്തരം<br />സന്ധ്യയായി...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-9122458657135234387?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-9022783046671234762010-10-13T05:59:00.000-07:002010-10-13T05:59:07.082-07:00ഇനി <br />നമ്മിലൊരാളിന്റെ <br />നിദ്രയ്ക്ക് <br />മറ്റെയാൾ <br />കൊതുകുതിരി കത്തിച്ച് <br />കാവൽ നിന്നീടുക. <br /><br />ഒരു പൈന്റടിച്ചിനി <br />ഞാനുറങ്ങാം, <br />നീ ഉണർന്നിരിക്കുക.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-902278304667123476?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-74515816643194780072010-10-09T09:39:00.000-07:002010-10-09T09:39:56.368-07:00എഴുതപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞ <br />ഉത്തരങ്ങൾക്കെല്ലാം <br />കുറേക്കഴിയുമ്പോൾ <br />ചോദ്യങ്ങളോട് വെറുപ്പു തോന്നും. <br /><br />നീ മറ്റൊരു തരത്തിലായിരുന്നെങ്കിൽ <br />ഞാനും മറ്റൊരു വിധത്തിലാവുമായിരുന്നെന്ന് <br />ഓരോന്നു പറഞ്ഞ് <br />തെറ്റും <br />അവർ തമ്മിൽ ഒടുവിൽ. <br /><br />ചോദ്യത്തിന്‌ ചേർന്ന <br />കൃത്യമായ ഉത്തരമെന്ന് <br />നൂറിൽ നൂറ് മാർക്കിട്ടവർ <br />മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ <br />ചോദ്യപ്പേപ്പർ ഒരു വഴിയ്ക്കും <br />ഉത്തരപ്പേപ്പർ വേറൊരു വഴിയ്ക്കും <br />കാറിൽ കയറി <br />അവരവരുടെ പാട്ടിനു പോകും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7451581664319478007?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-12790427242550272702010-10-07T09:19:00.000-07:002010-10-07T09:19:12.081-07:00മാംസത്തോട് <br />പൂർവജന്മത്തിലെ പുലിയെപ്പോലെ <br />അടങ്ങാത്ത <br />കൊതിയാണെനിക്ക് <br /><br />കടിച്ചുകീറി <br />ചവച്ചരയ്ക്കണമെന്നുണ്ട് <br />ഒരാടിനെ <br />പന്നിയെ <br />പശുവിനെ <br />ഒരാനയെത്തന്നെ <br />മുഴുവനായി <br />പൊരിച്ചോ പച്ചയ്ക്കോ <br /><br />-അതൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ <br />ഒരു മുയലിനെയെങ്കിലും.<br /><br />ഒരു പഴം പോലെ <br />തൊലിയുരിഞ്ഞ് <br />കഷണങ്ങളാക്കി മുറിച്ച് <br />നീ മുരിങ്ങക്കോലിൽ നിന്ന് <br />മുരിങ്ങ രസം കാർന്നെടുക്കുന്നതുപോലെ <br />എനിയ്ക്ക് <br />എല്ലിൽനിന്ന് <br />ഇറച്ചിയുടെ മൃദുല സുഖം <br />കാർന്ന് കാർന്നു തിന്നണം. <br /><br />കുടിയ്ക്കണം ചുടുചോര <br />അണ്ഡകടാഹ വലുപ്പത്തിലൊരു <br />ചെമ്പുപാത്രം നിറയെ, <br />കത്തുന്നു <br />ദാഹമത്രയ്ക്കനുസരണയില്ലാത്ത <br />കാട്ടുതീപ്പടർച്ച.<br /><br />അച്ഛന്‌ ദംഷ്ട്രകളും <br />മുത്തശ്ശന്‌ വളഞ്ഞുകൂർത്ത <br />നഖങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു; <br />മുതുമുത്തശ്ശന്‌ നായാട്ടിനുള്ള അമ്പും വില്ലും. <br /><br />നരഭോജിയോ <br />രാക്ഷസനോ <br />രക്തരക്ഷസ്സോ <br />ജന്മംതെറ്റി പിറന്നവനാണ്‌ <br />ഞാനെന്ന് <br />ആരോ എന്റെ ജാതകം <br />രണ്ടായ് പകുത്ത് വായിയ്ക്കുന്നു<br /><br />മാംസത്തിന്റെ രുചിയോർത്ത് <br />വിശന്നു വിശന്നു നടക്കുമ്പോൾ <br />എന്റെ വലയിൽ വീണത് <br />പൗരാണിക കഥയിൽനിന്നിറങ്ങി വന്ന <br />നീണ്ടകണ്ണുകളുള്ള <br />ഒരു പേടമാൻ<br /><br />മൂക്കും മുലകളും <br />ചുണ്ടും കരൾപ്പൂക്കളും <br />തുടിതുടിച്ച തുടകളും <br /><br />ദൈവമേ <br />മാംസത്തിന്റെ <br />മഹാത്ഭുത ദ്രവ പരിമളം!<br /><br />ബാക്കിയിട്ടേച്ച് പോകുന്നു <br />കുറുനരികൾക്കുള്ള മുത്താഴം: <br /><br />വെട്ടിച്ചെറുതാക്കിയ മുടി, <br />ഷാംപൂ മണം, <br />നട്ടെല്ലിന്റെ ചെറുമുള, <br />സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം ചുരന്നെടുക്കപ്പെട്ട തലയോട്ടി, <br />ക്യൂട്ടക്സിട്ട ചെറുനഖങ്ങൾ,<br />മനോഹരം മെഹന്തിയിട്ട ചിത്രവിരലുകൾ, <br />മുടിയിൽ ഞാന്നുകിടക്കുന്ന <br />പറന്നുപോകാനാവാത്ത <br />ചിത്രശലഭ ശില്പം കൊരുത്തിട്ട <br />ഒരു ഹെയർബാൻഡ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1279042724255027270?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-89278050632672032422010-09-27T09:59:00.000-07:002010-09-27T09:59:01.484-07:00ഭ്രാന്തന്മാർക്ക് <br />ചേർന്നതല്ല <br />എന്റെ ചേഷ്ടകളെന്നാരോപിച്ച് <br />അവരെന്നെ <br />ഭ്രാന്താശുപത്രിയിൽ നിന്ന് <br />പുറത്താക്കി. <br /><br />തിരിച്ച് കയറാതിരിക്കാൻ <br />തിരിയുന്ന വാളുകളുമായി <br />ഒരു കെരൂബിനെ <br />കാവലിനും വെച്ചു. <br /><br />കുറ്റവാളിയാകാൻ <br />യോഗ്യനല്ലെന്ന് <br />പറഞ്ഞ് <br />നിങ്ങളുമെന്നെ പുറത്താക്കരുത് <br />പ്ലീസ്!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8927805063267203242?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-80897095376883643232010-09-27T09:43:00.000-07:002010-09-27T09:43:27.662-07:00എന്റെ കാര്യങ്ങളുടെ <br />ജനലിലൂടെയാണ്‌<br />പെണ്ണേ <br />ഞാൻ <br />നിന്റെ കാര്യങ്ങളുടെ <br />മുറിയിലേയ്ക്കെത്തിനോക്കുന്നത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8089709537688364323?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-89039671977589478972010-09-27T09:38:00.000-07:002010-09-27T10:04:54.465-07:00ഉം? <br />എന്താ <br />പനിയുണ്ടെന്നോ <br /><br />ഞാൻ <br />നിനക്ക് <br />കവിതയുടെ <br />ഒരു ഗുളിക തരാം <br /><br />നാലാഴ്ച <br />പിന്നെ <br />അവളെ കണ്ടതേയില്ല. <br /><br />വീണ്ടും <br />കണ്ടപ്പോൾ <br />അവൾ പറഞ്ഞു <br /><br />എന്റെ മാഷേ <br />അബോർഷനായിപ്പോയി <br />വല്ലാത്ത ചതിതന്നെ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8903967197758947897?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-6848860394048343882010-09-18T10:17:00.000-07:002010-09-18T10:17:55.181-07:00നാല്പതുകടന്നാൽ <br />കണ്ണാടിയിൽ നോക്കാൻ <br />ഭയമാണ്‌. <br /><br />ഋതുക്കൾ <br />വെൺ ചായം കൊണ്ടെഴുതിത്തുടങ്ങും <br />ശിരസിൽ <br />പുരാതനലിപികളിൽ <br />ഒരു ഭയ കവിത. <br /><br />ആരോ <br />നെറ്റിയിൽ വരച്ചിടും <br />അഞ്ചുവരകൾ കൊണ്ടൊരു <br />തടവറ . <br /><br />കണ്ണാടിയിലിരുന്ന് <br />ഇരപിടിക്കുന്ന വേട്ടക്കാരനപ്പോൾ<br />ഒരസ്ത്രം തൊടുക്കും;<br />ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ <br />ഒരു മുയൽ <br />മുറിവേറ്റ് പിടയും. <br /><br />ആധിപൂണ്ട മനസ്സ് <br />കണ്ണാടിക്കണ്ണുകൾക്ക് നേരെ <br />കൈപ്പടങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് <br />അരുതരുതേയെന്ന് <br />തേങ്ങും. <br /><br />രക്തം <br />എല്ലാ പരിധികളും ലംഘിച്ച് <br />തിളനിലയിലേയ്ക്ക് വെന്തുയരും. <br /><br />തൊണ്ടയിൽ മുഴയായോ <br />നെഞ്ചിൽ വേദനയായോ <br />മൂത്രനാളത്തിൽ കടച്ചിലായോ <br />വേഷം കെട്ടിവരുന്ന അസ്വസ്ഥതകളാൽ <br />പ്രേതബാധിതമായിത്തീരും <br />വിചാരങ്ങളുടെ <br />കൊട്ടാരക്കെട്ടുകൾ. <br /><br />ഉൽക്കണ്ഠകളുടെ <br />ഒരു വിക്ഷുബ്ധസമുദ്രം <br />ഉള്ളിലെ ഭൂപടങ്ങളുടെ അതിരുകൾ കവിഞ്ഞ് <br />പുറത്തേയ്ക്കൊഴുകിപ്പരക്കും. <br /><br />സ്വപ്നങ്ങൾക്കെല്ലാം <br />ഒരേസമയംതന്നെ<br />ഭ്രാന്ത് പിടിയ്ക്കും. <br /><br />ഒരപ്രതീക്ഷിത സ്ഫോടനത്തിൽ <br />ചിതറിത്തെറിയ്ക്കും <br />വിശ്വാസങ്ങളുടെ <br />ഏഴുനിലമാളികകൾ<br /><br />ഉള്ളിന്റെയുള്ളിലെ <br />കൊടുങ്കാട്ടിൽ നിന്ന് <br />അപ്പോളിറങ്ങിവരും <br />സിംഹാസനത്തിലേയ്ക്ക് കണ്ണയച്ച് <br />മുൻപ് കണ്ടിട്ടേയില്ലാത്ത <br />ഒരു കുറുക്കൻ- <br />ദിക്കറിയാതെ കരഞ്ഞുഴറുന്ന <br />കാമത്തിന്റെ കഴുത- <br />മയക്ക് വെടിയേറ്റ്,<br />മദപ്പാട് മാഞ്ഞ്,<br />ക്ഷീണരൂപിയായി, <br />സമാധാനത്തിന്റെ പ്രാവിനെത്തിടമ്പേറ്റിയൊരു <br />കൊമ്പനാന. <br /><br />അപ്പോഴും ഉള്ളിലിഴയും <br />മടിയോ വിരസതയോ ഇല്ലാതെ <br />എങ്ങെങ്ങുമെത്താത്ത <br />വഴുവഴുപ്പാർന്ന <br />ആർത്തികളുടെ ഒരൊച്ച്. <br /><br />നാല്പതുകഴിഞ്ഞാൽ <br />കണ്ണാടി നോക്കാൻ ഭയമാണ്‌, <br />വിഹ്വലമാകും <br />പ്രാണഞരമ്പുകളപ്പോൾ. <br /><br />ശിരസിൽ തെളിയും <br />പുരാതന വെൺ ലിപികളിൽ <br />കറുത്ത കിരീടവും <br />ദംഷ്ട്രകളുമണിഞ്ഞ് <br />ഒരു ഭയകവിത.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-684886039404834388?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-48608211024602660482010-09-05T08:39:00.001-07:002010-09-05T08:45:05.859-07:00ഒരു യുദ്ധത്തിനും <br />സാക്ഷിയായിട്ടില്ല. <br />ഒരു സൈനികൻ പോലും <br />വെടിയേറ്റു മരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല. <br />ബോംബ് പൊട്ടുന്നതിന്റെ <br />ഭീകരശബ്ദവും കേട്ടിട്ടില്ല. <br />ഒരു വെടിയുണ്ടയേയും <br />വഴിതെറ്റിപ്പോലും <br />അഭിമുഖീകരിച്ചിട്ടില്ല. <br /><br />എന്നിട്ടും <br />യുദ്ധമെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ <br />അരയാൽച്ചെടിയായി <br />പേടിച്ചു വിറയ്ക്കും ഞാൻ.<br /><br />തീരെ കോൺസെൻട്രേഷനില്ലാത്ത <br />മണ്ടന്മാരേയും തെമ്മാടികളേയും <br />അകത്തിട്ടടച്ച <br />കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിന്റെ <br />വാതിലിനു മുൻപിൽ <br />ചൂരൽവടിയുമായി <br />ദമോദരൻ മാഷിന്റെ രൂപത്തിൽ <br />ഹിറ്റ്ലർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും<br /><br />രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ <br />പ്രത്യക്ഷകാരണങ്ങളും <br />പരോക്ഷകാരണങ്ങളും <br />എന്തെല്ലാമെന്ന് <br />ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന വിഷവാതകം <br />മുറിയിലേയ്ക്ക് തുറന്നുവിടും. <br /><br />ഉത്തരമില്ല<br />ആർക്കും ഉത്തരമില്ല<br /><br />കരയ്ക്ക് പിടിച്ചിട്ട <br />മീനുകളെപ്പോലെ <br />ശ്വാസംകിട്ടാതെ പിടയും <br />മണ്ടന്മാർ.<br /><br />മീൻ കുട്ടയുടേയോ <br />വിയർപ്പിന്റെയോ <br />വർക്ക്ഷോപ്പിലെ ഗ്രീസിന്റെയോ <br />മണമുള്ള <br />ജൂതന്മാരും ക്രിസ്ത്യാനികളും <br />കമ്യൂണിസ്റ്റുകളും <br />അവിടെ അടിയും വെടിയുമേറ്റ്<br />പിടഞ്ഞുവീഴും<br /><br />പക്ഷേ <br />ഒരാളും മരിച്ചതായി അറിവില്ല. <br /><br />എന്നിട്ടും <br />യുദ്ധമെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ <br />ഒരരയാൽച്ചെടിയായി <br />പേടിച്ചു വിറയ്ക്കും ഞാൻ <br /><br />ഇനിയുമൊരു യുദ്ധമുണ്ടാകരുതേയെന്ന് <br />മനമുരുകിപ്രാർത്ഥിയ്ക്കും <br />ഞങ്ങൾ X-E ലെ മണ്ടന്മാർ<br /><br />മൂന്നാമതൊരു <br />ലോകമഹായുദ്ധമുണ്ടായാലും <br />ഞങ്ങൾക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്ന് <br />നല്ല കൂളായിരിക്കും <br />തൊട്ടപ്പുറത്തെ ഡിവിഷനിലെ <br />ബുദ്ധിമാന്മാർ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4860821102460266048?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-38525628401490003282010-08-23T01:58:00.000-07:002010-08-23T05:16:18.429-07:00അസൂയ തോന്നുംവിധം <br />എത്ര സ്വതന്ത്രമായാണ്‌<br />ഈ ജലജീവികൾ <br />നീന്തുന്നത്, <br />ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും<br /><br />മുന്നോട്ട് മിന്നലായും <br />പിന്നോട്ട് <br />വെട്ടിത്തിരിയുന്ന കാളക്കുട്ടിയായും <br />മുകളിലേയ്ക്കൊരു <br />ജലദേവതയായും <br />താഴേയ്ക്കൊരു <br />നീലപ്പൊന്മാനായും. <br /><br />ജലം <br />അവയുടെ മീതെ <br />നിയമങ്ങളുടെ <br />ഒരു ചിറയും <br />കെട്ടിവരിയുന്നില്ല<br /><br />അവ<br />മത്സ്യച്ചിറകുകളിൽ <br />ഒരു ഗൃഹപാഠങ്ങളുടേയും <br />എഴുത്തുപുസ്തകങ്ങൾ <br />തുറന്നു പിടിച്ചിട്ടില്ല. <br /><br />ജയിലുകളോ <br />തടവറകളോ <br />വാർത്തകളോ <br />അവയെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നില്ല <br /><br />അണിയണിയായി പോകുമ്പോഴും <br />മുദ്രാവാക്യമോ <br />കൊടിയടയാളമോ <br />ഒരല്പംപോലും ധൃതിയോ <br />ഉടലിലെങ്ങും <br />തിരയടിയ്ക്കാറില്ല<br /><br />നേരം വൈകിയെന്ന് <br />അലാറങ്ങൾ <br />ഉറക്കത്തിലേക്ക് <br />കുരങ്ങിൻ കൂട്ടങ്ങളായി <br />ചാടിവീഴുന്നില്ല <br /><br />ഒരു മെഴുകുതിരിയുടേയും <br />നിലവിളക്കിന്റേയും തിരിനാളം <br />അവയുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേട്ട് <br />ഭാഗ്യനിർഭാഗ്യങ്ങളിലേയ്ക്ക് <br />ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും <br />സ്വർണ്ണമത്സ്യങ്ങളായി <br />നീന്തിയിട്ടില്ല. <br /><br />എന്റെയീ <br />കൊടികെട്ടിയ <br />ചൂണ്ടക്കൊളുത്തും <br />ഇണയെപ്പോലെ <br />ആകർഷകമായ ഇരയുമല്ലാതെ <br />അതിനെ മറ്റൊന്നും തന്നെ <br />പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നില്ല. <br /> <br />മുയലിനുമീതെ <br />കടുവയുടെ കൈപ്പത്തിയായി<br />നീ വീശിയെറിയുന്ന <br />വലയ്ക്കുള്ളിൽ പെടുമ്പോളല്ലാതെ <br />അവ ഒരിക്കലും <br />കാരണമില്ലാതെ<br />പിടയുന്നുമില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3852562840149000328?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-10753399659342451942010-08-20T02:29:00.000-07:002010-08-20T02:29:52.987-07:00ഒറ്റയ്ക്കു പാർക്കുന്ന <br />ചെറുപ്പക്കാരാ <br />നല്ല സുഖം തോന്നുന്നുവല്ലേ<br />ഇങ്ങനെ <br />കട്ടിലിലോ <br />ചാരുകസേരയിലോ<br />ഈസി ചെയറിലോ കിടന്ന്<br />വായിക്കുമ്പോൾ <br /><br />ഒരു പക്ഷേ <br />കിടപ്പുമുറിയിൽ <br />രാത്രിയെ രമിപ്പിക്കുന്ന <br />ഒരുറക്കത്തിനു മുൻപുള്ള <br />പതിവു ശീലമായി <br />പുസ്തകമെടുത്ത് <br />പേജുകളിലങ്ങിങ്ങായി <br />തൊട്ടുതലോടുകയാവണം നീ<br /><br />ഇണയോ തുണയോ <br />ഉറക്കമോ<br />ഇല്ലാതിരുന്ന <br />ചെറുപ്പരാത്രികളിൽ <br />എത്രവട്ടമങ്ങനെ <br />താളുകൾക്കു മേലെ <br />വിരലോടിച്ച് പോയിട്ടുണ്ട് ഞാനും<br /><br />അപ്പോഴൊക്കെ <br />അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും <br />പങ്കക്കാറ്റിലും <br />ലജ്ജാഭരിതരായി <br />തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും <br />കിടക്കുമായിരുന്നു <br />താളുകൾ, <br />ഖസാക്കിലെ <br />മൈമൂനയെ മാതിരിയോ <br />അന്ത്യപ്രലോഭനത്തിലെ <br />മറിയത്തെമാതിരിയോ.<br /><br />വിവാഹിതനാകുന്നതു വരെ <br />രാത്രിയിൽ <br />പുസ്തകങ്ങളാണ് <br />എന്നോടൊപ്പം <br />നെഞ്ചിൽ തളർന്നു കിടന്ന് <br />മയങ്ങിയിരുന്നത്<br /><br />ഇണയും തുണയുമായിക്കഴിഞ്ഞാൽ<br />തുറന്നുവെച്ച പുസ്തകം <br />അതുതാനല്ലയോ ഇതെന്ന് <br />ഒരു രൂപകമായി <br />സ്വന്തം രൂപം <br />അഴിച്ചു വെയ്ക്കുകയാണെന്നു <br />തോന്നും. <br /><br />വായനയ്ക്കു ശേഷം <br />പുസ്തകം മടക്കുമ്പോൾ <br />തുടകൾ ചേർത്തു <br />വെയ്ക്കുന്നുവെന്നൊരുപമയും <br />തോന്നാം. <br /><br />അപ്പോൾ ഇണയുടെ മീതെ<br />പുതപ്പ് <br />ഒരു പുറം ചട്ടയായി മാറും. <br /><br />ഉള്ളിൽ <br />ഒരു കഥയോ നോവലോ <br />കവിത തന്നെയോ <br />ആലസ്യത്തോടെ <br />ഉറക്കം പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1075339965934245194?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-3630157586303857922010-08-14T17:57:00.000-07:002010-08-14T17:57:22.332-07:00സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലേയ്ക്ക് <br />പോകാൻ<br />ഒരോട്ടോ വേണം<br /><br />ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോഴാണ്‌ <br />കാക്കപ്പുറത്തേറി വന്നവനെപ്പോലെ <br />നാണംകെട്ട വികാരങ്ങൾ<br />കൂട്ടത്തോടെ ചുറ്റിലും <br />പൊതിഞ്ഞത്<br /><br />ഓരോരോ വണ്ടികൾ <br />മുന്നിലൊതുക്കിയിട്ടുണ്ട്<br /><br />അലക്സാണ്ടറുടെയോ <br />ദേവേന്ദ്രന്റെയോ <br />വെള്ളക്കുതിരയായി ഫിയറ്റ്<br />ഗരുഡനെപ്പോലെ സ്വിഫ്റ്റ്<br />മരുഭൂമിയിലെ ഒട്ടകമായി <br />ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന റിറ്റ്സ്<br />നെറ്റിപ്പട്ടംകെട്ടി <br />ഗജവീരനായി <br />കറുകറുത്ത വാഗ്നർ.<br /><br />പുരാതന രാജാക്കന്മാരുടെ <br />മൂന്നു കുതിരയെക്കെട്ടിയ<br />രഥം പോലെയുണ്ട് <br />വെളുത്ത ഇന്നോവ<br /><br />വിളക്കു കാലിനു ചുവട്ടിൽ <br />അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ <br />ഒരരയന്നമായി <br />ഐ-ടെൻ<br /><br />ഇടയിലൊരിടത്തുണ്ട് <br />മുടന്തുള്ള ഒരാട്ടിൻകുട്ടിയായി <br />പഴയ മാരുതി എണ്ണൂറ്<br /><br />ദൈവമേ <br />പലതരം പ്രൗഢികളിൽ <br />പക്ഷികളും മൃഗങ്ങളുമായി <br />കാറുകളുടെ ഒരു പ്രദർശനശാല തന്നെ.<br /><br />തിരിച്ചു പോരാൻ <br />ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ <br />ഒരോട്ടോ പാഞ്ഞുവന്നു<br /><br />പിണ്ഡം കൊത്തിയ <br />കാക്കയെപ്പോലെ <br />അതെന്നെയുമെടുത്ത് <br />തിരികെ പറന്നു <br /><br />പോരുന്നപോക്കിൽ <br />പാമ്പിൻ വായിലകപ്പെട്ട തവള <br />പുൽച്ചാടിയെ സ്വപ്നം കാണുന്ന <br />ഒരു ഭാവനയിലകപ്പെട്ട് <br />ഞാൻ വിയർത്തുപോയി <br />പിന്നെ വിചാരബാധിതനായി <br />എന്നോടു തന്നെ പറഞ്ഞു :<br />'സൂപ്പർമാർക്കറ്റിലേയ്ക്ക് പോകാൻ <br />ഒരു കാറ് വേണം' <br /><br />ലജ്ജയില്ലാത്ത വികാരങ്ങൾ <br />ചുറ്റിലുമിരുന്ന് <br />അതേയതേയെന്ന് <br />തലകുലുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-363015758630385792?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-19114168890864991622010-08-07T06:15:00.000-07:002010-08-07T06:41:01.956-07:00ആട്ടക്കാരിപ്പുല്ലിന്റെ <br />മൂർച്ചകളെ ഒഴിഞ്ഞൊഴിഞ്ഞ്, <br />എങ്കിലും ചിലന്തിവലപോലെ <br />തലങ്ങും വിലങ്ങും<br />മുറിവേറ്റ് നീറിനീറി,<br />വയനാടൻ കാറ്റിനോടൊപ്പം<br />കുന്നിറങ്ങുകയായിരുന്നു <br />ഞങ്ങൾ. <br /><br />പുല്ലിനിടയിൽക്കിടന്ന് <br />കാറ്റ് ഇക്കിളിപ്പെടുകയും <br />പുളയുകയും<br />ചിരിയ്ക്കുകയും<br />ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്ന <br />ഒരു വാടിയ <br />പശ്ചാത്തലത്തലത്തിലാണ്‌ <br />അവൾ <br />നിഗൂഢതകളൊന്നുമില്ലാതെ<br />പറഞ്ഞത് <br /><br />ഞാൻ <br />പലരേയാണ്‌ സ്നേഹിക്കുന്നത്, <br />ആരെല്ലാം <br />എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ <br />അവരെയെല്ലാം, <br />സത്യം പറയാമല്ലോ <br />എന്റെ സ്നേഹം നിനക്കോ <br />നിന്നെപ്പോലെ <br />മറ്റൊരാൾക്കോ വേണ്ടി മാത്രം<br />കരുതിവെയ്ക്കാനുള്ള <br />പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പമോ <br />വാട്ടമേൽക്കാത്ത റോസാപ്പുഷ്പമോ <br />മരണംവരെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട <br />ഒരേയൊരു പ്രാണനോ<br />ലംഘിക്കപ്പെടരുതാത്ത <br />വാഗ്ദാനമോ ഒന്നുമല്ല<br /><br />വളരെ <br />സുനിശ്ചിതമായ <br />ഒരു കാര്യം പറയാം: <br />നിന്നോടൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ <br />നിന്നെമാത്രം, <br />നിന്നോടൊപ്പം ശയിക്കുമ്പോഴും <br />കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചിങ്ങനെ <br />കുന്നിറങ്ങുമ്പോഴും <br />ഞാൻ നിന്നെമാത്രം <br />സ്നേഹിക്കുന്നു. <br /><br />എനിയ്ക്കു നിശ്ചയമില്ലാത്ത <br />മറ്റ് നേരങ്ങളിൽ <br />നീ ആരെയാണ്‌ <br />സ്നേഹിക്കുന്നതെന്ന് <br />നിനക്കു മാത്രമല്ലേ അറിയൂ <br /><br />ആ നേരങ്ങളിൽ <br />ഞാൻ ആരെയാണ്‌ <br />സ്നേഹിക്കുന്നതെന്നും <br />ആരോടൊപ്പമാണ്‌ നിമിഷങ്ങളെ <br />അലിയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നും<br />നിനക്കുമറിയില്ലല്ലോ <br /><br />അതുകൊണ്ട് <br />ഒരു നിശ്ചയമില്ലാത്ത <br />ഒരു നേരത്ത്<br />ഒരാൾക്ക് <br />മറ്റൊരാളെ <br />സ്നേഹിയ്ക്കുവാനാവില്ലെന്ന് <br />സന്ധ്യ കണ്ണടച്ചപ്പോൾ <br />ഞങ്ങൾ കുന്നിറങ്ങി<br />കൈയ്യിതളുകൾ <br />വിടർത്തി യാത്ര പറഞ്ഞു. <br /><br />ഞാൻ <br />കൈ വീശിക്കാണിച്ചപ്പോൾ <br />അവളും <br />കൈവീശിക്കാണിച്ചു. <br /><br />പിന്നെ <br />ഒരു നിശ്ചയവുമില്ലാത്ത <br />സമയത്തിനുള്ളിലേയ്ക്ക് <br />രണ്ടു പേരും <br />അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്തു, <br />പുസ്തകം മടക്കി വെയ്ക്കുമ്പോൾ <br />മുഴുവൻ വാക്കുകളും <br />അർത്ഥങ്ങളും<br />പെട്ടെന്നില്ലാതാകുന്നതു പോലെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1911416889086499162?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-31031960742200193052010-08-01T03:38:00.000-07:002010-08-01T03:41:09.133-07:00കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ <br />ഒറ്റവെട്ടിനുതന്നെ <br />കൊല്ലണം<br /><br />ഇതിപ്പോ <br />എന്തിനാണിങ്ങനെ<br />വേദനിപ്പിച്ച് വേദനിപ്പിച്ച് <br />മുള്ളിൽ കോർത്ത്<br />ചിരകുന്നത്,<br />പിഴിഞ്ഞ് പിഴിഞ്ഞ്<br />വെന്തപച്ചക്കറിയുടെ <br />ചൂടിലേക്കൊഴിക്കുന്നത്?<br /><br />എന്തിനാണ്‌ <br />മുനയുള്ള കത്തികൊണ്ട് <br />കൊത്തുകളാക്കുന്നതും <br />ഉപ്പും മുളകും ചേർത്തിങ്ങനെ <br />ചതച്ചരയ്ക്കുന്നതും<br /><br />എന്തിനാണ്‌ <br />ചൂടെണ്ണയിലിട്ട് <br />വറുത്തുകോരുന്നതും <br />മിക്സിയിലിട്ട് അരച്ചെടുക്കുന്നതും <br />രാവിലെ,ഉച്ചയ്ക്ക്,വൈകിട്ട്<br /><br />അതൊക്കെപ്പോട്ടെ <br />പാത്രത്തിൽ നിന്ന് കൈയ്യിട്ടുവാരി<br />ഒരു ദയവുമില്ലാതെ <br />എന്നെയിങ്ങനെ <br />ഓരോന്നു പറഞ്ഞ് <br />ചവച്ചരയ്ക്കാൻ <br />എന്തു ദ്രോഹമാണുണ്ണീ <br />ഞാൻ നിന്നോട് ചെയ്തത് <br /><br />കഴിച്ചു പോകുന്നതല്ലാതെ <br />ഒരുത്തരവും <br />ആരും പറയുന്നില്ലല്ലോ <br /><br />ശരി ശരി <br />ഇനിയും വരുമല്ലോ <br />ഓരോന്നും പറഞ്ഞ് നുണയാൻ <br />അച്ഛനും മക്കളും<br />കൈകഴുകി <br />രാവിലെ ,ഉച്ചയ്ക്ക് ,വൈകിട്ട്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3103196074220019305?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-14104313564930160912010-07-31T09:38:00.000-07:002010-07-31T12:23:57.770-07:00പണ്ട്<br />പാതകളിലൂടെ<br />നടക്കാനനുവാദമില്ലായിരുന്നു<br />എന്റെ പൂർവികർക്ക് <br /><br />ശപിക്കപ്പെട്ട <br />പാമ്പുകളെപ്പോലെ <br />അവർ ചെടികൾക്കും <br />മരങ്ങൾക്കുമിടയിലൂടെ <br />കരിയിലപ്പഴുതിലൂടെ <br />പതുമ്മിപ്പതുമ്മി <br />പുഴയിലേയ്ക്കോ <br />തൊടിയിലേയ്ക്കോ <br />ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് പോയിരുന്നു.<br /><br />പണ്ട് <br />മഴയും വെയിലും<br />വരുന്നതുപോലെ<br />അവർക്ക്<br />കുളങ്ങളിലേയ്ക്ക് <br />വന്നിറങ്ങാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. <br />നീർക്കോലിയോ <br />തവളയോ പരൽമീനോ ആയി <br />വേറൊരു ജന്മത്തിലാണ്‌ <br />അവർ കുളങ്ങളിൽ മുങ്ങി <br />നഷ്ടബോധം <br />കഴുകിക്കളഞ്ഞിരുന്നത്. <br /><br />കാറ്റും വെളിച്ചവും <br />പടികടന്നുചെല്ലുന്നതു പോലെ <br />അവർക്ക് ക്ഷേത്രപ്പടവുകൾ <br />ചവിട്ടിക്കയറാനാവില്ലായിരുന്നു.<br />പാറ്റയോ പഴുതാരയോ<br />പെരുച്ചാഴിയോ എണ്ണപ്പുഴുവോ ആയി<br />വേറെവേറെ ജന്മങ്ങളിൽ <br />അവർ <br />ശ്രീകോവിലിനുള്ളിൽ കടന്നാണ്‌<br />ദേവനെത്തീണ്ടിയിട്ട് <br />മടങ്ങിപ്പോയിരുന്നത്<br /><br />ദാ ഇപ്പോഴില്ലാത്ത <br />ആ വയൽച്ചാലിലാണ്‌ <br />എന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ അച്ഛനെ <br />തമ്പുരാക്കന്മാർ <br />പച്ചിലവളമായി<br />ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയത് <br /><br />മരംകൊത്തി തുളച്ച<br />ആ മണ്ടചീഞ്ഞ<br />തെങ്ങിൻ ചോട്ടിലാണ്‌<br />മുത്തച്ഛന്റെ ഒരു മരുമകനെ <br />ചോദ്യച്ചിഹ്നം പോലെ <br />കൊളുത്തിയിട്ട് <br />എളയതമ്പുരാൻ<br />എണ്ണപാർന്ന് <br />കത്തിച്ചത് <br /><br />ദാ <br />ആ ഇടവഴിയിൽ വെച്ചാണ്‌ <br />കാറ്റത്തിളകുന്ന<br />പെരുംപന്തൽ പോലെ <br />അന്തരീക്ഷത്തെ വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്<br />കുനുകുനെയുള്ള<br />കറുത്ത ലിപികളായി <br />തൊഴിലാളികളുടെ <br />ആദ്യത്തെ സമരപുസ്തകം<br />വെട്ടിത്തുറക്കപ്പെട്ടത്<br /><br />ഇപ്പോൾ <br />ഓർമ്മ മാത്രമായിക്കഴിഞ്ഞെന്ന് <br />തോന്നുന്ന <br />ആ പണ്ടുകാലത്താണ്‌ <br />ഒന്നു പിറക്കാൻ <br />കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്നാശിച്ച് <br />മുത്തശ്ശന്റെ തോളിലെ <br />ശീമക്കൊമ്പിന്റെ തുമ്പത്ത് <br />ഒരു പ്രതിഷേധചിഹ്നമായി <br />ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നത് <br /><br />മറ്റൊന്നുമല്ല<br />ഓർമ്മകളുടെ <br />ഈ പൊടിഞ്ഞ താളുകൾ <br />ഇങ്ങനെ പാറിയും പറന്നും <br />ശ്വാസം <br />മുട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതാണ്‌ <br />ഇപ്പോഴത്തെ <br />ആസ്മയ്ക്കു കാരണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1410431356493016091?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-62886229699068842852010-07-24T10:26:00.000-07:002010-07-24T10:26:27.350-07:00പാർട്ടിയിൽ നിന്ന്‌<br />പുറത്താക്കിയപ്പോൾ<br />സഖാവ്‌ കുഞ്ഞനന്തൻ<br />മറ്റൊരു ലോകം സാദ്ധ്യമാണോയെന്ന്‌<br />കള്ളുഷാപ്പിലിരുന്ന്‌ ആലോചിച്ചു.<br />കള്ളുഷാപ്പും<br />അവനെപ്പറ്റിത്തന്നെ ആലോചിച്ചു<br />ആലോചിച്ചാലോചിച്ച്‌<br />സഖാവ്‌ കുഞ്ഞനന്തനും<br />കള്ളുഷാപ്പിനും ദേഷ്യം വന്നു<br /><br />`പാർട്ടിയോട്‌ പോഹാൻ പറ`<br />കള്ള്‌ ഷാപ്പ്‌ കുഞ്ഞനന്തനോട്‌ പറഞ്ഞു<br />കുഞ്ഞനന്തൻ<br />സഖാവിന്റെ പുലിനഖം വിടർത്തി<br />കള്ളുഷാപ്പിനെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മി:<br /><br />കള്ളുഷാപ്പിനപ്പുറത്തെ വയലോരത്ത്‌<br />ഫണം വിരുത്തി നിന്ന വർഗ്ഗശത്രുക്കൾ<br />കുഞ്ഞനന്തന്റെ ഓരോ വാക്കും വരുന്ന വഴി നോക്കി<br />അക്ഷമരായി കാത്തു കിടന്നു<br /><br />`പാർട്ടിയെപ്പറ്റി നീയന്താ വിചാരിച്ചട്ക്കണത്‌,<br />പൊറത്താക്കിയാപ്പിന്നെ പാർട്ടി<br />ഒരു വഹയ്ക്കും കൊള്ളാത്ത പിണമാണെന്നോ`<br /><br />കള്ളുഷാപ്പിനും<br />വർഗ്ഗ ശത്രുക്കൾക്കും<br />അത്ഭുതം തോന്നി:<br />എത്രപേർ പുറത്താക്കപ്പെട്ട ശേഷം<br />ഇവിടെ വന്നിരുന്ന്‌ മൂക്കറ്റം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌<br />സഖാവ്‌ ചാമിയാര്‌, രാഘവൻ നായര്‌,<br />താമിയേട്ടൻ ഒക്കെ<br />എല്ലാരും പറഞ്ഞതെന്താ<br />ഒരു മഹാരാജ്യം<br />റിപ്പബ്ളിക്കുകളായി പിളർന്നു പോയ പോലെ<br />ഹൃദയം നുറുങ്ങിപ്പോയീന്ന്,<br />'ഇങ്ങനെ ഒരു ചതി ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലാന്ന്'<br />എന്നിട്ടിപ്പോ ഈ തീയച്ചെക്കനെന്താണ്‌ടാ<br />ഇങ്ങനെ പറയണത്!<br /><br />`ഓന്‌ വെഷമണ്ടാവും നായരേ`<br />ഒരു വഴിപോക്കനോട്‌ കള്ളൂഷാപ്പ്‌ പറഞ്ഞു:<br />'ക്ളാസില്‌ കേറാണ്ടും വീട്ടില്‌ പോവാണ്ടും<br />കൊറേ കൈല്‌ കുത്തീതല്ലേ<br />കൊടി പിടിച്ച ചെറുപ്പമല്ലേ<br />കൊള്ളിമിന്നിയ പ്രസങ്കമല്ലേ<br />വാളും പരിചേം പിടിച്ച ചേകോനല്ലേ<br />വെഷമണ്ടാവാതിരിക്കില്ല'<br /><br />കുഞ്ഞനന്തൻ<br />പിന്നേം കള്ളുഷാപ്പിനെ തുറിച്ചു നോക്കി<br />‘അല്ല നിങ്ങളെന്താ പാർട്ടിയെപ്പറ്റി<br />വിചാരിച്ചട്‌ക്കണത്‌,<br />ഒരാളെപ്പൊറത്താക്കിയാ<br />പാർട്ടി കട്ടേം പടോം മടക്കൂന്നോ,<br />ഇതേ പ്രസ്ഥാനം വേറ്യാ കുട്ട്യോളേ’<br /><br />കള്ളുഷാപ്പിന്റെ അത്ഭുതം<br />മേല്ക്കൂരപൊളിച്ച്<br />പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളി.<br />കണ്ണു തുറിച്ചും വാ പൊളിച്ചും അതങ്ങനെ നിന്നു.<br />വർഗ്ഗ ശത്രുക്കൾ നിരാശരായി<br />പത്തിമടക്കി<br />മാളത്തിലേയ്ക്കു തന്നെ മടങ്ങി<br /><br />കുഞ്ഞനന്തൻ<br />മറ്റൊരുലോകം സാദ്ധ്യമാണോ എന്ന്<br />കള്ളുഷാപ്പിലിരുന്ന് പിന്നെയും പിന്നെയും ആലോചിച്ചു<br />ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ<br />ആരൊക്കെയോ വന്ന്<br />കൈയ്യിലും കാലിലും പിടിച്ച് തൂക്കിയെടുത്ത്<br />എങ്ങ്ട്ടോ കൊണ്ടോയി<br /><br />ഒരിടവേളയ്ക്കു ശേഷം<br />മറ്റൊരു ലോകം<br />അവനു വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും<br />അതിൽ മലർന്നടിച്ചു കിടന്ന്<br />അവൻ സുഖമായി ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6288622969906884285?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-37399377691051261142010-07-22T09:35:00.000-07:002010-07-22T09:39:40.671-07:00മംഗല്യം <br />കഴിയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് <br />മെയ്ഡ് ഫോർ ഈച്ച് അദർ<br />എന്നെഴുതിയ,<br />ചുമർച്ചിത്രങ്ങളിൽ <br />കാണാറുള്ള മാതിരി <br />നല്ല ചേർച്ചയുള്ള <br />രണ്ടു പൂച്ചക്കുട്ടികളായിരുന്നു<br />അവർ<br /><br />പിന്നെ<br />കലാപങ്ങളുടെ <br />ഗൃഹപാഠങ്ങൾക്കിടയിലെവിടെയോ വെച്ച് <br />ഒരാൾ പൂച്ചയും<br />മറ്റേയാൾ എലിയുമായി മാറി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3739937769105126114?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-77558822729983824562010-07-22T08:58:00.000-07:002010-07-22T08:58:39.244-07:00ഒരുറുമ്പിന്റെ<br />വഴിത്താരപോലുമില്ലാത്ത <br />ശൂന്യതയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ<br />ആർക്കും തോന്നും<br />മരണം മറ്റെന്തിലേയ്ക്കോ ഉള്ള <br />വാതിലാണെന്ന്‌;<br />ശൂന്യതയിൽ നിന്ന്‌ <br />നിറവിലേക്ക്‌ <br />ആരോ വരച്ചുവെച്ച <br />ഒരു വാതിൽ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7755882272998382456?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-89552898549424328522010-07-22T08:49:00.000-07:002010-07-22T08:49:50.839-07:00ഞാനെഴുതിയ <br />ചില കവിതകൾ <br />നിർത്താതെകുരയ്ക്കുന്ന<br />പട്ടികളെപ്പോലെയാണ്‌ <br /><br />ഒരു കല്ലെടുത്തെറിയണമെന്ന് <br />ആർക്കും കൈതരിച്ചു പോകും <br /><br />എന്നാലും <br />ചിലർ പതുമ്മിപ്പതുമ്മി <br />മരമോ മതിലോ മറഞ്ഞ് <br />അതിനെ <br />ഒഴിഞ്ഞു പോകുന്നതാണത്ഭുതം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8955289854942432852?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-82467693674156192582010-07-18T00:32:00.000-07:002010-12-08T15:54:50.640-08:00രാവിലെച്ചായ കുടിച്ച് <br />പത്രവായനയും കഴിഞ്ഞ് <br />കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽ<br />മീശകറുപ്പിക്കുമ്പോഴും<br />ദേഹം എണ്ണയിട്ടുഴിയുമ്പോഴും <br />തീൻ മേശക്കരുകിലെത്തി<br />വിശക്കുന്നെന്നു <br />പറയുമ്പോഴും<br />തീർത്താലും തീരാത്ത<br />പരാതിയാണവൾക്ക്<br /><br />'ശരീരം ശരീരം <br />എന്നൊരു വിചാരമേയുള്ളു <br />ആത്മാവിനെപ്പറ്റി ഒരു ചിന്തയുമില്ല'<br /><br />പളുങ്ക് പാത്രത്തിൽ <br />ഉടൽ പോലെ വടിവൊത്ത<br />രണ്ടിഡ്ഡലികൾ വെച്ച് <br />സാമ്പാറും ചട്ട്ണിയുമൊഴിക്കുമ്പോൾ<br />അവൾ <br />പച്ചമുളകൊരിത്തിരി<br />കൊത്തിയരിഞ്ഞിട്ടപോലെ <br />പറഞ്ഞു.<br /><br />'എണ്ണതേച്ചും രോമം കറുപ്പിച്ചും <br />ഉണ്ണികളെപ്പോലെ <br />പരിപാലിക്കുന്ന ശരീരം <br />കണ്ണിലും കണ്ണാടിയിലുമേയുള്ളു. <br />മരിച്ചാൽ <br />ഇതൊക്കെ അഴുകി <br />മണ്ണും പൊടിയുമാകും <br />ആത്മാവ് മാത്രമാണ്‌ സത്യം ,<br />അതോർത്തോളൂ' <br /><br />എവിടുന്നു പഠിച്ചു <br />നീയീ തത്വശാസ്ത്രമെന്ന്<br />ഞാൻ സ്വാദിന്റെ ഓരോ വിരലും <br />മാറിമാറിയീമ്പി <br />ഏമ്പക്കം വിട്ടെഴുന്നേറ്റു<br /><br />കൈകഴുകി വരുമ്പോൾ <br />കുടിക്കാനുള്ള പാലും<br />തുടയ്ക്കാനുള്ള തോർത്തും നീട്ടി <br />അവൾ <br />ഒട്ടൊരു ശൃംഗാരം വരുത്തിച്ചോദിച്ചു<br /><br />എന്നാലുമെന്റെ പൊന്നേ<br />ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ <br />സത്യം പറയുമോ? <br />നിങ്ങളെന്നെങ്കിലും<br />ആത്മാവിനെപ്പറ്റി<br />ശരിക്കും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ? <br />കരിയിലും പുകയിലും മൂടി <br />മുറ്റമായമുറ്റത്തൊക്കെ ഓടി <br />അടുക്കളയിലും കുളിമുറിയിലും <br />കിടപ്പറയിലുമെല്ലാം പരന്ന <br />സർവ്വവ്യാപിയായ<br />ആത്മാവിനെപ്പറ്റി <br /><br />നീയെന്താ<br />വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാകാത്ത<br />കവിത പോലെ <br />ഇങ്ങനെ പുലമ്പുന്നതെന്ന് <br />ഞാനൊരു പുരുഷ വേഷമാടിയപ്പോൾ<br />അവൾ ധൃതിപിടിച്ച് <br />അടുക്കളയിലേയ്ക്കു തന്നെ<br />മറഞ്ഞ്<br />അരൂപിയായി<br /><br />അല്ലെങ്കിലും <br />ഈ വേദാന്തമൊക്കെ <br />നമ്മൾ ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് <br />പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണോ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8246769367415619258?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-90096672304613183172010-07-17T00:58:00.000-07:002010-07-17T00:58:48.213-07:00മൃഗമേ <br />അടിയന്തിരമായി ചിലതുണ്ട് <br />നീ അറിയേണ്ടത്:<br /><br />നിലവിളിക്കരുത് <br /><br />ഇരകൾക്ക്<br />പാടില്ല, <br />നഖങ്ങൾ<br />നീട്ടിവളർത്തുവാൻ <br /><br />അരുത് ദംഷ്ട്രകളും<br /><br />അറിഞ്ഞിരിക്കണം,<br />വ്യായാമം ചെയ്ത് <br />കൈകാലുകൾ <br />ഉരുട്ടിയുറപ്പിച്ചെടുക്കുന്നത് <br />മുള്ളാണിയിൽ തൂങ്ങി<br />നൂറുപിഴ മൂളേണ്ട<br />ഭയങ്കരപാപമാണെന്ന്<br /><br />പട്ടിണി കിടന്ന് <br />എല്ലും തോലുമാവാതെ <br />നോക്കണം <br /><br />ആഹാരമാകയാൽ<br />മാംസളമായിരിക്കണം <br />എപ്പോഴുമുടൽ വടിവുകൾ <br /><br />ഉത്തരവൊരെണ്ണം<br />കൂടിയുണ്ട് അവസാനമായി<br /><br />ഇരകളൊരിയ്ക്കലും<br />വേട്ടയ്ക്കിറങ്ങരുത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-9009667230461318317?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-72678125735088806202010-07-10T08:13:00.000-07:002010-07-10T08:13:32.339-07:00ഉച്ചയ്ക്ക് <br />ഹൗസിങ്ങ് കോളനിയിലെ <br />വീടിന്റെ <br />ബാൽക്കണിയിലിരിക്കുമ്പോൾ <br />ഞാനൊരു <br />ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളായി മാറും,<br />ചിലപ്പോൾ<br /><br /><br />അവിടെയിരുന്നാൽ <br />അടുത്തവീട്ടിലെ <br />ജനൽ വഴി<br />കൈ നീട്ടും <br />ചുവപ്പുവളകളിട്ട <br />പുതുപ്പെണ്ണിനെപ്പോലെ <br />നെയ്മീൻ കറിമണം<br /><br /><br />മറ്റൊരു <br />മട്ടുപ്പാവിൽ നിന്ന് <br />ഒളികണ്ണുകൊണ്ടൊരു <br />ചൂണ്ടയിടും<br />പട്ടുചേലചുറ്റിയോ <br />ദാവണിയിട്ടോ <br />നല്ല കായത്തിന്റെയും <br />മുരിങ്ങക്കായുടേയും മണമുള്ള <br />സാമ്പാർ. <br /><br />വേറൊരു <br />ലിവിങ്ങ് റൂമിന്റെ <br />വിടവിലൂടെ<br />അരിച്ചരിച്ച് പുറത്തേക്കൊഴുകും<br />തട്ടമിട്ടു വിയർത്ത<br />ബിരിയാണി ഗന്ധം<br /><br /><br />ഇനിയൊരു<br />കിളിവാതിലിലൂടെ<br />ചെടികളേയും <br />മരങ്ങളേയും തഴുകി <br />പെട്ടെന്നു പറന്നെത്തും <br />കുരുമുളകും <br />കറുവാപട്ടയും <br />വെള്ളൂള്ളിയും<br />നന്നായരഞ്ഞു ചേർന്ന, <br />കുരിശുമാലയിട്ട് <br />കുമ്പസാരിച്ചോളാമെന്നു<br />പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന,<br />ഇറച്ചി വറുക്കുന്ന മണം<br /><br /> <br />പിന്നെയുള്ള <br />എല്ലാ വീടുകളിൽ നിന്നും <br />ഫ്രിഡ്ജിന്റെ വാതിൽതുറന്നു <br />മേശപ്പുറത്തേക്കു വരും<br />എന്റെ വീട്ടിലെ <br />ചോറിന്റേയും കറിയുടേയും<br />തണുത്തുപഴകിയ<br />ഗന്ധങ്ങൾ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7267812573508880620?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-40892400533138110532010-07-06T05:03:00.000-07:002011-03-13T22:57:15.988-07:00എത്ര ചവിട്ടിക്കൂട്ടിയിട്ടും<br />ചുരുട്ടിയെറിഞ്ഞിട്ടും <br />പുറത്തുപോകാതെ<br />ഉള്ളിലൊരു പൂച്ചയുണ്ട് <br />വല്ലാതെ <br />ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് <br />ശ്വാസം മുട്ടിച്ച്.....<br /><br />പണ്ട് <br />സ്കൂളിൽ നിന്നുള്ള <br />പാതയോരത്ത് <br />മ്യാവൂ മ്യാവൂ എന്നൊരു <br />ക്ഷണക്കത്തുമായി <br />അരുമയായി നില്ക്കുമായിരുന്നു. <br /><br />വഴിയോരത്തെ <br />ടാപ്പിൽ നിന്ന് <br />വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോൾ <br />സ്നേഹത്തിന്റെ നനവു കൊണ്ട് <br />കാലുരണ്ടും <br />നക്കിത്തുടയ്ക്കുമായിരുന്നു. <br /><br />എന്നിരുന്നാലും<br />പൂച്ചകളെ <br />എനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നില്ല;<br />അതിന്റെ പതുമ്മിപ്പതുമ്മിയുള്ള വരവും<br />വല്ലാത്ത അരുമഭാവവും <br />സ്ത്രീകളുടേതുപോലുള്ള <br />കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞുള്ള കീഴടങ്ങലും <br />പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന <br />വിളയാട്ടങ്ങളും <br />ഒന്നും<br /><br />ദേഹത്തുകയറാൻ<br />വരുമ്പോഴൊക്കെ <br />ഞാനതിനെ ചുരുട്ടിയെടുത്ത്<br />ദൂരേയ്ക്കെറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് <br />അപ്പോഴൊക്കെ <br />അതിന്റെ നീലക്കണ്ണുകളിൽ <br />പൂർവജന്മത്തിലെ <br />ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചുതീരാത്ത<br />പ്രണയദാഹം<br />ഓളം വെട്ടിയിരുന്നു. <br /> <br />കാമുകൻ ചതിച്ചുകൊന്ന<br />ഒരിംഗ്ളീഷ് മദാമ്മയുടെ <br />ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന <br />ആഴമുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />എങ്കിലും പൂച്ചകളെ <br />എനിക്കുവെറുപ്പായിരുന്നു, <br />പരിഭവത്തിന്റെ ചായം പൂശിയാലും<br />പൊടുന്നനെ<br />ആക്രാമകമായി <br />നീണ്ടുവരുന്ന <br />പല്ലും നഖങ്ങളും കാരണം,<br />മീൻമണമോ പാൽമണമോ ഉള്ള<br />മീശകാരണം <br /><br />വേശ്വേടത്തിയുടെ <br />കല്യാണത്തിന്‌ <br />ഉരുളിനിറയെ<br />വെച്ചുണ്ടാക്കിയപായസത്തിൽച്ചാടി<br />കല്യാണമാകെ <br />അലങ്കോലമാക്കിയപ്പോൾ <br />ചെല്ലപ്പേട്ടൻ <br />അതിനെ അപ്പോത്തന്നെ<br />ചാക്കിലിട്ട് കല്ലുകെട്ടി <br />കുറച്ചകലെയുള്ള <br />പൊട്ടക്കിണറ്റിലിട്ടു. <br /><br />വെള്ളത്തിലേക്ക്<br />വീഴുന്ന വീഴ്ചയിൽ <br />മ്യാവൂ മ്യാവൂ എന്ന് <br />കണ്ടുനിന്നവരുടെ കരളിലള്ളിപ്പിടിച്ചു. <br /><br />അവിടെക്കിടന്ന് <br />ശ്വാസം മുട്ടി ശ്വാസം മുട്ടി <br />സ്നേഹത്തിന്റെ നാവുകൊണ്ട് <br />വെള്ളത്തിന്റെ കാലുകൾ <br />നക്കിത്തുടച്ചിരിക്കണം. <br /><br />കല്യാണപ്പുലർച്ചക്ക് <br />വേശൂനെക്കാണാനില്ല <br />വേശൂനെക്കാണാനില്ല <br />എന്ന് കൈകാലുകൾ ഞെട്ടിയുണർന്ന് <br />മാനത്തും മരത്തിലും <br />കുണ്ടിലും കുളത്തിലും <br />ബഹളമയമായി <br />ചടപടാന്ന് ചാടിനടക്കുമ്പോൾ<br /><br />വാടിയ പ്രകാശത്തിനു താഴെ<br />പൊട്ടക്കിണറിനു ചുറ്റും<br />കണ്ണീരുവീണ്‌ പടർന്ന <br />മഷിവട്ടം പോലെ<br />അനേകമാളുകൾ <br />തിങ്ങിക്കൂടി <br />നില്പുണ്ടായിരുന്നു <br /><br />നീലക്കണ്ണുള്ള<br />ആ പൂച്ചയെ<br />ഞാനെത്രവട്ടം <br />കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്‌<br />വേശ്വേടത്തിയുടെ മടിയിൽ <br /><br />ഇരുൾമുടികൾ വീണ<br />ആഴത്തിന്റെ <br />മടിത്തട്ടിലെവിടെയെങ്കിലുമൂണ്ടോ<br />ആ നീലക്കണ്ണുള്ള പൂച്ച?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-4089240053313811053?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-91375912229566328622010-07-05T03:07:00.000-07:002010-07-05T03:07:23.383-07:00ഒളിപ്പിച്ചു<br />വെയ്ക്കുന്നതൊന്നും<br />പിന്നെനോക്കിയാൽ കാണില്ല,<br />ഏതോ ഒരു കള്ളൻ <br />ഹൃദയത്തിനുള്ളിലുമുണ്ട്‌<br /><br />അടങ്ങടങ്ങെന്ന്<br />എത്രവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടും<br />വിജയങ്ങളിൽ <br />അനുസരണയില്ലാതെ <br />രക്തത്തിന്റെ തിരമാലകളിലേറി<br />നീ തുള്ളിയിട്ടും <br />തുളുമ്പിയിട്ടുമുണ്ട്<br /><br />അപജയങ്ങളിൽ<br />ചില അറകളടച്ച് <br />മൗനത്തിന്റെ<br />ദീർഘപാതാളങ്ങളിലേക്ക് <br />വഴുതി വീണിട്ടുമുണ്ട് <br /><br />എങ്കിലും <br />ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതൊന്നും <br />കാണാതാകുമ്പോൾ <br />ഞാൻ ശരിക്കും <br />നിന്നെത്തന്നെ സംശയിക്കുന്നു<br /> <br />ചിലതെല്ലാം <br />നിനക്ക്<br />അറകളിലങ്ങുമിങ്ങും <br />ചിതറിയിടാമായിരുന്നു:<br /><br />സ്നേഹത്തിന്റെ <br />അരിഭക്ഷണശകലങ്ങൾ,<br />ശൂന്യതയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് <br />ജീവിതത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് <br />വലിച്ചു കയറ്റിയ<br />ബലിഷ്ഠമായ<br />കൈപ്പത്തികളിയിലെ <br />സൗഹൃദരേഖകൾ,<br /><br />കണ്ണുനിറഞ്ഞ് വാങ്ങിയ<br />നിത്യമായ വീടാക്കടങ്ങൾ,<br /><br />കുഞ്ഞുകൂട്ടുകാരിയുടെ<br />ചുവന്ന റിബ്ബണും<br />പൊട്ടിയ <br />പച്ചനിറമുള്ള കുപ്പിവളകളും,<br /><br />പിറക്കാതെ പോയ <br />പെങ്ങൾക്കു വേണ്ടി <br />മനസ്സിൽ തുന്നിത്തുന്നിയിട്ട<br />നിറം മങ്ങാത്ത കുഞ്ഞുടുപ്പുകൾ,<br /> <br />അമ്മയുടെ<br />വിയർപ്പും കരിമണവുമുള്ള<br />ഒരുമ്മ,<br /><br />അച്ഛന്റെ <br />നിശ്ശബ്ദശാസനകൾ, <br /><br />അനുജന്റെ ഹൃദയത്തിൽ <br />പച്ചകുത്തിക്കൊടുത്ത <br />മരിക്കരുതാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ, <br /><br />അവളുടെ ചുണ്ടിൽനിന്ന്<br />ആരുമറിയാതെ കവർന്നെടുത്ത<br />പ്രണയമധുരങ്ങൾ,<br /> <br />ഒടുവിൽ <br />വിശപ്പിലും ദാഹത്തിലും<br />ദഹിപ്പിക്കുന്ന അപകർഷതയിലും <br />ഉള്ളുപൊള്ളിക്കലങ്ങിയ <br />തിങ്കൾ മുതൽ തിങ്കൾ വരെയുള്ള <br />ദിനരാത്രങ്ങൾ<br /><br />ഒരു തെളിവും ബാക്കി വെയ്ക്കാതെ<br />എവിടെയാണവയെല്ലാം<br />നീ കുഴിച്ചു മൂടിയത്?<br /><br />ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതെല്ലാമിങ്ങനെ<br />കാണാതാകുമ്പോൾ <br />ഹൃദയമേ <br />ഞാൻ ശരിക്കും <br />നിന്നെത്തന്നെ സംശയിക്കുന്നു<br /><br />ആരാണ്‌ നിന്നെ <br />എനിക്കെതിരെ തിരിച്ചുവിട്ടിരിക്കുന്നത്?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-9137591222956632862?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-26294514764349742672010-06-25T06:22:00.000-07:002010-06-25T06:22:12.395-07:00പോകുന്നവരേ<br />ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കണേ, <br />ഞാനെന്നൊരുത്തനെ <br />വഴിയിലെവിടെയെങ്കിലും<br />കണ്ടാൽ<br />അവനെയും കാത്ത് <br />ഒരുവനിവിടെയിരുന്ന് <br />വല്ലാതെ മുഷിയുന്നുണ്ടെന്ന് <br />ഒന്നു പറഞ്ഞറിയിക്കണേ<br /><br />ചന്തയിലാണെങ്കിൽ<br />ഗുണ്ടകളോടൊപ്പം <br />വാതു വെയ്ക്കുകയോ <br />വാളെടുക്കുകയോ <br />ആവണം<br /><br />നേതാക്കളോടൊപ്പമാണെങ്കിൽ<br />പുച്ഛത്തോടെ <br />കാലിന്മേൽ കാലേറ്റി <br />ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും. <br /><br />ബുദ്ധിജീവികൾക്കിടയിലാണെങ്കിൽ <br />ഉച്ചത്തിലുച്ചത്തിൽ <br />സംസാരിക്കും <br /><br />കവികളോടൊപ്പമാണെങ്കിലോ<br />മൗനം പൂണ്ട് <br />ഗൗരവത്തിന്റെ നിഴൽ കൊണ്ടൊരു <br />മറയിട്ട് <br />ഗൂഢത നടിച്ച് <br />നിൽക്കും <br /><br />കൂട്ടുകാർക്കിടയിലാണെങ്കിൽ<br />ആരെയെങ്കിലും <br />പരിഹസിച്ച് <br />ചിരിക്കുകയാവും<br /><br />ചിലപ്പോൾ<br />പ്രിയതമയോടൊപ്പം<br />ആണൊരുത്തനാണെന്ന മട്ടിൽ <br />ഞെളിഞ്ഞ് നിവർന്ന് <br />നടക്കുകയാവും <br /><br />മറ്റൊരുത്തിയോടൊപ്പമാണെങ്കിൽ<br />പാലിലിട്ടപഞ്ചസാരയായി<br />അവളിൽ തന്നെ <br />അലിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ടാവും<br /><br />അതുകൊണ്ട് <br />പോകുന്നവരേ<br />ഒന്നു ശ്രദ്ധിക്കണേ <br /><br />അവന്റെ ചെകിട്ടത്ത് <br />ഒന്നു കൊടുത്തിട്ട് <br />ഇവിടെയൊരാൾ <br />ഇപ്പോ വരാമെന്നു പറഞ്ഞുപോയ<br />അവനെയും കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് <br />മണിക്കൂറ്‌ കുറേയായെന്ന്<br />ഒന്നു പറഞ്ഞറിയിക്കണേ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2629451476434974267?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-80548357709481135992010-06-19T23:40:00.000-07:002010-06-19T23:40:08.306-07:00ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ<br />പെട്ടെന്നു തകർന്നടിയുന്ന<br />പുരാതന <br />നഗരം<br />പോലെയാണ്‌ <br />ഭ്രാന്ത് <br /><br />സമയം നഷ്ടപ്പെട്ട<br />തകർന്ന ഘടികാരമായും <br />ചിലപ്പോളത് <br />ഇളകി<br />ഉള്ളിലേക്കു മറിഞ്ഞു വീഴും<br /><br />കനത്ത<br />മഴച്ചുരുളുകൾക്കപ്പുറത്തുനിന്ന്<br />മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ<br />ദ്രുതം ദ്രുതമെന്ന് <br />കാലിട്ടടിക്കുന്ന കാറ്റുപോലെ<br />അത്<br />നെറ്റിയിലെ<br />അദൃശ്യമായ സുഷിരത്തിലൂടെ <br />തണുപ്പിന്റെ <br />കൂർത്ത സൂചികളൂമായി <br />ഉള്ളിലേക്കടിച്ചു കയറും <br /><br />ശിരസിന്റെ പിൻമടക്കുകളിൽ <br />കനത്ത ബൂട്ടിട്ട് ചവിട്ടും,<br />ആത്മനിന്ദയുടെ<br />പൊലീസുകാർ. <br /><br />നിലവിളിക്കുമ്പോൾ <br />ഇരുമ്പുപാളികളിട്ടടച്ച മുറി<br />നടുങ്ങുന്നതും <br />ചുമരുകൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ<br />സ്തംഭിക്കുന്നതും <br />തറയോടുകളുടെ ശിരസ്സുകൾ <br />പൊളിയുന്നതും <br />അറിയാമെനിയ്ക്ക്. <br /><br />പിന്നെ<br />ഭ്രാന്ത് പുഴുക്കളെപ്പോലെയാകും<br />ചില നേരങ്ങളിൽ;<br />എത്ര ഇഴഞ്ഞാലും <br />അതൊരിടത്തും <br />എത്തിച്ചേരുകയില്ല. <br /><br />അകംപുറം മറിച്ചിട്ട <br />ഒരറവുമാടിന്റെ <br />ഉരിഞ്ഞെടുത്ത തൊലി പോലെ<br />ചോരയിറ്റുന്നഭ്രാന്ത് <br />എന്നെ മുറിയുടെ<br />ഒരു മൂലയിലെവിടെയെങ്കിലും<br />ചുരുട്ടിക്കൂട്ടിയിടും <br /><br />അപ്പോഴൊക്കെ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട്:<br /><br />ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ <br />വിചാരണചെയ്യുന്ന<br />കണ്ണാടിയുടെ <br />കോടതിക്കുള്ളിൽ കടന്ന് <br />പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന <br />ഒരു ചാവേറാവണമെന്ന് <br /><br />എന്നെത്തന്നെ<br />രണ്ടോ നാലോ ആയി <br />ഛേദിച്ചിട്ടൊരു <br />വിരുന്നുമേശ ഒരുക്കണമെന്ന് <br /><br />എങ്ങനെയെങ്കിലും <br />അവളുടെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ കടന്ന്<br />സ്നേഹത്തിന്റെ <br />എല്ലാ രഹസ്യരേഖകളും<br />മോഷ്ടിക്കണമെന്ന്<br /><br />വഞ്ചനയുടെ <br />എല്ലാമുറിവുകളും തുറന്നു വെച്ച്<br />ഈച്ചകൾക്കുള്ള ആഹാരമാകണമെന്ന്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8054835770948113599?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-2468386152598631912010-06-06T07:16:00.000-07:002010-06-07T00:45:20.246-07:00മുപ്പത്തഞ്ചിന്റെ സമ്മർദ്ദം<br />അണപൊട്ടിയപ്പോൾ <br />ചന്ദ്രിക വാങ്ങീ <br />പുത്തനാമൊരു മൊബൈൽ ഫോൺ<br />ചുവന്നതുദ്ധൃതം.<br /><br />( എന്തുവന്നാലും <br />എനിയ്ക്കാസ്വദിക്കണം <br />മുന്തിരിച്ചാറുപോലുള്ളൊരീ ജീവിതം <br />എന്നൊരു റിങ്ങ് ടോൺ) <br /><br />ഇടയ്ക്കിടക്കവൾ <br />ചുണ്ടോടു ചേർത്തുപകർന്നൂ<br />വികാരവിവശം<br />വാക്കുകൾ ,<br />ഉമിനീർ, <br />നിശ്വാസങ്ങൾ, <br />അടക്കം പറച്ചിലുകൾ : <br />മൊബൈൽ സംഭോഗ- <br />രതിസുഖ സീൽ ക്കാരങ്ങൾ. <br /><br />മാറിമാറി <br />ചെവിയിൽ വെച്ചവൾ കേട്ടൂ <br />സ്നേഹത്തിന്റെ ബീജങ്ങൾ <br />നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന <br />കടലിന്റെ ആരവങ്ങൾ.<br /><br />ത്രസിച്ചു വിവശമായുടൽ<br />അണിയിച്ചൊരുക്കീ പുരികങ്ങൾ <br />ചായമിട്ടണിയിച്ചു ചുണ്ടുകൾ <br />ശരീര മാളികയാകെയും<br />കസ്തൂരി ജലധാരയിൽ <br />കഴുകിത്തുടച്ചിട്ടു. <br /><br />തന്നോടൊപ്പം<br />കൂടെക്കൊണ്ടുപോയ്ക്കാണിച്ചു <br />നഗരം,തുണിക്കട <br />സിനിമാ-ഭക്ഷണശാലകൾ,<br />അടുക്കള ,ബാല്ക്കണി ഒക്കെയും <br /><br />ഉറങ്ങുമ്പോൾ <br />നെഞ്ചിലോ തലയോടു ചേർത്തോ <br />വിശ്വസ്തതയോടെ <br />കൂടെക്കിടത്തി.<br /><br /><br />അപ്പോഴും <br />മുറിയിലൊരു മൂലയിലുണ്ട് <br />പഴയ ലാന്റ്ഫോൺ, <br />കൂടെക്കൊണ്ടുനടക്കാൻ കൊള്ളാത്ത<br />മദ്ധ്യവയസ്കനെപ്പോലെ,<br />ആരുകണ്ടാലും <br />ആരാണച്ഛനാണോ <br />എന്നു ചോദിപ്പിക്കും വിധം <br />നരച്ച് ചാരനിറമാണ്ട്. <br /><br />വല്ലപ്പോഴും മാത്രം<br />ഞെട്ടിയുണർന്ന് <br />വിഫലരതിപോലെ ഗർജ്ജിച്ചും <br />പിന്നെ വാടിത്തളർന്ന് <br />ഭൂതകാലത്തിന്റെ <br />മണികിലുക്കങ്ങൾ മാത്രം ശ്രവിച്ചും <br />പഴയതെല്ലാം പിന്നെയും സ്രവിപ്പിച്ചും <br />ഒട്ടും റൊമാന്റിക്കല്ലാത്ത <br />ഒരു യന്ത്രമായി.<br /><br />റെയ്ഞ്ചില്ലാത്തപ്പോൾ മാത്രം <br />മടിച്ചു മടിച്ചു <br />കൈയ്യിലെടുത്ത് <br />പലതും പറഞ്ഞ് <br />കളിപ്പിക്കാനൊരെണ്ണമായി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-246838615259863191?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-88837449508414295612010-05-25T23:08:00.000-07:002010-05-26T06:45:09.554-07:001<br />ലളിതമായതെല്ലാം <br />ഹാസ്യമാകുന്നതുകൊണ്ടാവാം <br />നീ എന്റെ ജീവിതത്തിനു<br />മുന്‍പിലിരുന്ന്‌ <br />ഇങ്ങനെ <br />അറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നത്‌. <br /><br />(നമ്മുടേത്‌ തീര്‍ച്ചയായും <br />ഡെന്റിസ്റ്റുകള്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്ന <br />ജീവിതം തന്നെ! )<br /><br />2<br />സങ്കീര്‍ണ്ണമായതെല്ലാം<br />ഭയാനകമായതുകൊണ്ടുമാവാം<br />ഞാനിങ്ങനെ <br />നിന്റെ രൂപാന്തരങ്ങള്‍ ക്കു മുന്‍പില്‍ <br />ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്‌? <br /><br />3<br />ടോയ്‌ലറ്റിലെ<br />ഭീകരജീവികള്‍ <br />അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും <br />അതിനൊരു സുഗന്ധമുണ്ടാകുകയും<br />ചെയ്യുന്നത്‌ <br />പുതിയൊരു കാര്യം തന്നെ<br /><br />4 <br />വെളിക്കിരുന്നു ശീലിച്ചവര്‍ക്ക്‌ <br />അകത്തിരുന്ന്‌ ശീലിക്കാന്‍ <br />പറ്റിയ പ്രതാപത്തില്‍ <br />സ്പോണ്‍സേര്‍ഡ്‌ <br />പ്രോഗ്രാമുകളായി<br />ജീവിതം ചിത്രീകരിച്ച പ്രതിഭയെ<br />നാമെന്നാണവോ <br />സ്റ്റേജ് ഷോയില്‍ കണ്ടുമുട്ടുക? <br /><br />5<br />നമുക്കു നമ്മള്‍തന്നെ <br />പൂച്ചെണ്ടുകള്‍<br />കൊടുക്കുന്ന ചടങ്ങില്‍<br />ആരാവും <br />കൈയ്യടിക്കാന്‍ ബാക്കിയുണ്ടാവുക ? <br /><br />6<br />ആരുടെ<br />ഇവെന്റ് മാനേജ്മെന്റാണ്‌ <br />ഈ ജീവിതമെല്ലാം!<br /><br />7<br />എപ്പിസോഡുകളുടെ<br />ഇടവേളകള്‍ക്കിടയില്‍<br />ഏതു കമ്പനിയുടെ പാഡിലേക്കാണ്‌ <br />പാഴായ ജീവിതങ്ങളുടെ രക്തം <br />വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8883744950841429561?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-51526698608549521042010-05-24T07:40:00.000-07:002010-05-25T03:17:46.616-07:00എന്റെ<br />ജീവന്റെ കൂട്ടിലാണ്‌ <br />നിന്നെ അടച്ചിട്ടത് <br />എന്നതിനാല്‍ <br />ക്ഷമാപണം<br /><br />ഇതിന്റെ <br />ഇരുമ്പഴികള്‍ തകര്‍ക്കാതെ <br />നിനക്കൊരാകാശത്തേക്കും <br />പറക്കാനാവില്ല<br /><br />നിന്റെ കൊക്കു കൊണ്ട് <br />എന്റെ ഹൃദയം, <br />നിനക്കായ് ദഹിച്ച കരള്‍, <br />നിന്നെപ്പുണര്‍ന്നു തളര്‍ന്ന കൈകള്‍,<br />ഓരോ ഇരുമ്പഴികളുമങ്ങനെ <br />കൊത്തിക്കൊത്തി <br />വേര്‍പെടുത്തുക <br /><br />മുറിഞ്ഞുപോകട്ടെ <br />എന്റെയീ<br />ജീവന്റെ കൂട്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5152669860854952104?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-75238528809624456092010-05-24T07:26:00.000-07:002010-05-24T08:20:13.210-07:00ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് <br />ദിവസവും <br />രാവിലെ നുള്ളും <br /><br />അപ്പോഴൊക്കെ<br />കോരിത്തരിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല!<br /><br />പക്ഷേ <br />സന്ധ്യക്ക് <br />പാത്രമെല്ലാം കഴുകാന്‍ <br />ഓവുചാലിലേക്ക് കുടയുമ്പോള്‍ <br />ഇഷ്ടമെന്ന വാക്ക് <br />എച്ചിലിനോടൊപ്പം വീഴുന്നതു കണ്ട്<br />ഒരിക്കലും സങ്കടപ്പെട്ടിട്ടില്ല <br /><br />എന്തിനാണ്‌ ?<br /><br />ഇഷ്ടമാണെന്ന് <br />ഒരിക്കലെങ്കിലും പറഞ്ഞല്ലോ, <br />അതുമതി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7523852880962445609?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-51246829455581633492010-05-11T02:52:00.000-07:002010-05-21T01:17:26.875-07:00മരവും കൂടും <br />മറ്റാരോ ഏറ്റെടുത്തപ്പോള്‍ <br />കിളി മക്കളെ തന്നോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ <br />തന്നോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ <br />വിഷാദചിന്തകളുടെ<br />മറ്റൊരാകാശത്തിലേക്ക്‌<br />ചിറകടിച്ചു<br /><br />`ആരാണീ <br />മഴമരങ്ങളുടെ വേരുകള്‍ <br />മണ്ണില്‍ നിന്ന്‌ പിഴുതെടുത്തത്‌?`<br /><br />`ആരാണീ <br />മുടിക്കൊമ്പുകള്‍ <br />ചീകിച്ചീകി ശൂന്യമാക്കിയത്‌?` <br /><br />`ആരാണീ വിരല്‍ച്ചില്ലകള്‍ <br />മുറിച്ച്‌ മുറിച്ച്‌ <br />ചോര വീഴ്ത്തിയത്‌?`<br /><br />`മരത്തോല്‍ ചീന്തിയെടുത്ത്‌ <br />ഉടലിനെ ഇങ്ങനെ<br />തലകീഴായി <br />കെട്ടിത്തൂക്കിയിരിക്കുന്നതാരാണ്‌?`<br /><br />കിളിയുടെ വിചാരങ്ങള്‍<br />വിറയാര്‍ന്ന ചോദ്യങ്ങളില്‍ <br />കറ്റാടി മരങ്ങളായി <br /><br />അതിന്റെ ആകുലതകള്‍ <br />നിയന്ത്രണം വിട്ട കാറ്റും <br />കണ്ണുകാണാത്ത തിരമാലകളുമായി. <br /><br />ഞാനുറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ <br />പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചൂട്‌ <br />അന്തരീക്ഷത്തില്‍ <br />വിയര്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും<br />അവിചാരിതമായിട്ടാണ്‌<br />`ഇനി ഞങ്ങളോടൊപ്പം<br />നീയുമുണര്‍ന്നിരിക്കുക എന്ന്‌` <br />കിളികള്‍ എന്റെ കിടക്ക കത്തിച്ചു കൊണ്ട്‌ <br />വീട്ടിലേക്ക്‌ പറന്നു വന്നത്. <br /><br />ഇതാണിനി കൂടെന്ന്‌ <br />അവയെല്ലാം <br />ചെവിയിലേക്കു ചേക്കേറി. <br /><br />ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരമര്‍ഷം <br />കണ്ണുതിരുമ്മി <br />ഇനി ഉണരാതെവയ്യെന്ന്‌ <br />പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു <br /><br /><br /><br /><br /><br />*ഭൂമിക്കും പരിസ്ഥിതിക്കും വേണ്ടി പോരാടുന്നവര്‍ക്ക്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5124682945558163349?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-80147955834538547772010-05-09T06:47:00.000-07:002010-05-09T06:47:09.256-07:00ഓർമ്മയിലുണ്ട്‌ <br />പലതരം മണങ്ങൾ <br /><br />കണ്ടും കേട്ടും<br />രുചിച്ചും <br />തൊട്ടുമറിഞ്ഞ <br />പലതരം മണങ്ങൾ <br /><br />കഥപറയുമ്പോൾ <br />മുത്തശ്ശന്റെ വായിലുണ്ടായിരുന്നു <br />കേൾക്കാൻ കഴിയുന്ന <br />ഒരു തരം മണം<br /><br />ഈമ്പിയീമ്പിക്കുടിച്ചിട്ടും<br />തീർന്നിരുന്നില്ല<br />ചെറുബാല്യത്തിലെ <br />മധുമാമ്പഴ മണങ്ങൾ <br /><br />കണ്ടുകണ്ട് <br />മതിമറന്നിട്ടുണ്ട് <br />കളിമുറ്റത്തും<br />അയൽത്തൊടിയിലും<br />അപരിചിതയിടങ്ങളിലും വിടർന്ന<br />പൂമണങ്ങൾ <br /><br />എത്രവട്ടം <br />കെട്ടിപ്പിടിച്ചെന്നിലേക്കൊതുക്കിയുട്ടുണ്ട് <br />ഞാനവളിലെ <br />പുളയുന്ന മണങ്ങളെ<br /><br />എങ്കിലും <br />ഒരു മണം മാത്രം <br />മണമായിത്തന്നെ <br />പ്രസരിക്കുന്നുണ്ട് ചുറ്റിലും <br /><br />മറ്റൊന്നിലും കലരാതെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8014795583453854777?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-52856895860154514492010-05-08T02:34:00.000-07:002010-05-08T02:34:34.689-07:00പൂച്ചക്ക്‌ <br />പട്ടിയെ വെറുപ്പാണ്‌. <br />മുറ്റത്തും തൊടിയിലും<br />യജമാനന്റെ പൃഷ്ഠത്തിനുപിന്നിലും <br />സദാ വാലാട്ടി <br />ഒരു വ്യക്തിത്വവുമില്ലാതെ<br />നാണം കെട്ട <br />ഒരേ നടപ്പു തന്നെ <br />വല്ലപ്പോഴും ഓർമ്മതെറ്റി <br />ബൗ ബൗ എന്ന്‌ <br />വർഗ്ഗബോധത്തോടെ <br />കുരച്ചെങ്കിലായി <br /><br />പട്ടിക്ക്‌ <br />പൂച്ചയെ പുച്ഛമാണ്‌ .<br />അടുപ്പിൻ ചോട്ടിലും <br />മീൻ വെട്ടുന്നിടത്തും <br />യജമാനത്തിയുടെ അരക്കെട്ടിലും<br />അതേ മണം പിടിച്ചുള്ള <br />കാത്തിരിപ്പുതന്നെ.<br />വല്ലപ്പോഴും <br />നാവുപിഴച്ച്‌ <br />മ്യാവൂ മ്യാവൂ എന്ന്‌ <br />സ്വത്വബോധത്തോടെ<br />വംശസ്മൃതിയുണർന്ന്‌ <br />കരഞ്ഞെങ്കിലായി <br />­<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5285689586015451449?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-34538612311235759052010-04-30T03:17:00.000-07:002010-04-30T03:17:08.981-07:00ഇത് <br />വല്ലാത്തൊരു ഗ്രാമം തന്നെ! <br /><br />ഇപ്പോഴും <br />വായിക്കുകയും <br />എഴുതുകയും<br />സ്വപ്നം കാണുകയും ചെയ്യുന്ന <br />ചെറുനഗരങ്ങളുണ്ടാവാം<br />പതിവ്രതയെപ്പോലെ<br />ഇങ്ങനെ<br />ഒരു ഗ്രാമമുണ്ടാവുമോ? <br /><br />പഴയ ചെമ്മൺ പാത കൊണ്ട് <br />കീറസ്സാരിയുടുത്ത് <br />നിറഞ്ഞകുളങ്ങൾ കൊണ്ട് <br />കണ്ണൊക്കെ വിടർന്ന് <br />വേലിപ്പുറത്തെ ചെമ്പരത്തിച്ചുണ്ടുകൾ <br />വഴിയിലേക്ക് നീട്ടിപ്പിടിച്ച് <br />കടുകു വറുത്ത<br />കുട്ടിക്കൂറ മണം പരത്തി <br />ഇപ്പോഴും <br />ഇങ്ങനെയുള്ള ഗ്രാമങ്ങളുണ്ടോ?<br /><br />റേഡിയോ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന <br />ഒരു പ്രണയം<br />കത്തുവായിച്ച് മുലചുരത്തുന്ന<br />ഒരമ്മദൈവം<br /><br />കുളക്കടവിലേക്ക് <br />ഒറ്റക്കിറങ്ങിപ്പോകുന്ന <br />ഒരു വല്ലാത്ത നട്ടുച്ച <br /><br />നിഴലും പച്ചയും <br />പായൽ മൂടിക്കിടക്കുന്ന<br />ശുദ്ധഹൃദയങ്ങൾ <br />ബീഡിവലിച്ച പുകയിൽ <br />വട്ടം പിടിച്ചിരുന്ന് <br />ചീട്ടു കൊട്ടാരം പണിയുന്ന <br />ബലിഷ്ഠമായ <br />ചെറുപ്പങ്ങൾ <br /><br />അകലത്തെ <br />രാധാ തിയെറ്ററിൽ <br />നിന്നൊഴുകി വരുന്ന <br />മാനസമൈനയൊഴിച്ചാൽ <br />ശോകമൂകമായ ത്രിസന്ധ്യ<br /><br />‘ഇതൊരു വല്ലാത്ത ഗ്രാമം തന്നെ’<br />അളവെടുക്കുന്ന തയ്യല്ക്കാരൻ<br />ശരിവെച്ചു<br /><br />കാറിലിരുന്നവർ<br />ചൂട് സഹിക്കാനാവുന്നില്ലെന്ന് <br />ഗ്ളാസ്സ് നിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. <br />ഭൂമിയുടെ നീളവും വീതിയും <br />മാറിലേക്കും <br />അരക്കെട്ടിലേക്കും വേണ്ട <br />അടിയുടുപ്പുകളുടെ <br />സൈസ്സും അളന്നെടുത്ത് <br />സാധനങ്ങളെല്ലാം<br />കവറിലാക്കിക്കൊടുത്തിട്ട് <br />അളവെടുപ്പുകാരൻ<br />തയ്യല്ക്കാരൻ<br />വിനയാന്വിതനായി<br /><br />ഗ്രാമം<br />ഒരു പ്ളാസ്റ്റിക് കവർ <br />നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് <br />മുൻസീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു <br /><br />പോകുന്ന പോക്കിൽ <br />ഇടനിലക്കാരൻ കൂടിയായ <br />അമ്മാവൻ<br />കാറിലിരിക്കുന്നവരോടു പറഞ്ഞു<br />‘ഇതൊരു വല്ലാത്ത ഗ്രാമമാണ്‌ <br />സൂക്ഷിക്കണം’<br /><br />ഡ്രൈവർ<br />സ്റ്റീരിയോപാട്ടിനൊപ്പം കാറും <br />കാറിനോടൊപ്പം കാറ്റും കുളങ്ങളും <br />പാടങ്ങളും പറമ്പുകളുമെല്ലാം<br />വലിച്ചോണ്ടു പോയി<br /><br />ചെമ്മൺ പാതയുടെ<br />കീറസ്സാരി <br />കാറിന്റെ കാറ്റില്പെട്ടുലഞ്ഞ് <br />മേല്പോട്ടു പൊന്തി <br /><br />ഒരിക്കലും<br />നഗരം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത <br />ഒരു പെൺ കുട്ടിയായി ഗ്രാമം<br />ഒരല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ <br />സ്വപ്നങ്ങൾക്കുമീതെ<br />കണ്ണുപൊത്തിക്കിടന്നു<br /><br />വേലിക്കപ്പുറത്ത് <br />രണ്ട് ജോഡിക്കണ്ണുകൾ <br />അച്ഛനുമമ്മയുമായി നിറഞ്ഞു<br />തുളുമ്പി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3453861231123575905?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-83882938637101050292010-04-16T01:53:00.000-07:002010-05-24T08:22:08.885-07:00ചിലനട്ടുച്ചകളില്‍ <br />അവളുടെ <br />കവിതയില്‍ നിന്നിറങ്ങി വരുന്ന <br />പച്ചയുടുപ്പിട്ട സഞ്ചാരികള്‍ <br />ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന്‌ <br />വെള്ളം കോരിക്കുടിച്ചിട്ട്‌ <br />വഴിയോരം ചേര്‍ന്ന്‌ <br />സമാധാനപൂര്‍വം<br />നടന്നു പോകാറുണ്ട്‌<br /><br />ചില <br />കവിതയില്‍ നിന്നൊഴുകി വരുന്ന <br />വാക്കുകള്‍ <br />ഉള്ളിലൂടൊഴുകിയൊഴുകി <br />അരികിലെവിടെയെങ്കിലും <br />പറ്റിപ്പിടിച്ച് <br />മരങ്ങളോ ചെടികളോ ആയി <br />പെട്ടെന്ന് മുളച്ചു പൊന്തും <br /><br />ചിലപ്പോള്‍ <br />അവളുടെ കവിതയിലെ<br />തെറ്റാലിയില്‍ നിന്ന്‌ <br />തെറിച്ചു വരുന്ന വാക്കുകള്‍<br />എന്റെ കണ്ണിനു തൊട്ടു മുകളില്‍ <br />നെറ്റിതുളച്ച്‌ <br />`നീയുമൊരാണു മാത്ര`മെന്ന്‌<br />ചോരകൊണ്ടൊരു <br />കുറിപ്പെഴുതിയിടും<br /><br />ഭാഗ്യം കൊണ്ടുമാത്രമാവണം <br />അന്നൊക്കെ <br />കണ്ണുപൊട്ടതിരുന്നത്.<br /><br />അവള്‍<br />പ്രസവിച്ച് വളര്‍ത്തിയ <br />ചില ഭീകരാശയങ്ങള്‍ <br />എന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളില്‍ <br />നുഴഞ്ഞുകടന്ന്<br />ഹൃദയത്തിന്റെ ചോട്ടില്‍ <br />നീളത്തിലൊരു മുറിവുകൊണ്ട് <br />കുറ്റവാളി നീ തന്നെയെന്ന് <br />ചുവന്ന വരയിട്ടിട്ടു പോകും <br /><br />വായനയില്‍ <br />മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോള്‍ <br />ഇതെന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ <br />പ്രതീകമെന്നു പറഞ്ഞ് <br />എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് <br />ഒരു ബോംബെറിഞ്ഞിട്ട് <br />അവള്‍ <br />പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നതും കാണാം <br /><br />അല്ലെങ്കില്‍ <br />ഞാനിരുന്ന് വായിക്കുന്നിടത്തു വന്ന് <br />ഇതു സ്ത്രീകളുടെ സീറ്റാണ്‌ <br />മാറിത്തരണമെന്ന്<br />തീരെ മര്യാദയില്ലാതെ <br />ഫെമിനിസം പറയും; <br />ജാള്യതയോടെയല്ലാതെ <br />എനിക്കു <br />അവളുടെ കവിതയില്‍ നിന്ന് <br />എഴുന്നേറ്റ് പോകാനാവില്ല. <br /><br />ഭഗദളങ്ങള്‍ പോലെ <br />ചില അരികു ചുവന്ന പദങ്ങള്‍ <br />അവളുടെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളേയും<br />വികാരമൂര്‍ച്ഛകളേയും<br />പ്രിയ്യപ്പെട്ട ഒരാള്‍ക്കുമാത്രമായി <br />ഉള്ളിലൊളുപ്പിച്ചു വെക്കുന്നതായി <br />എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്<br /><br />ചിലവാക്കുകള്‍<br />പാല്‍ ചുരത്തുന്നു<br />ചിലവകണ്ണീരും<br />ചിലവ വിരലുകളായ് <br />വിരിയുന്നു <br />ചിലവ കൈകളായ് <br />പുണരുകയാവണം <br />ഉടലായ് തരളിതമാകുന്നുമുണ്ട് <br />വേറൊന്ന് ചുണ്ടായ് <br />പലതും കടിച്ചമര്‍ത്തുന്നുമുണ്ട് <br /><br />അവളുടെ വാക്കുകള്‍ <br />എന്നെ <br />മരണത്തിലേക്ക്‌ വരൂ <br />എന്ന്‌ <br />മധുരമായ്‌ <br />പാടിക്കേള്‍പ്പിക്കാറുണ്ട്‌ <br /><br />എന്തെന്നാല്‍<br />ഒരു ശവപ്പെട്ടി നിറയെ <br />കവിതകള്‍ കുത്തിനിറച്ച്‌ <br />അവള്‍ <br />തെരുവിലൂടെ <br />വിലാപയാത്ര നടത്തുന്ന<br />ഒരു സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നാണ്‌ <br />ഞാന്‍ അവളിലേക്ക് <br />ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8388293863710105029?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-31876713446399859072010-04-03T11:42:00.000-07:002010-04-04T00:49:20.374-07:00പഴയ <br />നാട്ടു വേശ്യകളെ<br />ശരീരം വില്‍ക്കുന്നവരെന്ന് <br />വിളിച്ചൊഴിയുന്നത് <br />തീര്‍ത്താലും തീരാത്ത <br />പാപമാണ്‌.<br /><br />വാടകക്കു വിളിക്കുന്ന <br />ഓട്ടോറിക്ഷ പോലെയാണവര്‍ <br />എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തിച്ച് <br />ചിലപ്പോള്‍ <br />മടക്കയാത്രയ്ക്കു കൂടി <br />കാത്തു കിടക്കുന്നവര്‍<br />അല്ലെങ്കില്‍ <br />ധൃതിയില്‍ <br />മറ്റൊരോട്ടത്തിനായി<br />മടങ്ങിപ്പോകുന്നവര്‍<br /><br />കുഞ്ഞമ്മച്ചേച്ചി<br />ഉള്ളിലൊന്നും മറച്ചു വെയ്ക്കാതെ <br />കണ്ണില്‍ കണ്ടവരെയെല്ലാം<br />ഉള്ളു തുറന്ന് <br />സ്നേഹിച്ചവളായിരുന്നു. <br /><br />കല്യാണം കഴിക്കാത്ത<br />ചുമട്ടുകാരന്‍ നാരായണേട്ടനോട്<br />രാത്രിയില്‍ പിരിയുമ്പോള്‍<br />‘ഇന്നൊന്നും തരണ്ട <br />നാലു ലോഡൊക്കെ ശരിയാവുമ്പോ<br />കുഞ്ഞമ്മയെ ഓര്‍ത്താ മതി’ <br />എന്നു പറയുമായിരുന്നു<br /><br />പതിമൂന്നോ <br />പതിനാലോ <br />വയസ്സുള്ള ഞങ്ങള്‍ വികൃതികള്‍<br />ഇല്ലിക്കാടുകള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ മറഞ്ഞ് <br />എടവഴിയിലൂടെ പോകുന്ന<br />കുഞ്ഞമ്മയുടെ പിന്നിലെ <br />മാംസളതയിന്മേല്‍<br />ചെറിയ ചരല്ക്കല്ലെറിഞ്ഞ് <br />രസിച്ചിരുന്നു. <br /><br />അപ്പോള്‍<br />‘മുട്ടേന്ന് വിരിഞ്ഞില്ല<br />അതിനു മുന്നേ തൊടങ്ങിയോ മക്കളേ <br />കുഞ്ഞമ്മേടടുത്തുള്ള കളി’<br />എന്നൊരശ്ളീലം മുറുക്കിത്തുപ്പി, <br />വളകിലുക്കച്ചിരി ചിരിച്ച്,<br />അവരൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ <br />ഞങ്ങളുടെ രാത്രിയാകെ <br />ഉറക്കമില്ലാത്ത<br />പള്ളിപ്പെരുന്നാളായി<br /><br />ഒരിക്കല്‍<br />ചുമ്മാ കൈയ്യും വീശി <br />എറങ്ങിപ്പോകാന്‍ തുടങ്ങിയ <br />വര്‍ക്കിച്ചന്‍ മുതലാളിയോട് <br />‘കാശു വെച്ചിട്ട് <br />പോയാമതി വര്‍ക്കിച്ചേട്ടാ. <br />ഇതേ <br />എസ്റ്റേറ്റിലെ<br />കൂലിയില്ലാപ്പണിയൊന്നുമല്ല <br />നല്ലോണം സുഖിപ്പിച്ചിട്ടല്ലേ’ <br />എന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു.<br /><br />വര്‍ക്കിച്ചന്‍<br />മൊതലാളിയൊക്കെ<br />ഇടപെട്ട് <br />എഴുപതുകളില്‍ <br />പള്ളീന്ന് പൊറത്താക്കിയപ്പോ <br />കുഞ്ഞമ്മച്ചേച്ചി <br />പാര്‍ട്ടീ ചേര്‍ന്നെന്ന് <br />പള്ളിക്കാര്‌ പറഞ്ഞൊണ്ടാക്കി <br /><br />അങ്ങനെ <br />സോഷ്യലിസ്റ്റ് കുഞ്ഞമ്മയെന്ന് <br />രണ്ടാമതൊരു കുഞ്ഞിനെ <br />അവരെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് <br />മാമ്മോദീസാ മുക്കിയെടുത്തു.<br /><br /><br />കല്യാണം,<br />ചാവടിയന്തിരം,<br />മാമോദീസാ;<br />മട്ടനും ചിക്കനും പോര്‍ക്കുമുള്ള <br />എല്ലാ തീറ്റക്കൂട്ടത്തിനും <br />കുഞ്ഞമ്മച്ചേച്ചി ഹാജരായിരുന്നു. <br /><br />ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കുന്ന <br />പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ <br />മുഖത്തു പുശ്ചം; <br />അകത്ത് ഭക്തി <br /><br />അടിയന്തിരാവസ്ഥയില്‍<br />നക്സലൈറ്റുകള്‍ <br />കട്ടുറുമ്പുകളായി <br />അവതരിച്ചപ്പോള്‍<br />അവര്‍ക്ക്‌ <br />രാച്ചോറു വെച്ചുണ്ടാക്കി <br />കുഞ്ഞമ്മച്ചേച്ചി <br />നാട്ടുകാരെ വിറപ്പിച്ചു<br /><br />പിന്നെ <br />ഇന്ദിരാഗാന്ധി <br />വെടിയേറ്റ് മരിച്ചപ്പോള്‍ <br />കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് <br />കൈപ്പത്തിക്കും കുത്തി <br /><br />നിങ്ങള്‍ക്കീ പണിവിട്ട് <br />അന്തസുള്ള <br />എന്തേലും ജോലി ചെയ്തൂടേന്ന് <br />ഒരു പത്രക്കാരി വന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ <br />'എനിക്കീ ആണുങ്ങളെ <br />വല്യ ഇഷ്ടായിട്ടാ <br />കുട്ടീന്ന്' കൂസലില്ലായ്മ<br />കൈയ്യും കെട്ടി നിന്നു<br /><br />പൊതുമേഖലയിലെ <br />പുല്ലെല്ലാം<br />സ്വകാര്യമേഖലയിലെ പശുക്കള്‍<br />തിന്നു തീര്‍ത്ത കാലമായപ്പോഴേക്കും <br />സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ കുഞ്ഞമ്മക്ക് <br />നാല്പതിന്റെ വരള്‍ച്ചയും തുടങ്ങി<br /><br />പുതിയ കാറുകളും <br />പുതിയകക്ഷികളും <br />മുന്തിയ തരം പെണ്ണുങ്ങളും <br />വന്നപ്പോള്‍ <br />കുഞ്ഞമ്മച്ചേച്ചി ഒരരുകത്തേക്ക് മാറി <br /><br />അവര്‍ക്ക് <br />മാറാവ്യാധിയാണെന്ന് <br />നാട്ടുപത്രങ്ങള്‍ <br />മുഖപ്രസംഗമെഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />പുറമ്പോക്കൊഴിപ്പിച്ചപ്പോള്‍<br />കുറേക്കാലം <br />അതിലേമിതിലേം<br />നടന്നു <br /><br />പിന്നെ <br />പോട്ടേ പോയി <br />ഒരാഴ്ച <br />ധ്യാനമിരുന്നു. <br /><br />ഒരു <br />ഡിസംബറിരുപത്തഞ്ചിന്‌ <br />എന്നെച്ഛ് നാല്പത്തേഴിന്റെ <br />അരികത്തൊരു കൊന്നക്കൊമ്പില്‍<br />കെട്ടിത്തൂങ്ങി മരിച്ചു. <br /><br />പഴയ നാട്ടു വേശ്യകളെ <br />ശരീരം വില്‍ക്കുന്നവരെന്ന് <br />കുരിശുവരച്ചൊഴിയുന്നത് <br />എത്ര കഠിനമായ <br />നുണയാണ്‌<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3187671344639985907?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-28633739332751716792010-03-14T09:46:00.000-07:002011-12-11T05:16:55.071-08:00ചില <br />മരങ്ങളെപ്പോലെയായിരുന്നു <br />അവര്‍ <br /><br />വളരെ ഉയരമുള്ള <br />ഓക്കുമരങ്ങളെപ്പോലെ <br />കാറ്റടിച്ചാല്‍ <br />ബോബ്‌ ചെയ്ത മുടി<br />ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടുമാട്ടി <br />പച്ചപ്പട്ടുസാരിയുടുത്ത്‌ <br />താഴേയ്ക്കൊന്നുമൊരിക്കലും നോക്കാതെ <br />മലകളിലേക്കും മേഘങ്ങളിലേക്കും<br />നോക്കുന്നവര്‍<br /><br />ചിലരെ<br />മരമെന്നൊന്നും പറയാനാവില്ല,<br />ആപ്പിള്‍ച്ചെടിപോലെ<br />ചുവന്നുതുടുത്ത <br />ചുണ്ടുകളുണ്ടെങ്കിലും<br /><br />ചിലരെല്ലാം<br />പാഴ്മരങ്ങള്‍ പോലെ,<br />അടുപ്പിക്കുകയേയില്ല.<br />എപ്പോഴാണ്‌ <br />കൊമ്പൊടിഞ്ഞു വീഴുകയെന്ന് <br />ആര്‍ക്കും ഭയംതോന്നും.<br /><br />ചിലര്‍ <br />തമാശക്കാറ്റില്‍<br />ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു തലതല്ലുന്ന<br />അരയാലുകള്‍ <br />വളരെ വലുതായ്‌ പടര്‍ന്നവര്‍ <br />ചുറ്റിലും<br />ജീവവായുവിന്റെ <br />പ്രദക്ഷിണവഴികളുള്ളവര്‍ <br />തീരെ ചെറുപ്പംതോന്നാത്തവര്‍ <br />സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാല്‍<br />അമ്മയെക്കാണാവുന്ന കണ്ണാടികള്‍<br />ഒരവയവം പോലും <br />പുറത്തേക്ക്‌ തലനീട്ടില്ല <br />ഇലകളോടൊപ്പം<br />കളിയും ചിരിയും മാത്രമുള്ള വൃക്ഷങ്ങള്‍ <br /><br />ഒരെണ്ണം<br />കരിമ്പനപോലെ, <br />പുറമേക്ക്‌ കടഞ്ഞെടുത്തത്‌ <br />ഉള്ളിലാകെ മധുരവും ലഹരിയും<br /><br />മറ്റൊന്ന് <br />നാട്ടുമാവാണ്‌ <br />പടര്‍ന്ന ശാഖകളെത്രയെന്നോ! <br />വേനല്‍ക്കൊടും ചൂടിലും<br />വിയര്‍പ്പിന്‌ മദിപ്പിക്കുന്ന മാമ്പൂമണമുണ്ട്‌ <br />ഒരു നാണവുമില്ലാതെ<br />മാമ്പഴങ്ങള്‍കാട്ടി കൊതിപ്പിക്കും<br />കുയിലിനെപ്പോലെ പാടും<br />മഴയത്ത്‌ <br />ഈറനുടുത്തു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ <br />കയ്യിലൊതുങ്ങാത്ത<br />മാമ്പഴങ്ങള്‍ പൊഴിച്ച്‌ <br />ചുമയും ജലദോഷവും പിടിപ്പിക്കും <br />എങ്കിലും <br />കൊമ്പില്‍ നിന്ന് കൊമ്പിലേക്ക്‌ <br />ചവിട്ടിക്കയറിയാല്‍ <br />ആകാശത്തേക്കും <br />പിന്നെ സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തേക്കും <br />കൊണ്ടുപോകും<br /><br />വേറെ ചിലര്‌ <br />ചേര്‌ മരം പോലെ <br />മാറിനില്‍ക്കും<br />വെറുപ്പാണ്<br />എല്ലാറ്റിനേയും ഭയമാണ്‌<br />നിഴലൊന്നുമവശേഷിപ്പിക്കാതെ <br />ഒറ്റക്കൊരിടത്താണ്‌ നില്‍പ്‌.<br /><br />ആണ്ടറുതികള്‍ക്കു ശേഷം<br />വേനലും മഴയും മഞ്ഞും വസന്തവും <br />വന്നുപോയ ശേഷം<br />എവിടെ വച്ചെങ്കിലും കാണുമ്പോള്‍<br />ചിലത്‌<br />തീപ്പെട്ടിക്കൊള്ളിയോ<br />ശവപ്പെട്ടിയോ ആയിട്ടുണ്ടാവും <br /><br />ചിലത്‌ <br />ഹോട്ടലിലെ<br />വലിയ ബില്ലിനോടൊപ്പം<br />പല്ലിടകുത്താനുള്ള <br />കൂര്‍ത്ത ഒരവയവമായിട്ടുണ്ടാവും <br /><br />വീട്ടിലൊരു പീഞ്ഞപ്പെട്ടിയോ <br />അലമാരയോ<br />ഓഫീസിലൊരു മേശയോ<br />കസേരയോ ആയി...<br /><br />അല്ലെങ്കില്‍ <br />കിടപ്പറയില്‍<br />കട്ടിലായി മലര്‍ന്നോ <br />സ്വീകരണമുറിയില്‍ <br />സോഫയായി ചെരിഞ്ഞോ <br /><br />എവിടെയെങ്കിലും<br />വാതിലോ ജനലോ ആയി <br />അടഞ്ഞും തുറന്നുമങ്ങനെ <br />കഴിയുന്നുണ്ടാവും <br /><br />വിറകായി<br />കത്തിയെരിയുന്നുണ്ടാവും<br /><br />ചിലത്‌ <br />മരമായിത്തന്നെ <br />കാട്ടിലോ കടലിനപ്പുറത്തോ<br />കഴിയുന്നുമുണ്ടാവണം<br /><br />ഏതവസ്ഥയിലും <br />മരങ്ങളായിത്തന്നെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2863373933275171679?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-36472337182614566962010-03-10T09:30:00.000-08:002010-03-14T01:44:37.364-08:00ഗ്രന്ഥശാലയിലെ <br />പ്രായം ചെന്ന പുസ്തകങ്ങള്‍ <br />എത്ര പേര്‍ വായിച്ചുപേക്ഷിച്ചവ.<br />ഇളകിയാടും പല്ലുകള്‍ പോലെ <br />കുത്തഴിഞ്ഞ മഞ്ഞച്ച താളുകള്‍... <br />ജരവീണ്‌ <br />വരവരഞ്ഞ പുറം ചട്ടകള്‍,<br />തൊണ്ണകാട്ടിച്ചിരിക്കും<br />നേരമ്പോക്കുകള്‍, <br />വെള്ളെഴുത്തിന്റെ കട്ടിക്കണ്ണട വെച്ച<br />മാഞ്ഞുപോയ അക്ഷരങ്ങള്‍ ,<br />അറയ്ക്കുന്ന വിരലുകള്‍ <br />ചര്‍മ്മം പൊടിഞ്ഞ<br />പൊടിമണം.<br /><br />പുസ്തകശാല<br />വഴിയരുകിലെ വൃദ്ധസദനം <br /><br />ആരുടെയോ <br />മുത്തശ്ശന്‍മാരെപ്പോലെ പുസ്തകങ്ങള്‍ <br />റ്റോഫികളും<br />ചോക്കലേറ്റ്‌ പെട്ടികളുമായി വരുന്ന <br />കുഞ്ഞുമക്കളെ <br />കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌.<br /><br />ഒരു പഴയ പുസ്തകം <br />എന്നെ ഈ അറയില്‍നിന്ന് <br />കാറ്റുകൊള്ളാനൊന്ന് മുറ്റത്തേക്കിറക്കൂ <br />എന്ന് ഞരങ്ങുന്നുണ്ട്‌ <br /><br />റ്റോള്‍ സ്റ്റോയിയുടെ പേരുള്ള<br />നടു വളഞ്ഞ വിറയ്ക്കുന്ന പുസ്തകം<br />എന്റെ കണ്ണടയെവിടെയെന്ന് <br />ആരോടെന്നില്ലാതെ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്‌ <br /><br />വഴികാട്ടിയായ ഒരു പുസ്തകം <br />ഞാനിവിടെ ചാരിവെച്ചിരുന്ന <br />വടിയെവിടെയെന്ന് ദേഷ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. <br /><br />മറ്റൊന്ന്<br />അറവാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ<br />ഓരോശബ്ദവും ശ്രദ്ധാപൂര്‍വം <br />ചെവിയോര്‍ത്തിരിക്കുകയും<br />ഇടയ്ക്കിടക്ക്‌<br />നെടുവീര്‍പ്പിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌, <br /><br />എല്ലാരും<br />തിരക്കുപിടിച്ച്‌ വായിച്ച ഒരു പുസ്തകം <br />പെന്‍ഷന്‍കാരുടെ ക്യൂവിലെന്നപോലെ<br />റാക്കിന്റെ ഒരരുകില്‍<br />ആരാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ നില്‍പുണ്ട്‌. <br /><br />വായനമുറിയിലിരുന്ന്<br />ഏതു പുസ്തകത്തിനും<br />ഒരവസാനമില്ലേയെന്ന് കരുതി <br />ചിലര്‍ വായന തുടരുന്നതിനിടയില്‍ <br />ഒരാംബുലന്‍സ്‌ വന്ന് ചിലപുസ്തകങ്ങളെ <br />ഡിജിറ്റല്‍ ആര്‍ക്വൈസിന്റെ <br />ഓക്സിജന്‍ മാസ്കിട്ട്‌<br />പുറത്തേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി. <br /><br />അവശേഷിച്ചവ <br />ആരെയോ പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ <br />തലയിണയില്‍ മുഖം ചായ്ച്ച്‌ <br />വെളിയിലേക്ക്‌ <br />കണ്ണുനട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു<br /><br />അപ്പോഴാണ്‌ <br />തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി <br />താങ്കള്‍ ഇവിടേക്ക്‌ വന്നത്‌: <br />പറയൂ <br />നാട്ടില്‍ എന്തൊക്കെയുണ്ട്‌ വിശേഷങ്ങള്‍?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-3647233718261456696?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-86210582188866262022010-03-05T23:07:00.000-08:002010-03-05T23:07:38.441-08:00കാശ്മീര്‍ വിട്ടുതരണമെന്നോ? <br />പുളിയ്ക്കും.<br />എന്റെ അച്ഛന്‍ <br />എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്ത്‌ <br />കഷ്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കീതാ<br />അത്‌ <br />നിങ്ങക്ക്‌ കള്ളുകുടിക്കാനും <br />ധൂര്‍ത്തടിക്കാനും വിട്ടുതരില്ല; <br />എന്റെ കൊക്കില്‍ <br />ജീവനുള്ളിടത്തോളം കാലം.<br /><br />ഫ!, <br />എന്തുപറഞ്ഞെടീ!<br />സ്ത്രീധനം കിട്ടിയ മുതല്‍ <br />എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് <br />എനിക്കറിയാം. <br />മിണ്ടാതിരുന്നില്ലെങ്കി<br />ഒരെണ്ണം<br />നിന്റെ ഞെഞ്ചത്ത്‌ വെച്ച്‌ <br />പൊട്ടിക്കും, <br />എന്റെ സ്വഭാവം <br />നിനക്കറിയില്ല. <br /><br />പിന്നേ പിന്നേ പൊട്ടിക്കും! <br />ബോംബ്‌ പൊട്ടിക്കാന്‍ പാകത്തിന്‌ <br />ഞാനിവിടെ<br />മലര്‍ന്ന് കിടക്ക്വല്ലേ. <br />പിന്നെ <br />നിങ്ങടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ കാര്യം! <br />അതു പറയാതിരിക്കുന്നതല്ലേ <br />മനുഷ്യാ നല്ലത്‌.<br />ആദ്യം <br />നിങ്ങളീ അതിര്‍ത്തികടന്നുള്ള <br />നുഴഞ്ഞു കയറ്റമുണ്ടല്ലോ <br />അതൊന്നവസാനിപ്പിക്ക്‌ <br />എന്നിട്ടു മതി <br />ചര്‍ച്ചയും കിര്‍ച്ചയും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8621058218886626202?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-75996851435886128182010-03-05T22:32:00.000-08:002010-03-05T22:32:25.659-08:00ജീവിതം<br />രണ്ടായ്‌ പിളര്‍ന്നിട്ട<br />പാളങ്ങളില്‍<br />നിര്‍ത്താതെ കൂക്കിവിളിച്ച്‌<br />തലങ്ങും വിലങ്ങും<br />പായുകയാണ്‌<br />നീ<br /><br />വേഗത<br />കാണുമ്പോഴാണ്‌<br />തോന്നുന്നത്‌<br />എന്തൊരു<br />പ്രാന്താണ്‌ നിനക്ക്‌<br /><br /><br />(മലയാള കവിതയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-7599685143588612818?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-7367502352076028562010-03-05T22:24:00.000-08:002010-03-05T22:24:08.497-08:00മാവായതുകൊണ്ട്‌ <br />പൂങ്കുലയായും<br />കണ്ണിമാങ്ങയായും <br />മാമ്പഴമായും <br />പലതരത്തില്‍ പൊഴിയണം<br /><br />കാറ്റിലും <br />മഴയിലും മഞ്ഞിലും<br />പൊഴിയണം...<br /><br />കല്ലേറു കൊണ്ട്‌ <br />കണ്ണു പൊട്ടണം...<br /><br />വരിയുടയ്ക്കും പോലെ<br />കണയുള്ള തോട്ടിയിട്ട്‌ പിടിച്ച്‌ <br />ഞെട്ടില്‍ നിന്ന് <br />മാങ്ങ പൊട്ടിക്കുന്നതിന്റെ<br />വേദന തിന്നണം...<br /><br />പിന്നെ കുറേക്കാലം<br />ഷണ്ഡനായി <br />ആര്‍ക്കെങ്കിലുമൊക്കെ <br />വന്നിരിക്കാന്‍ പാകത്തിന്‌ <br />വഴിയോരത്ത്‌ <br />തണലായി നില്‍ക്കണം<br /><br />(ബൂലോക കവിതയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-736750235207602856?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-22047820668590154012010-02-27T08:18:00.000-08:002010-02-27T08:18:05.596-08:00മാര്‍ക്കോപോളോവിനേയും<br />ഹ്യുയാങ്ങ്‌ സാങ്ങിനേയുംപോലെ<br />വലിയൊരു ലോകസഞ്ചാരിയായിരുന്നു. <br /><br />റഷ്യയില്‍ നിന്ന് ചൈനയിലേക്കും<br />ബൊളീവിയ വഴി ക്യൂബയിലേക്കും <br />തിരിച്ച്‌ ക്രെംലിനിലേക്കും<br />കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലാകെയും<br />തിരക്കുപിടിച്ച പലമാതിരി യാത്രകള്‍. <br /><br />ഒടുവില്‍ <br />ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്കായി<br />ലെനിന്‍ ഗ്രാഡില്‍ നിന്ന് <br />മോസ്ക്കോയിലേക്ക്‌ <br />ചോളവയലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ<br />തീവണ്ടിയില്‍ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ <br />ദാരുണമാം വിധം<br />പോക്കറ്റടിക്കപ്പെട്ടു. <br /><br />ഐഡന്റിറ്റി കാര്‍ഡ്‌ <br />വിസ <br />പാസ്പോര്‍ട്ട്‌ <br />ഫ്ളൈറ്റ്‌ ടിക്കറ്റ്‌ <br />യാത്രച്ചെലവിനുള്ള കാശ്‌ <br />എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു <br /><br />കള്ളവണ്ടി കയറിയെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ <br />മോസ്കോയിലെ പൊലീസുകാര്‍ <br />പഴയ സൈബീരിയയിലേക്ക്‌<br />നാടുകടത്തി <br /><br />(സമര്‍പ്പണം:<br />എല്ലാലോകസഞ്ചാരികള്‍ക്കും)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2204782066859015401?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-8870344488579352532010-02-25T08:22:00.000-08:002010-02-25T08:22:11.715-08:00രാവിലെ <br />കണ്ണാടിയുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് <br />തുണി മാറ്റുമ്പോള്‍<br />പുരുഷന്റെ കണ്ണുള്ള കണ്ണാടി <br />അവളെ ഒന്നുഴിഞ്ഞു നോക്കി. <br /><br />ചുമരിലിരുന്ന് ഒരാണ്‍പല്ലി <br />വെറുതെ കമന്റടിച്ചു <br /><br />പണിശാലയിലേക്കു<br />പോകുമ്പോള്‍<br />ടാറിട്ട പാത <br />കറുകറുത്ത ഒരാണായി <br />അടിയില്‍ നിന്ന് കണങ്കാല്‍ വഴി <br />മുകളിലേക്കരിച്ചു കയറി.<br /><br />രാത്രിയില്‍ <br />വിളക്കണച്ചപ്പോള്‍ <br />ഇരുള്‍ <br />തണുത്ത കരങ്ങളുള്ള <br />ഒരു പുരുഷനായി <br />ദേഹത്തേക്കിഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു കയറി. <br /><br />പാതിരാവില്‍ <br />അവളുടെ ഉടല്‍ <br />പനിച്ചു വിറച്ച്‌ <br />ഒരു പഴുത്ത സൂര്യനായി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-887034448857935253?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-7919818018430476362010-02-17T07:05:00.000-08:002010-02-17T07:05:35.957-08:00സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നോ! <br />വേല കയ്യിലിരിക്കട്ടെ <br />മാഷേ,<br />പണ്ട്‌ <br />വടക്കേചെറയിലെ <br />ഗോപിസാറും <br />ഫൈവ്സ്റ്റാര്‍ ബസ്സിലെ <br />കണ്ടക്ടറും<br />ട്യൂഷന്‍ ക്ളാസ്സിലെ <br />ഹരിയേട്ടനും <br />ഇതുതന്നെയാ പറഞ്ഞത്‌. <br /><br />എന്നിട്ടെന്താ! <br />മൂന്നബദ്ധം<br />ഏത്‌ പോലീസുകാരനും പറ്റും <br /><br />മാഷ്‌ പോയാട്ടെ<br />എനിക്ക്‌ <br />ധാരാളം തുണിയലക്കാനും<br />വെള്ളം കോരാനും<br />മുറ്റമടിക്കാനുമുണ്ട്‌.<br /><br />അതിനെടേലാ <br />മാഷിന്റെ ഒരു വേല!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-791981801843047636?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-52225512788953236832010-02-11T07:36:00.000-08:002010-02-11T07:36:21.454-08:00മക്കളെല്ലാം<br />ഇംഗ്ളീഷ്‌ മീഡിയം സ്കൂളിലാണ്‌ <br />പഠിക്കുന്നത്‌ <br />പണ്ടേ<br />എനിക്കിഷ്ടമല്ല <br />ആത്മാഭിമാനമില്ലാത്ത<br />ഈ പുരാതന ലിപികളെ; <br />ഉരുണ്ടുരുണ്ട മാറിടമുള്ള <br />മാറുമറയ്ക്കാത്ത മലയാള ലിപികളെ<br /><br /><br />അങ്ങനെയിരിക്കെ <br />ഒരു വൈകുന്നേരപ്പാതയിലൂടെ<br />എന്റെ മൂത്തമകനോടൊപ്പമാണ്‌<br />ഇംഗ്ളീഷ്‌ പൂച്ച <br />വീട്ടിനകത്തേക്ക്‌ കയറിവന്നത്‌; <br />സോഫമേല്‍ കാലിന്‍മേല്‍ കാലേറ്റി <br />രാജ്യം തിരിച്ചു കിട്ടിയ <br />അഹങ്കാരിയായ <br />രാജാവിനെപ്പോലെ<br />അവന്‍<br />എന്റെ ചാരുകസാരയിലേക്ക്‌ <br />പഴഞ്ചനെന്നൊരു <br />പച്ചപ്പുളിച്ചിരിയോടെ <br />നോക്കിയിരുന്നത്‌.<br /><br />ആദ്യമാദ്യം <br />അവന്റെ മുന്നില്‍ <br />വീട്ടിലെ നാട്ടുവാക്കുകള്‍ <br />എലികളെപ്പോലെ<br />പേടിച്ചു വിറച്ചു നിന്നു. <br />പിന്നെപ്പിന്നെ<br />അവ പുറത്തു വരാതെ <br />മാളത്തിനുള്ളിലേക്കുള്ളിലേക്ക്‌ <br />ഉള്‍വലിഞ്ഞു...<br /><br />അടുത്ത ദിവസം<br />വേലക്കാരി വന്നു നോക്കുമ്പോള്‍<br />വറുത്തു വെച്ച ചില വാക്കുകളെ <br />ആരോ കട്ടു തിന്നിരിക്കുന്നു!<br /><br />പിന്നെപ്പിന്നെ <br />ദിവസവും <br />വേവിച്ചു വെച്ചവ ... <br />ഉപ്പിലിട്ടവ... <br />മസാല പുരട്ടി വെച്ചവ... <br />അരിഞ്ഞരിഞ്ഞ്‌ ഉണക്കാന്‍ വെച്ചവ... <br />പലതരത്തില്‍ നുറുക്കിയിട്ടവ... <br />വാക്കുകളൊന്നൊന്നായി <br />അങ്ങനെ <br />അപ്രത്യക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. <br /><br />എന്റെ വയസ്സായ അമ്മ <br />പൂച്ചയെ പ്രാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു <br />'നോക്കൂ മോനേ<br />ഒരൊറ്റ വാക്കും <br />അടച്ചോ തുറന്നോ വെയ്ക്കാനാവുന്നില്ല<br />ഉറിയിലിരുന്ന<br />പപ്പടം പോലെ<br />പൊള്ളിച്ചൊരു വാക്കിനെ <br />ഉറിയോടൊപ്പം മുറിച്ചോണ്ടു പോയിരിക്കുന്നു <br />വെറ്റില ചവയ്ക്കാന്‍<br />ഇടിച്ചു വെച്ച ഒരു വാക്കിനെ<br />മുറ്റത്ത്‌ തൂവിയിട്ടിരിക്കുന്നു.'<br /><br />പക്ഷേ <br />പൂച്ച ഒരു കള്ളനാണെന്ന് <br />എനിക്ക്‌ തോന്നിയതേയില്ല <br /><br /><br />പിന്നീടാണ്‌ കണ്ടത്‌ <br />മൂന്നു നാലു ജന്‍മം മുഴുവന്‍<br />സ്വന്തമായുള്ള കിടപ്പറയെന്ന് മുദ്ര വെച്ച്‌ <br />ഭാര്യയുടെ മടിയില്‍ <br />അവന്‍<br />വിനോദ സഞ്ചാരിയുടെ മയക്കം പൂണ്ട്‌ <br />കിടക്കുന്നത്‌ <br /><br />കണ്‍കോണിലുറക്കത്തില്‍<br />പരമ പുച്ഛത്തിന്റെ വാലാട്ടി<br />അവന്‍ കൂനിച്ചുയര്‍ന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ <br />എന്റെ രോമ കൂപങ്ങളെല്ലാം വിയര്‍ത്ത്‌ <br />രോമങ്ങളെല്ലാം പിളര്‍ന്നു <br /><br />എനിക്ക്‌ ഭയമാണിപ്പോള്‍<br />മകളുടെ മുറിയിലേക്ക്‌ കണ്ണുനട്ടിരിക്കുന്ന<br />ഈ ഇംഗ്ളീഷുപൂച്ചയെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-5222551278895323683?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-27720491273503576102010-02-10T05:55:00.000-08:002010-02-10T05:55:27.451-08:00മകള്‍<br />തൂങ്ങിമരിച്ചു കിടക്കുന്നതിന്റെ <br />ചോട്ടില്‍ <br />താടിക്ക്‌ കൈയ്യും കൊടുത്ത്‌ <br />അപ്പനിരിപ്പുണ്ട്‌.<br /><br />നോട്ടുബുക്കിലൊളിച്ചു കിടന്ന<br />ഒരാത്മഹത്യക്കുറിപ്പ്‌ <br />പൊലീസുകാരന്‍ നിവര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു <br /><br />മുകളിലേക്കും താഴേക്കും<br />ക്രമം തെറ്റിപ്പിടയുന്ന<br />അക്ഷരങ്ങള്‍ ശ്വാസംമുട്ടി കരഞ്ഞു: <br />"അപ്പാ അപ്പനെ <br />അപ്പാന്ന് വിളിച്ച നാവുകൊണ്ട്‌ <br />വേറൊന്നും വിളിപ്പിക്കരുത്‌ <br />അമ്മയില്ലാതെ വളര്‍ത്തി <br />ഇത്രേമാക്കിയിട്ട്‌ ... <br /><br />ഒന്നുമില്ലെങ്കി<br />അപ്പന്റെ ഒറ്റമോളല്ലേ ഞാന്‍<br />അപ്പന്റെ ചോര, <br />അപ്പനതോര്‍ക്കാരുന്നില്ലേ?"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-2772049127350357610?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-65123022280534133202010-01-30T22:01:00.000-08:002010-01-30T22:01:49.044-08:00ചെറ്റകളേ <br />ഇവിടെ<br />രാഷ്ട്രീയം മിണ്ടിപ്പോകരുത്‌ <br /><br />നിനക്കൊക്കെ പോയിരുന്ന് <br />ഓരോ സ്മോളും വിട്ട്‌ <br />ഗോള്‍ഫോ റമ്മിയോ കളിച്ചൂടയോ <br /><br />കോഴിക്കാല്‌ വലിച്ചീമ്പി<br />ഏമ്പക്കം വിട്ട്‌ <br />കക്കൂസിലും പോയി <br />കള്ളുഷാപ്പിലും കേറി<br />കത്തികാണിച്ച്‌<br />കണ്ടവന്‍മാരെയൊക്കെ വെരട്ടിക്കൂടയോ <br /><br />അച്ചീടയാണെങ്കിലും<br />വിറ്റ്‌ പെറുക്കി <br />കൊച്ചിക്ക്‌ പോയി<br />പത്ത്‌ ഷെയറെടുത്തൂടയോ <br /><br />ബൈക്കോടിച്ച്‌ <br />ഗോവയ്ക്കോ മയ്യഴിക്കോ മറീനയ്ക്കോ <br />വെച്ചടിച്ചൂടയോ<br /><br />പോണവഴി<br />നാലഞ്ചവന്‍മാരുടെ<br />നെഞ്ചത്ത്‌ കേറി നെരങ്ങിക്കൂടയോ <br /><br />ഏതേലും പെണ്ണൊരുത്തിയെ <br />വലിച്ചിട്ട്‌ ഭോഗിച്ചൂടയോ<br /><br />ഒന്നുമില്ലേല്‍<br />അങ്ങാടിയില്‍ തോറ്റതിന്‌ <br />അമ്മേടെ നെഞ്ചത്തെങ്കിലും<br />കേറിക്കൂടയോ<br /><br />ആശാന്റെ നെഞ്ചത്തോ<br />കളരിക്കു പുറത്തോ <br />പാന്റൂരിയിട്ട്‌ <br />മഴനൃത്തമാടിക്കൂടയോ<br /><br />ചെറ്റകള്‍<br />രാഷ്ടീയോം പറഞ്ഞോണ്ട്‌ <br />സമയം കളയണ്‌ <br />'ഫ!'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6512302228053413320?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-3816402076849057572010-01-28T01:05:00.000-08:002010-01-28T01:05:14.295-08:00മടങ്ങി വരുമ്പോള്‍ <br />കുന്നിന്‍ ചെരുവിലെ <br />കശുമാങ്ങയുടെ മണമുള്ള കാറ്റ്‌ <br />പുല്ലിനിടയിലൂടെ നൂഴ്ന്നുവന്ന് <br />അരയില്‍ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്‌ <br />കവിളില്‍ ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്നു. <br /><br />തൊടിയിലേക്കു കയറുമ്പോള്‍<br />മറന്നുവല്ലോ കുട്ടാ <br />എന്ന് വളര്‍ന്ന മാവുകള്‍ <br />പിണങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു <br /><br />പഴയവീടിന്റെ <br />പടിക്കലെത്തുമ്പോള്‍ <br />തളര്‍ന്നൊരമ്മ പോല്‍<br />അകങ്ങള്‍ തേങ്ങുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-381640207684905757?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-65587172844827176202010-01-28T00:52:00.000-08:002010-01-28T00:52:21.075-08:00ഞങ്ങള്‍ <br />ചെറുതും വലുതുമായ<br />കിളികള്‍ <br />ആകാശത്തിന്റെ <br />ഭരണഘടനയില്‍<br />കുറിച്ചിട്ട <br />ചിറകുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്‌ <br /><br />ഒരു കൂട്ടിലും <br />അടയ്ക്കപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട് <br />ഞങ്ങള്‍<br />അരാഷ്ട്രീയ വാദികളാണ്‌ <br /><br />മൂര്‍ച്ചയുള്ള ഒരു കണ <br />പക്ഷിക്കു നേരെ തൊടുത്ത്‌ <br />കാറ്റിലെ <br />ചോരയുടെ മണം പിടിച്ച്‌ <br />വെന്ത മാംസത്തിന്റെ <br />രുചി നുണഞ്ഞ്‌ <br />നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ <br />വേട്ടക്കാരന്‍ പറഞ്ഞു: <br />'ഞാനും'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6558717284482717620?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-84887857993242317072010-01-24T03:02:00.000-08:002010-01-28T00:56:03.950-08:00ഇരുളിന്റെ മറവില്‍ <br />വസ്ത്രമഴിച്ചു വെച്ച്‌ <br />കുളിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോഴാണ്‌ <br />പുഴയും ഒരു പെണ്ണാണല്ലോ <br />എന്ന് <br />അയാളോര്‍ത്തത്‌. <br /><br />ആവേശത്തോടെ<br />പലവട്ടം മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും <br />മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും<br />സ്നാനത്തിന്റെ <br />രതിസുഖത്തില്‍ <br />മയങ്ങി <br />അയാള്‍<br />താഴേക്ക്‌ താഴേക്ക്‌ <br />ഒഴുകിപ്പോയി.<br /><br />കൈതവള്ളിയില്‍ തൂങ്ങി<br />ജലത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളം <br />താളത്തിലാടുന്ന <br />ജഡം കണ്ട്‌ <br />കുളക്കടവിലെ<br />സ്വവര്‍ഗ്ഗസ്നേഹികളായ പെണ്ണുങ്ങള്‍ <br />കണ്ണുപൊത്തിയിട്ട്‌ <br />കരയിലേക്ക്‌ <br />കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പി <br /><br />കര <br />ഒരു പുരുഷന്റെ <br />മുഖം പോലെ <br />വിവര്‍ണ്ണമായി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-8488785799324231707?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-60507709303779942752010-01-23T22:38:00.001-08:002010-01-29T08:55:58.623-08:00(ഏകാന്തതയുടെ ഒരരുകില്‍<br />മരം ചാരിയിരുന്ന്‌ മരിച്ചവന്‍ <br />മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ട വാക്കുകള്‍)<br /><br />പാര്‍ക്കില്‍<br />സന്തോഷത്തിന്റെ <br />മിഠായിപ്പൊതികള്‍ <br />വാരിയെറിഞ്ഞ പോലെ<br />മുത്തശ്ശന്റെ കൈ വിടുവിച്ച്‌ <br />പറന്നു പറന്നു നടക്കുന്ന<br />നമ്മുടെ കുട്ടികള്‍ <br /><br />ഒരിക്കല്‍ <br />വാക്കുകള്‍ക്കു വാക്കുകള്‍ <br />പകരം കൊടൂത്ത്‌ <br />നാം നിര്‍മ്മിച്ച <br />സ്മാരകങ്ങള്‍<br /><br />അവരുടെ<br />ചിരിയാണെണിക്ക്‌ <br />നിന്റെ ഓര്‍മ്മകളുടെ<br />ഉച്ചഭക്ഷണം<br /><br />ഇവിടെ <br />ഈ നാലുമണിപ്പകലിന്റെ<br />സൂര്യഘടികാര നിഴലുകള്‍<br />വഴുതിവഴുതി വീഴും പാര്‍ക്കില്‍<br />ഓര്‍മ്മകള്‍ <br />മൂടി മാറ്റി രുചിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍<br />നീ <br />ഇല കൊഴിക്കുന്ന<br />ഒരു സുന്ദരമരം<br /><br />നിന്റെ നിഴലോ<br />മണമോ തുമ്മലോ <br />വിദൂരമുരള്‍ച്ചയോ<br />കുറുകും <br />വാക്കുകള്‍ കോര്‍ത്തിട്ട<br />ചെറുമാലതന്‍ കിലുക്കമോ <br />എങ്ങെങ്ങുമില്ല<br /><br />മേഘങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തുനിന്നു പോലും<br />നിന്റെ മുഖം<br />എത്തിനോക്കുന്നില്ല<br /><br />പകല്‍ക്കരയില്‍<br />രാവിന്റെ കടലിലേക്ക്‌ നോക്കി<br />ഞാന്‍ വീര്‍പ്പിടുകയാണ്‌ <br />നിന്റെ കപ്പലിന്റെ വെളിച്ചം <br />ചക്രവാളത്തിലെങ്ങാനുമുയരുന്നുവോ <br /><br />അല്ലെങ്കിലും<br />പ്രിയേ<br />മരിച്ചു കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക്‌ <br />ആരോടാണ്‌ പിണക്കം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6050770930377994275?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-19501758561085589112010-01-23T07:06:00.000-08:002010-01-25T21:02:44.676-08:00അവള്‍ <br />എത്ര ബലം പിടിച്ചിട്ടും <br />സാധനങ്ങളുടെ വിലനിലവാരം, <br />ഉച്ചയില്‍ നിന്ന് <br />പ്രഭാതത്തിലേക്കുള്ള <br />മടക്കയാത്ര പോലെ,<br />ഒരിക്കലും <br />താഴുന്നില്ല<br /><br />ഊതിയിട്ടുമൂതിയിട്ടും <br />അടുപ്പിലെ തീ കത്തുന്നില്ല <br />എത്രവെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും<br />ഉള്ളിലെത്തീ അണയുന്നുമില്ല.<br /><br />അവള്‍ <br />ചിറ കെട്ടിയാലും<br />ഉള്ളിലെ ആധിപ്രളയം<br />ഒടുങ്ങുന്നുമില്ല. <br /><br />എത്ര<br />ബലിഷ്ഠമായ <br />അടിത്തറകെട്ടിയിട്ടും <br />ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ <br />വലിയ ഭൂകമ്പങ്ങളില്‍പ്പെട്ട്‌ <br />അവളുടെ<br />ഒരു കിനാവും<br />തകര്‍ന്നു വീഴാതിരിക്കുന്നില്ല<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-1950175856108558911?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1560874698871080027.post-62996919374291725802010-01-19T06:39:00.000-08:002010-01-19T06:39:51.927-08:00പിതാവേ <br />ഇടത്തുനിന്നും <br />വലത്തുനിന്നും<br />ദിനപ്പത്രങ്ങളുടെ <br />കൂര്‍ത്തതൊപ്പിയിട്ട്‌ <br />മുഖം മറച്ച കോമാളികള്‍ <br />നിന്നെ വെട്ടിവീഴ്ത്തുമ്പോള്‍<br />അകത്തും പുറത്തും<br />നിന്റെ രക്തത്തിനും<br />മാംസത്തിനും വേണ്ടി<br />പന്ത്രണ്ട്‌ ശിഷ്യന്‍മാര്‍ <br />കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌<br />നീ ചതവില്ലാത്ത <br />എല്ലുറപ്പിന്റെ ചരിത്രം,<br />വീരാപദാനങ്ങളുടെ പുരാണം,<br />സമര മരുഭൂമിയിലെ<br />തളരാത്ത ഒട്ടകം <br /><br />പിതാവേ<br />ചരിത്രത്തിന്റെ <br />തിരശ്ശീലക്കു മുന്‍പില്‍ <br />തെളിയുന്നത്‌ <br />നീ വാങ്ങിത്തന്ന <br />പെന്‍ഷന്റെ കട്ടിക്കണ്ണട <br />കൂട്ടിക്കിട്ടിയ കൂലിയില്‍നിന്ന്‌ <br />ഒരു വസന്തം പോലെ<br />കുഞ്ഞുടുപ്പും കളിചിരികളും <br />പഴയതെങ്കിലും<br />നന്നായോടുന്ന<br />ബൈസിക്കിള്‍ <br />ഒരു തുണ്ട്‌ ഭൂമിയോളം പോന്ന<br />ആത്മാഭിമാനം<br />ഭൂതകാലത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ച <br />സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ<br />ശക്തിപ്രകടനം <br />കോരനും നീലിയുമൊക്കെ <br />നിതിനും നീതുവുമായി മാറിയ<br />നാമമാന്ത്രികം<br />അങ്ങനെ<br />ചെറുതും വലുതുമായ <br />ആത്മാക്കളുടെ <br />നൂറുനൂറു കൊടിയേറ്റങ്ങള്‍ <br /><br />നീ തന്നതെല്ലാം <br />തിരിച്ചെടുക്കുകയാണവര്‍<br />അവശേഷിക്കുന്നത്‌ <br />പഴയ നഗ്നത,<br />ചാട്ടവാറേറ്റ പാടുകള്‍ <br />മുറ്റത്തു കുഴിച്ച കുഴിയില്‍ <br />ഒരിലവട്ടത്തിലെ കുമ്പിളില്‍ <br />കണ്ണീരിന്റെ വറ്റുകള്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1560874698871080027-6299691937429172580?l=akasathekkullagovani.blogspot.com' alt='' /></div>M.R.Anilan -എം. ആര്‍.അനിലന്‍http://www.blogger.com/profile/01694475548181058479noreply@blogger.com4